Które resorty nie odpowiadają na interpelacje

• Termin wynosi 21 dni i biegnie od dnia, w którym pismo trafiło do ministra, a nie od dnia, w którym wpłynęło do Sejmu. Tak liczy sam rejestr: jego licznik opóźnienia to dokładnie dziś minus data doręczenia minus 21. Odstęp między jednym a drugim wynosi zwykle sześć dni, ale bywa dłuższy niż dwa lata, więc licząc od wpływu bylibyśmy dwa razy surowsi od rejestru, o którym mówimy, że go nie interpretujemy. Dla pism bez daty przekazania liczymy od wpływu: rejestr podaje ją od niedawna i póki nocny przebieg nie uzupełni starszych wpisów, te pisma liczą się starym zegarem.
• Kto odpowiedział, rozstrzygamy osobno dla każdego adresata. Odpowiedzi w rejestrze nie mają pola „od kogo", więc przy piśmie do kilku ministrów rozstrzyga licznik opóźnienia samego Sejmu: adresat, któremu rejestr dalej je nalicza, nie odpowiedział, choćby pod pismem stała czyjaś odpowiedź. Przy jednym adresacie pytanie nie powstaje. Ten licznik pokazuje stan NA DZIŚ, więc wykres zamrożony na dawny dzień rozstrzyga o adresatach tak, jak rejestr brzmi dzisiaj.
• Wykresy o resortach liczą pary pismo-adresat, a nie pisma: interpelacja do sześciu ministrów czeka u każdego z nich. Par jest o kilka procent więcej niż pism, więc tam, gdzie zdanie obok mówi o pismach, stoi liczba pism.
• Przedłużenie terminu nie jest odpowiedzią. Sprawa dalej czeka i dalej liczy się jako niezałatwiona. Pokazujemy je osobno, bo resort, który przedłuża, przynajmniej odnotował pytanie; pod adresem bez ani jednego wpisu nie wydarzyło się nic.
• Pytanie skierowane do kilku ministrów liczymy u każdego z nich, bo u każdego czeka osobno.Wyjątkiem są dwa wykresy o czasie oczekiwania: tam liczymy pisma, nie pary pismo-adresat, bo „ile czekało to pismo" jest własnością pisma, a nie każdego z jego adresatów z osobna.
• Czas do odpowiedzi mierzymy do pierwszej odpowiedzi, która nie jest przedłużeniem, tej samej, która w całym serwisie przesądza, że pismo jest załatwione.
• Milczenie obciąża adresata, nie posła, który pytał.
• Przy posłach rozróżniamy dwie rzeczy, które polszczyzna nazywa tak samo. Wniósł ten, kto stoi w rejestrze jako pierwszy podpis: rejestr oddaje autorów jako listę uporządkowaną i to jego pismo. Każdy następny podpis to współpodpis, czyli dopisanie się do cudzego pisma. Współpodpis jest zwyczajnym narzędziem Sejmu, a nie brakiem pracy: pismo z pięćdziesięcioma nazwiskami waży inaczej niż pismo jednej osoby i po to się je podpisuje. Liczymy oba, ale nigdy pod jedną nazwą. Liczba pism nie mówi nic o ich treści. Z rejestru nie wynika, czy ktoś pyta rzetelnie, czy zasypuje resorty, i tego nie rozstrzygamy za czytelnika. Pokazujemy dorobek i zaległość obok siebie, bo to są fakty.
• Udział przedłużeń liczymy tylko dla resortów z co najmniej 20 zaległymi sprawami. Przy pięciu „100%" jest prawdą i nie znaczy nic.
• Na wykresie o kwartałach pisma dzielimy według daty wpływu, a nie daty odpowiedzi. Interesuje nas to, co rząd zrobił z pytaniami zadanymi wtedy. Ostatnie kwartały są zakreskowane, bo odpowiedzi do nich jeszcze przychodzą, a te, które już przyszły, są z natury tymi szybszymi. Kwartał uznajemy za policzalny po 120 dniach od jego końca i tylko takie stoją w zdaniu obok.
• Ranking terminowości pokazuje 12 adresatów z największą liczbą pytań, a dopiero potem ustawia ich według odsetka odpowiedzi w terminie. Dobór i kolejność idą po dwóch różnych miarach celowo: gdybyśmy dobierali tę dwunastkę po odsetku, z tej samej bazy dałoby się ułożyć dowolną listę hańby. Próg to 100 pism.
