Zapytanie pisemne w sprawie nieuregulowanego stanu prawnego oraz planów konserwacji zabytkowej lokomotywy usytuowanej przed dworcem kolejowym w Nowym Sączu

Szanowny Panie Ministrze,

działając na podstawie ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora, zwracam się z interwencją w sprawie losów zabytkowej lokomotywy, która od 1986 roku jest eksponowana na terenie Nowego Sącza przed budynkiem tamtejszego dworca kolejowego.

Z wcześniejszych pism i zapytań kierowanych do podmiotów z Grupy PKP wynika niepokojący fakt – żadna ze spółek kolejowych nie wykazuje wspomnianej lokomotywy w swojej ewidencji majątkowej. Ten wieloletni brak uregulowania stanu prawnego rodzi poważne pytania o prawo własności tego cennego dla historii miasta obiektu. Biorąc pod uwagę fakt, że lokomotywa znajduje się na tym samym miejscu od 40 lat (od 1986 roku), pojawiają się wątpliwości natury prawnej dotyczące jej statusu.

Z drugiej strony, w ramach wcześniej zawartego porozumienia, jedna ze spółek kolejowych zobowiązała się do przeprowadzenia konserwacji tego niszczejącego zabytku. Mieszkańcy Nowego Sącza oraz pasjonaci kolejnictwa oczekują, że obiekt ten zostanie nie tylko odrestaurowany, ale także odpowiednio wyeksponowany i zabezpieczony przed dalszą degradacją.

W związku z powyższym kieruję do Pana Ministra następujące pytania:

1. Czy w związku z faktem, że żadna ze spółek PKP nie posiada lokomotywy na swoim stanie, a znajduje się ona na wskazanym terenie od 40 lat, można uznać, że nastąpiła prawna procedura samoistnego nabycia tej ruchomości przez miasto (np. poprzez zasiedzenie lub zawłaszczenie rzeczy bezpańskiej)? Czy fakt, że miasto jest właścicielem terenu, na którym stoi obiekt, jest wystarczający do uznania go za prawowitego właściciela tej ruchomości?
2. Jakie dokładnie ruchy formalne muszą zostać wykonane ze strony podmiotów z Grupy PKP, a jakie działania musi podjąć miasto Nowy Sącz, aby ostatecznie i bezspornie pozyskać tę lokomotywę na własność miasta?
3. Czy zadeklarowane przez jedną ze spółek kolejowych prace renowacyjne będą miały charakter kompleksowy, czy obejmą jedynie powierzchowne zabezpieczenie?
4. Jaki jest szczegółowy harmonogram planowanych prac konserwatorskich oraz jaki jest ich szacowany, potencjalny koszt? W jakim terminie prace te zostaną ostatecznie zrealizowane?
5. Czy plany konserwatorskie i ekspozycyjne przewidują budowę platformy okalającej lokomotywę, która umożliwiłaby mieszkańcom i turystom swobodne obejście obiektu z każdej strony oraz zwiedzenie jego wnętrza?
6. Czy w ramach zapowiadanej rewitalizacji rozważane jest wykonanie częściowego szklanego zadaszenia, które w sposób trwały zabezpieczyłoby ten historyczny obiekt przed negatywnym wpływem warunków atmosferycznych i dalszą degradacją?
7. Czy Ministerstwo Infrastruktury bądź podległe mu departamenty prawne spółek kolejowych mogą zadeklarować merytoryczne i archiwalne wsparcie dla samorządu Nowego Sącza w procesie pewnego od strony prawnej procesu przejęcia tej lokomotywy?

Będę wdzięczny za szczegółowe i rzetelne odniesienie się do każdego z przedstawionych punktów. Jasne stanowisko ministerstwa pozwoli na ostateczne uregulowanie statusu tego ważnego dla Nowego Sącza zabytku techniki i zapobiegnie jego dalszemu niszczeniu, zwłaszcza że bieżący rok to jubileusz 150-lecia połączenia miasta z tzw. linią transwersalną (Tarnów–Leluchów).