Zapytanie pisemne nr 3449 · Sejm X kadencji
Zapytanie pisemne w sprawie wstrzymania ogłoszonego przez PKP SA przetargu dotyczącego sprzedaży nieruchomości obejmującej park przy dworcu kolejowym w Nowym Sączu oraz możliwości jej nieodpłatnego przekazania miastu Nowy Sącz na cele transportowe
Autor: Patryk Wicher (PiS). Wpłynęło do Sejmu 5 maja 2026. Adresat: minister infrastruktury. Odpowiedź w terminie, stan na 30 września 2026.
Sprawdź w Sejmie (rekord w API Sejmu) · pismo na sejm.gov.pl
Adresat i termin odpowiedzi
Adresat ma 21 dni od dnia, w którym dostał pismo od Marszałka Sejmu, i ten termin biegnie u każdego adresata osobno.
| Adresat | Doręczono | Termin | Stan |
|---|---|---|---|
| minister infrastruktury | 14 maja 2026 | 4 czerwca 2026 | Odpowiedź 8 dni przed terminem |
Odpowiedzi
-
Odpowiedź z 27 maja 2026, podpis: Podsekretarz stanu Piotr Malepszak
Treść zapytania
Szanowny Panie Ministrze,
zwracam się do Pana Ministra w sprawie nieruchomości należącej do PKP SA położonej przy dworcu kolejowym w Nowym Sączu, obejmującej teren potocznie określany jako park przy dworcu PKP. Według dostępnych informacji PKP SA uruchomiła już przetarg zmierzający do sprzedaży tej nieruchomości w trybie komercyjnym.
Sprawa ta wymaga pilnej reakcji, ponieważ kontynuowanie procedury przetargowej może doprowadzić do trwałej utraty przez miasto Nowy Sącz możliwości przejęcia terenu o strategicznym znaczeniu publicznym. Park przy dworcu nie jest zwykłą nieruchomością inwestycyjną. Jest to przestrzeń położona bezpośrednio przy jednym z najważniejszych punktów komunikacyjnych miasta, która może pełnić funkcje związane z obsługą podróżnych, integracją transportu oraz poprawą jakości infrastruktury towarzyszącej dworcowi kolejowemu.
Szczególne znaczenie tej nieruchomości należy rozpatrywać w kontekście realizacji strategicznej inwestycji kolejowej Podłęże–Piekiełko. Wraz z poprawą dostępności kolejowej Nowego Sącza oraz wzrostem znaczenia dworca jako węzła komunikacyjnego otoczenie stacji powinno zostać zabezpieczone na potrzeby publiczne i transportowe. Park przy dworcu mógłby służyć jako miejsce oczekiwania na pociąg, przestrzeń odpoczynku dla pasażerów, element centrum przesiadkowego, a także reprezentacyjna przestrzeń publiczna przyjmująca mieszkańców i osoby przyjeżdżające do Nowego Sącza koleją.
Należy podkreślić, że zgodnie z art. 39 ust. 3 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” mienie PKP SA może być przekazane nieodpłatnie, w drodze umowy, na własność jednostkom samorządu terytorialnego na cele związane z inwestycjami infrastrukturalnymi służącymi wykonywaniu zadań własnych tych jednostek w dziedzinie transportu. W ocenie społecznej i samorządowej wskazana nieruchomość, ze względu na swoje położenie oraz możliwą funkcję w zakresie obsługi podróżnych, powinna zostać w pierwszej kolejności przeanalizowana właśnie pod kątem tego trybu, zamiast kierowania jej do sprzedaży komercyjnej.
Sprzedaż tego terenu prywatnemu podmiotowi może zamknąć możliwość utworzenia w tym miejscu ogólnodostępnej przestrzeni służącej mieszkańcom, pasażerom i rozwojowi transportu zbiorowego. Tymczasem odpowiednie zagospodarowanie parku przez miasto Nowy Sącz mogłoby realnie poprawić funkcjonalność otoczenia dworca, estetykę tej części miasta oraz komfort osób korzystających z kolei, zwłaszcza po zakończeniu inwestycji Podłęże–Piekiełko.
W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:
- Czy Ministerstwo Infrastruktury podejmie pilne działania wobec PKP SA w celu wstrzymania, zawieszenia lub unieważnienia uruchomionego już przetargu dotyczącego sprzedaży nieruchomości obejmującej park przy dworcu PKP w Nowym Sączu?
