Kto naprawdę stanowi prawo

• „Kto wnosi projekty" liczy inny zbiór niż reszta strony.Bierze go z rejestru wniesionych projektów, który zaczyna się przy wpływie pisma do Kancelarii, a nie przy nadaniu druku. Dlatego są w nim 85 projekty bez numeru druku, których pozostałe wykresy nie widzą: bez druku nie ma postępowania, a te liczą postępowania.
• Tam wnioskodawca jest polem rejestru, tu odczytem tytułu.W rejestrze wniesionych Sejm zapisuje wnioskodawcę wprost i to jego bierzemy w sekcji „Kto wnosi projekty". W pozostałych wykresach czytamy pierwsze słowo tytułu sprawy. Liczby z obu miejsc nie muszą się zgadzać co do sztuki i nie zestawiamy ich ze sobą.
• Wycofanie liczymy z dwóch pól naraz: statusu i daty wycofania. Jeden projekt ma w rejestrze datę wycofania przy statusie „w biegu", więc liczenie po samym statusie by go zgubiło.
• Wnioskodawcę bierzemy z tytułu, który nadał sprawie Sejm: „Rządowy projekt ustawy o…", „Poselski projekt ustawy o…". To dopasowanie deterministyczne, bez naszej oceny i bez modelu. Gdyby rejestr zmienił nazewnictwo, projekt wpadnie do kubełka „inny" i będzie go widać na wykresie, zamiast zniknąć.
• Liczymy projekty ustaw i tylko je. Projekty uchwał, wnioski i informacje rządowe idą w rejestrze tą samą trasą, ale uchwała nie jest ustawą i wspólne liczenie zawyżyłoby wszystko, bo uchwały przechodzą łatwiej.
• Na pierwsze czytanie nie ma terminu i dlatego nie liczymy go jako przekroczonego. Regulamin Sejmu mówi tylko, jak wcześnie czytanie może się odbyć; jedyny twardy termin, trzy miesiące, dotyczy projektu obywatelskiego. Zamiast terminu bierzemy porównanie z resztą: z 772 projektów, które czytanie dostały, 93% dostało je w pół roku. Projekt czekający dłużej minął punkt, w którym dziewięć spraw na dziesięć ma to za sobą, i tylko takie wchodzą do liczby w zdaniu. Projekt złożony w zeszłym miesiącu niczego nie przegapił i stoi na wykresie osobno, zakreskowany.
• Przy 14 projektach rejestr notuje pracę w komisjach i sprawozdanie, choć czytania nie notuje. Nie dopisujemy im czytania, bo rejestr jest tu sam ze sobą niezgodny, a poprawianie go byłoby zgadywaniem. Ale nie liczymy ich też jako czekających: siedem z nich doszło aż do drugiego czytania, więc za czekające uznajemy tylko te, przy których nie ma śladu żadnych prac: ani czytania, ani komisji, ani sprawozdania.
• Przy podziale głosów bierzemy ostatnie głosowanie nad całością projektu, a nie wszystkie głosowania w sprawie. Przy jednej ustawie bywa ich kilkadziesiąt, bo każda poprawka idzie osobno, a wtedy wykres mówiłby o sporze wokół przecinków zamiast o poparciu dla ustawy. Nie pokazujemy, kto głosował przeciw: podział na koalicję i opozycję jest polityczny, nie rejestrowy, a przynależność zmienia się w trakcie kadencji.
• „Uchwalony" to nie to samo co „obowiązuje". Rejestr notuje uchwalenie przez Sejm i taką liczbę pokazujemy, bo to ona mówi, co zrobiła izba. Po niej jest jeszcze Prezydent: z 565 ustaw przekazanych mu do podpisu 63 zostało zawetowanych i żadna z nich nie nosi podpisu. Dlatego weto ma na tej stronie własny wykres, zamiast chować się w procencie skuteczności.
• „Bez rozstrzygnięcia" to nie to samo co „odrzucony". Projekt odrzucony przegrał głosowanie; projekt bez rozstrzygnięcia nie doczekał się żadnej decyzji. Trzymamy je osobno, bo to dwie różne rzeczy, a mieszanie ich nazywałoby decyzją coś, czego nikt nie podjął.
• Etapy kończące sprawę nie mają w rejestrze daty, więc za moment domknięcia bierzemy ostatnie głosowanie w sprawie, a dopiero w jego braku ostatni datowany etap. Wcześniej braliśmy sam ostatni etap i wykres zamrożony na dawny dzień czekał na podpis Prezydenta, pokazując ustawę jako będącą w toku średnio 33 dni po tym, jak Sejm ją uchwalił.
• W lejku każdy projekt liczy się na danym etapie raz, choćby wracał do komisji cztery razy. Liczenie wpisów w rejestrze dawało lejek, który po drodze się rozszerza: sprawozdań komisji jest więcej niż projektów. Taki wykres nie mierzy postępowań, tylko papier.
• Czas drogi przez Sejm liczymy od wpłynięcia projektu do głosowania, w którym Sejm uchwalił ustawę, a nie do podpisu Prezydenta. Sześć uchwalonych projektów nie ma w rejestrze etapu głosowania i tym mierzymy do ostatniego odnotowanego etapu, żeby nie wypadły z rozkładu bez śladu.
• Rozkład czasu obejmuje wyłącznie ustawy uchwalone. Projekt, który leży, nie ma daty końca, bo nic się nie skończyło, i doliczenie go wymagałoby zgadywania, kiedy „umarł".
• Nie oceniamy jakości projektów ani intencji wnioskodawców. Z rejestru nie wynika, czy projekt przepadł, bo był zły, czy dlatego, że nie miał kto go wnieść pod obrady. Pokazujemy, co się z nim stało, i na tym kończymy.
• Projekt złożony w poprzedniej kadencji, a procedowany w tej, ma w rejestrze swoją pierwotną datę wpływu i my jej nie zmieniamy. Dlatego kilka spraw czeka dłużej, niż trwa ta kadencja.
• Stan na dany dzień odtwarzamy z dat, które niesie rejestr. To odtworzenie z jego dzisiejszego brzmienia, nie zdjęcie zrobione tamtego dnia. Jeśli Sejm poprawi coś wstecznie, dawny wykres policzy się o tyle inaczej.
• Źródłem jest API Sejmu RP. Każdą liczbę da się sprawdzić u źródła, a my nie interpretujemy rejestru. Tam, gdzie podejmujemy decyzję redakcyjną, piszemy o tym wprost.
• Coś się nie zgadza? Napisz przyciskiem „Zgłoś błąd” w nagłówku, sam wpisze adres tej strony. Pytania o cały serwis: najczęstsze pytania.

Nasze wyliczenia, wykresy i karty: CC BY 4.0. Rejestr Sejmu to informacja publiczna. Jak cytować.