Interpelacja w sprawie sytuacji finansowej państwowych szpitali w Lublinie na tle pogarszającej się sytuacji finansowej szpitalnictwa w Polsce

Szanowna Pani Minister,

do mojego biura poselskiego docierają niepokojące sygnały dotyczące sytuacji finansowej i organizacyjnej państwowych szpitali funkcjonujących na terenie Lublina.

Z przekazywanych informacji wynika, że trudności finansowe mogą już wpływać na bieżącą organizację pracy placówek, w tym na funkcjonowanie poszczególnych oddziałów, możliwości realizowania planowych przyjęć oraz sytuację personelu.

Pojawiają się sygnały dotyczące czasowego łączenia oddziałów, reorganizacji pracy poszczególnych jednostek oraz ograniczania lub przesuwania części planowych przyjęć pacjentów. W niektórych przypadkach pacjenci wymagający leczenia z różnych zakresów świadczeń mają być skupiani w ramach jednego funkcjonującego oddziału, co pozwala utrzymać działalność placówki pomimo ograniczeń finansowych i kadrowych.

Należy przy tym bardzo wyraźnie podkreślić, że przedmiotem niniejszej interpelacji nie jest ocena sposobu zarządzania poszczególnymi szpitalami ani działań ich dyrekcji.

Wręcz przeciwnie – podejmowane działania organizacyjne mogą stanowić próbę utrzymania ciągłości leczenia pacjentów w warunkach ograniczonego finansowania. Dyrektorzy szpitali odpowiadają zarówno za bezpieczeństwo pacjentów i personelu, jak również za zachowanie płynności finansowej placówek. Jeżeli jednak środki przekazywane na realizację świadczeń nie pokrywają rzeczywistych kosztów ich wykonywania, możliwości podejmowania działań naprawczych na poziomie pojedynczej placówki są ograniczone.

Sytuacji lubelskich szpitali nie można rozpatrywać w oderwaniu od problemów występujących w całym kraju.

W 2026 roku wielokrotnie zwracano uwagę na trudną sytuację finansową szpitali, problem rozliczania świadczeń wykonanych ponad wartości określone w umowach z Narodowym Funduszem Zdrowia oraz niedostosowanie poziomu finansowania do rzeczywistych kosztów działalności placówek.

Sam Narodowy Fundusz Zdrowia informował w kwietniu 2026 r. o trwającym rozliczaniu nadwykonań świadczeń, a Ministerstwo Zdrowia w lipcu 2026 r. zatwierdziło zmiany wycen świadczeń, przeznaczając na ten cel dodatkowo ponad 1,2 mld zł rocznie. Działania te potwierdzają, że problem finansowania świadczeń i ich wycen ma charakter systemowy, a nie lokalny.

Problem braku stabilnego finansowania przekłada się bezpośrednio na funkcjonowanie placówek. Szpital, który wykona świadczenia ponad wartość kontraktu, ponosi realne koszty leczenia pacjenta, jednak nie zawsze posiada pewność, kiedy i w jakiej wysokości otrzyma za nie zapłatę. W konsekwencji placówki mogą być zmuszone do przesuwania świadczeń planowych, reorganizacji pracy oddziałów oraz poszukiwania oszczędności.

W przestrzeni publicznej pojawiały się także informacje o znaczącej luce finansowej Narodowego Funduszu Zdrowia w 2026 r., co dodatkowo pogłębia niepewność świadczeniodawców dotyczącą możliwości pełnego rozliczenia wykonanych świadczeń.

Sytuacja ta rodzi szczególny niepokój w przypadku dużych państwowych szpitali w Lublinie, które zabezpieczają świadczenia nie tylko dla mieszkańców miasta, ale również dla pacjentów z całego województwa lubelskiego i innych regionów kraju.

Niepokojące są również sygnały płynące od personelu medycznego. Niepewność dotycząca sytuacji finansowej placówek może powodować obawy związane ze stabilnością zatrudnienia, organizacją pracy czy możliwością dalszego funkcjonowania poszczególnych oddziałów. Takie warunki mogą dodatkowo pogłębiać problemy kadrowe, które już obecnie stanowią jedno z największych wyzwań polskiego systemu ochrony zdrowia.

