Zapytanie pisemne w sprawie rozwiązania problemu gospodarki drewnem w Magurskim Parku Narodowym

Szanowna Pani Minister,

w myśl porozumienia zawartego w dniu 2 września 1993 r. pomiędzy Ministerstwem Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa a Gminą Krempna, w § 3 tegoż dokumentu istnieje zapis, iż „pozyskane drewno w ramach przebudowy drzewostanu lub w ramach gospodarstwa pomocniczego sprzedawane będzie w pierwszej kolejności miejscowej ludności”. W odniesieniu do powyżej przedstawionego zapisu, porozumienie mające przede wszystkim charakter umowy społecznej było realizowane począwszy od momentu powstania Magurskiego Parku Narodowego do chwili obecnej.

Zapotrzebowanie miejscowej ludności na drewno opałowe w formie drewna stosowego średniowymiarowego było zaspokajane w pełnym wymiarze, ze względu na brak na terenie gminy Krempna nośnika energii w postaci gazu ziemnego. Zdecydowana większość gospodarstw domowych w gminie Krempna używa do opalania domostw drewna liściastego, co jest sytuacją korzystną ze względu na ochronę środowiska w odniesieniu do możliwości opalania przy pomocy węgla kamiennego.

Od dłuższego jednak czasu wykonywanie zabiegów ochronnych w drzewostanach bukowych, wynikiem których jest pozyskiwanie drewna liściastego z przeznaczeniem na cele opałowe dla miejscowej ludności, postrzegane i krytykowane jest przez społeczeństwo jako działanie naganne, działanie które nie powinno mieć miejsca w parku narodowym.

Zaniechanie realizacji zabiegów w drzewostanach bukowych spowoduje, iż będą na terenie parku wykonywane jedynie zabiegi ochrony czynnej związane z przebudową drzewostanów na gruntach porolnych, wynikiem których jest pozyskiwanie tylko drewna iglastego, z jednoczesnym brakiem możliwości zapewnienia miejscowej ludności drewna liściastego z przeznaczeniem na cele opałowe.

Czy Pani Minister widzi możliwość wyjścia naprzeciw oczekiwaniom społecznym oraz realizacji wyżej opisanego porozumienia poprzez wsparcie idei pozyskania drewna dla ludności z sąsiadujących z parkiem nadleśnictw?

Nadmieniam, że z dużym prawdopodobieństwem podobny problem występuje w innych parkach narodowych, które tak jak Magurski Park Narodowy nie są w "szpicy" atrakcji turystycznych jak np. Bieszczadzki czy Tatrzański Park Narodowy. W naszej opinii zmiana sytuacji powinna wpłynąć na poprawę społecznego odbioru gospodarki leśnej prowadzonej w parkach i przyczynić się do uzdrowienia funkcjonowania tychże.