- Czy Ministerstwo Infrastruktury zwróci się do PKP SA o niepodejmowanie dalszych czynności zmierzających do sprzedaży tej nieruchomości do czasu przeanalizowania możliwości jej nieodpłatnego przekazania miastu Nowy Sącz na cele transportowe?
- Czy Ministerstwo Infrastruktury lub PKP SA analizowały przed uruchomieniem przetargu możliwość zastosowania art. 39 ust. 3 ustawy o komercjalizacji i restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego „Polskie Koleje Państwowe” wobec wskazanej nieruchomości?
- Czy w ocenie Ministerstwa Infrastruktury teren położony bezpośrednio przy dworcu kolejowym w Nowym Sączu, który może służyć jako przestrzeń oczekiwania dla podróżnych, element obsługi ruchu pasażerskiego oraz część przyszłego otoczenia węzła komunikacyjnego związanego z projektem Podłęże–Piekiełko, może zostać zakwalifikowany jako mienie przeznaczone na cele związane z inwestycjami infrastrukturalnymi w dziedzinie transportu w rozumieniu art. 39 ust. 3 wskazanej ustawy?
- Czy PKP SA prowadziły rozmowy z miastem Nowy Sącz w sprawie ewentualnego nieodpłatnego przekazania tej nieruchomości na cele transportowe lub publiczne? Jeżeli tak, jaki był ich wynik? Jeżeli nie, dlaczego nie podjęto takich rozmów przed uruchomieniem przetargu?
- Czy Ministerstwo Infrastruktury zwróci się do PKP SA o przedstawienie informacji, dlaczego nieruchomość o tak istotnym znaczeniu dla otoczenia dworca kolejowego w Nowym Sączu została skierowana do sprzedaży komercyjnej, a nie do procedury umożliwiającej jej przekazanie jednostce samorządu terytorialnego?
- Czy realizacja projektu Podłęże–Piekiełko oraz spodziewany wzrost znaczenia dworca kolejowego w Nowym Sączu jako węzła komunikacyjnego były brane pod uwagę przy podejmowaniu decyzji o wystawieniu tej nieruchomości na sprzedaż?
- Czy Ministerstwo Infrastruktury zamierza wesprzeć rozmowy pomiędzy PKP SA a miastem Nowy Sącz w celu wypracowania rozwiązania pozwalającego na zachowanie tego terenu jako ogólnodostępnej przestrzeni publicznej służącej obsłudze podróżnych?
- Czy Ministerstwo Infrastruktury dopuszcza możliwość rekomendowania PKP SA odstąpienia od sprzedaży tej nieruchomości, jeżeli samorząd miasta Nowego Sącza zadeklaruje wolę jej przejęcia i wykorzystania na cele związane z obsługą transportu kolejowego oraz podróżnych?
Wszystkie zapytania pisemne kadencji: spis od najnowszego. Pozostałe pisma autora: profil posła.
Metodologia
- Termin liczymy od doręczenia, osobno u każdego adresata. 21 dni biegnie od dnia, w którym Marszałek przekazał pismo adresatowi, a nie od wpływu do Sejmu. Stan liczymy na dzień danych, 30 września 2026.
- Prolongata nie jest odpowiedzią. Pismo liczymy jako odpowiedziane dopiero, gdy przyjdzie odpowiedź, która przedłużeniem terminu nie jest.
- Przy kilku adresatach rozstrzyga licznik Sejmu. Adresat, któremu Sejm dalej nalicza opóźnienie, nie odpowiedział, choćby pod pismem stały odpowiedzi innych. Zanim termin minie, licznik stoi na zerze u wszystkich, więc wtedy piszemy, że rejestr nie mówi, kto już odpisał.
- Treść pochodzi z rejestru Sejmu i jest oczyszczona z formatowania przy nocnym przebiegu. Treści odpowiedzi nie przechowujemy: link prowadzi do rekordu w API Sejmu.
- Źródłem jest API Sejmu RP. Każdą liczbę da się sprawdzić u źródła, a my nie interpretujemy rejestru. Tam, gdzie podejmujemy decyzję redakcyjną, piszemy o tym wprost.
- Coś się nie zgadza? Napisz przyciskiem „Zgłoś błąd” w nagłówku, sam wpisze adres tej strony. Pytania o cały serwis: najczęstsze pytania.