Pacjenci natomiast nie mogą ponosić konsekwencji problemów finansowych systemu. Osoba wymagająca leczenia nie powinna spotykać się z przesuwaniem hospitalizacji czy ograniczeniem dostępności świadczenia wyłącznie dlatego, że placówka wyczerpała środki wynikające z kontraktu z Narodowym Funduszem Zdrowia.

W związku z powyższym zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:

1. Czy Ministerstwo Zdrowia posiada informacje dotyczące aktualnej sytuacji finansowej państwowych szpitali funkcjonujących na terenie Lublina?

2. Czy Ministerstwo Zdrowia otrzymywało w 2026 r. informacje dotyczące konieczności czasowego łączenia oddziałów, reorganizacji ich pracy lub ograniczania działalności w państwowych szpitalach w Lublinie z przyczyn finansowych lub kadrowych?

3. Czy w państwowych szpitalach w Lublinie dochodziło w 2026 r. do ograniczania lub przesuwania planowych przyjęć pacjentów w związku z wysokością dostępnych środków finansowych lub wyczerpaniem wartości kontraktów z NFZ?

4. Jaka jest łączna wartość świadczeń wykonanych w 2026 r. przez państwowe szpitale w Lublinie ponad wartości wynikające z umów zawartych z Narodowym Funduszem Zdrowia?

5. Jaka część tych świadczeń została do chwili obecnej rozliczona, a jaka pozostaje nierozliczona?

6. Czy państwowe szpitale w Lublinie zgłaszały Ministerstwu Zdrowia lub Narodowemu Funduszowi Zdrowia problemy związane z płynnością finansową, finansowaniem bieżącej działalności lub możliwością realizowania pełnego zakresu zakontraktowanych świadczeń?

7. Czy Ministerstwo Zdrowia posiada informacje dotyczące planowanego ograniczania zatrudnienia lub innych zmian kadrowych w państwowych szpitalach w Lublinie wynikających z sytuacji finansowej tych placówek?

8. Jak sytuacja finansowa państwowych szpitali w Lublinie przedstawia się na tle sytuacji szpitali publicznych w całej Polsce?

9. Ile szpitali publicznych w Polsce w 2026 r. zgłosiło problemy finansowe mogące prowadzić do ograniczenia działalności, czasowego łączenia oddziałów, przesuwania planowych hospitalizacji lub innych zmian organizacyjnych?

10. Czy Ministerstwo Zdrowia posiada dane dotyczące liczby szpitali w Polsce, które w 2026 r. czasowo ograniczyły działalność oddziałów lub planowe przyjęcia pacjentów z przyczyn finansowych?

11. Jaka jest obecnie całkowita wartość niezapłaconych lub nierozliczonych świadczeń wykonanych przez szpitale w Polsce ponad wartości określone w umowach z NFZ?

12. Jaka jest obecnie przewidywana luka finansowa Narodowego Funduszu Zdrowia na 2026 r. oraz czy posiadane środki pozwolą na pełne sfinansowanie świadczeń wykonanych przez szpitale do końca roku?

13. Czy Ministerstwo Zdrowia przewiduje przekazanie w 2026 r. dodatkowych środków do Narodowego Funduszu Zdrowia w celu rozliczenia świadczeń wykonanych przez szpitale oraz zapewnienia ciągłości leczenia pacjentów?

14. Czy planowane są dodatkowe środki przeznaczone bezpośrednio na zabezpieczenie działalności państwowych szpitali w Lublinie?

15. Jakie działania systemowe zamierza podjąć Ministerstwo Zdrowia, aby zapobiec sytuacji, w której dyrektorzy szpitali - pomimo prawidłowego zarządzania placówkami - zmuszeni są do ograniczania działalności oddziałów lub przesuwania świadczeń planowych z powodu niewystarczającego poziomu finansowania?

16. Czy Ministerstwo Zdrowia może zagwarantować, że do końca 2026 r. pacjenci państwowych szpitali w Lublinie będą mieli zapewniony dostęp do pełnego zakresu zakontraktowanych świadczeń, bez konieczności ich ograniczania ze względów finansowych?

Proszę o przedstawienie danych dotyczących państwowych szpitali w Lublinie oraz - w pytaniach odnoszących się do problemu systemowego - danych dla całego kraju, co pozwoli na ocenę, czy sytuacja występująca w Lublinie ma charakter lokalny, czy stanowi element szerszego problemu finansowania polskiego systemu ochrony zdrowia.

Z poważaniem

Magdalena Filipek-Sobczak
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej