Zapytanie pisemne w sprawie prawidłowej kwalifikacji prawnej czynu obywateli Niemiec, którzy zdewastowali zabytkowy budynek w Krakowie i zaatakowali obywateli RP

W dniu 3 sierpnia 2025 roku w Krakowie doszło do bulwersującego zdarzenia, które w mojej ocenie wymaga ponownej, rzetelnej analizy prawnej oraz podjęcia odpowiednich działań przez organy państwa.

Były funkcjonariusz Policji, Pan M. H., spacerując z córką ulicą Zwierzyniecką, zauważył dwóch obywateli Niemiec dokonujących aktu wandalizmu na zabytkowym budynku Filharmonii Krakowskiej, a także niszczących infrastrukturę miejską (słup trakcji tramwajowej). Pan M. H. dokonał obywatelskiego zatrzymania, powiadamiając służby. Zamiast podporządkować się wezwaniu, sprawcy zaatakowali go fizycznie, powodując m.in. zwichnięcie nadgarstka i zasinienia w okolicach żeber, a także naruszyli nietykalność cielesną jego córki, usiłując wyrwać jej torebkę.

Pomimo charakteru czynu – obejmującego jednocześnie:

• zniszczenie zabytku (co podlega art. 108 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, zagrożonego karą do 8 lat pozbawienia wolności),
• naruszenie nietykalności cielesnej (art. 217 K.k.),
• spowodowanie obrażeń ciała (art. 157 K.k,),
• usiłowanie kradzieży rozbójniczej (art. 280 K.k.),
• możliwą przemoc na tle narodowościowym (art. 119 K.k.),

Prokuratura Rejonowa Kraków – Śródmieście Zachód zakwalifikowała zdarzenie jedynie jako wykroczenie z powodu „niewielkiej” wyceny szkody (ok. 800 zł) i zakończyła sprawę postępowaniem mandatowym, nakładając na sprawców kary po 300 zł.

Taka decyzja, w mojej ocenie, rażąco bagatelizuje wagę zdarzenia, ignoruje dobro chronione prawem, jakim jest dziedzictwo narodowe, oraz wysyła niebezpieczny sygnał społeczny, że cudzoziemcy mogą w Polsce bezkarnie niszczyć zabytki, atakować obywateli i unikać poważniejszych konsekwencji.

W związku z powyższym proszę Pana Ministra o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy minister sprawiedliwości, prokurator generalny podjął lub podejmie działania w celu ponownej oceny kwalifikacji prawnej tego czynu, z uwzględnieniem przepisów karnych dotyczących ochrony zabytków, przestępstw przeciwko życiu, zdrowiu i mieniu oraz ewentualnych motywów narodowościowych?

2. Czy w ocenie ministra sprawiedliwości właściwe jest przyjmowanie wartości szkody w zabytku jedynie na podstawie możliwości jej usunięcia („zmycia”), bez uwzględnienia faktu naruszenia dobra o szczególnym znaczeniu dla kultury narodowej?

3. Czy minister sprawiedliwości dostrzega potrzebę zmiany procedur prokuratorskich, aby w podobnych przypadkach priorytetowo traktować ochronę dziedzictwa narodowego oraz bezpieczeństwa obywateli przed agresją cudzoziemców?

4. Czy minister podejmie działania, aby prokuratorzy w takich sprawach brali pod uwagę pełen katalog możliwych kwalifikacji prawnych, w tym art. 108 ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, art. 119 K.k. oraz art. 280 K.k., zamiast ograniczać się do wykroczeń?

5. Czy w związku z powyższym przypadkiem minister sprawiedliwości rozważa wszczęcie postępowania dyscyplinarnego wobec prokuratora prowadzącego sprawę, który – jak wynika z relacji poszkodowanego – od początku nie wykazywał woli szczegółowego działania?

Uprzejmie proszę o pilne udzielenie odpowiedzi.