• Gdy resort zmienia nazwę w trakcie kadencji, rejestr pisze do niego raz tak, raz inaczej, a w rankingu wychodziły z tego dwa konkurujące wiersze i jeden urząd niżej, niż na niego przypada. Pięć takich zmian sklejamy w jeden wiersz, pod nazwą, którą rejestr ma dziś, i wypisujemy pod wykresem poprzednią. Gdy resort naprawdę się dzieli, zostają dwa wiersze: pisma szły do dwóch różnych urzędów, a o tym, kto je odziedziczył, rozstrzyga rejestr, nie my.
• Przy klubach mianownikiem jest skład klubu, nie liczba piszących: klub, w którym połowa posłów nie napisała nic, ma wyjść niżej. Liczymy posłów sprawujących mandat, bo byli posłowie nie przesuwają u nas żadnej średniej. Klub przypisujemy na dziś: poseł, który zmienił barwy, wnosi do nowego klubu również pisma sprzed zmiany, bo rejestr pokazuje jego przynależność bieżącą, a nie tę z dnia złożenia pisma. Pismo współpodpisane przez posłów dwóch klubów liczy się w obu, a wewnątrz klubu raz, choćby podpisało je trzydzieścioro. Nie pomijamy małych kół: koło Demokracja podpisało więcej interpelacji niż PSL-TD i wypadałoby z wykresu przy każdym progu (wniosło mniej, bo prawie połowa jego podpisów to współpodpisy, i dlatego lewa kolumna wykresu nazywa się „podpisane na posła"). Przy kołach poniżej 5 posłów trzeba jednak pamiętać, że średnią przesuwa tam jedna osoba, i dlatego przy każdym klubie stoi liczba jego posłów. Nie dzielimy ich na koalicję i opozycję, bo to podział polityczny, nie rejestrowy, a przynależność zmienia się w trakcie kadencji.
• Dwa rozkłady aktywności stoją obok siebie i liczą co innego. Pierwszy liczy podpisy: interpelację współpodpisaną przez dziesięcioro posłów liczymy każdemu z nich, więc jego suma jest wyższa niż liczba interpelacji w kadencji i nie należy jej z nią zestawiać. Drugi liczy pierwsze podpisy, więc jego suma to dokładnie liczba interpelacji: każde pismo ma jednego pierwszego autora. Ranking nazwisk idzie po podpisach, a nie po pismach wniesionych, i dlatego przy każdym nazwisku stoją obie liczby. Oba rozkłady obejmują wszystkich posłów tej kadencji, również tych, którzy mandat już oddali, i całą kadencję do dnia z nagłówka. Poseł zaprzysiężony w jej trakcie miał na pisma mniej czasu niż reszta, a rejestr nie daje sposobu, żeby to sprawiedliwie przeliczyć, więc tego nie przeliczamy.
• Na wykresie o składzie poczty pokazujemy 12 adresatów, którym najbardziej odstaje skład od średniej, z progiem 300 pism. Z nazwy idzie 5 największych klubów, reszta zwija się w „pozostałe": przy tej szerokości pasek klubu z udziałem trzech procent ma osiem pikseli i nie da się go z niczym porównać. Sam pasek nie mówi nic bez pierwszego wiersza, bo klub o 160 posłach wychodzi pierwszy prawie wszędzie; dopiero różnica wobec całej poczty jest informacją.
• Stan na dany dzień odtwarzamy z dat, które niesie rejestr: kiedy pismo wpłynęło i kiedy przyszła odpowiedź. To odtworzenie z dzisiejszego brzmienia rejestru, nie zdjęcie zrobione tamtego dnia. Jeśli Sejm poprawi coś wstecznie, dawny wykres policzy się o tyle inaczej.
• Źródłem jest API Sejmu RP. Każdą liczbę da się sprawdzić u źródła, a my nie interpretujemy rejestru. Tam, gdzie podejmujemy decyzję redakcyjną, piszemy o tym wprost.
• Coś się nie zgadza? Napisz przyciskiem „Zgłoś błąd” w nagłówku, sam wpisze adres tej strony. Pytania o cały serwis: najczęstsze pytania.

Nasze wyliczenia, wykresy i karty: CC BY 4.0. Rejestr Sejmu to informacja publiczna. Jak cytować.