Interpelacja w sprawie Przedsiębiorstwa Gospodarki Wodnej i Rekultywacji SA

Przedsiębiorstwo Gospodarki Wodnej i Rekultywacji SA zostało utworzone w 1986 roku i wyspecjalizowało się w świadczeniu usług wodno-ściekowych oraz w rekultywacji zwałowisk górniczych. W 1990 roku zakład został wyodrębniony ze struktur górniczych i uzyskał status przedsiębiorstwa państwowego. W 1998 roku przedsiębiorstwo zostało skomercjalizowane i funkcjonowało jako jednoosobowa spółka Skarbu Państwa do 7.12.2010 roku. Obecnie przedsiębiorstwo wchodzi w skład Grupy Kapitałowej Jastrzębskiej Spółki Węglowej SA.

16 września 1998 roku minister skarbu państwa, dokonując aktu komercjalizacji przedsiębiorstwa państwowego, przekształcił je w spółkę akcyjną. W § 15 pkt 4 aktu komercjalizacji przedsiębiorstwa zagwarantował: „Po zbyciu przez Skarb Państwa ponad połowy akcji Spółki, pracownicy Spółki zachowują prawo wyboru do Rady Nadzorczej w wyborach bezpośrednich i powszechnych, przeprowadzonych w głosowaniu tajnym, których wynik jest wiążący dla Walnego Zgromadzenia:
1. Dwóch członków, w Radzie liczącej do 6 członków.
2. Trzech członków, w Radzie liczącej od 7 do 10 członków.
3. Czterech członków w Radzie liczącej 11 lub więcej członków”.

Umieszczenie powyższego zapisu w akcie notarialnym aktu komercjalizacji stanowiło niejako zobowiązanie do przestrzegania przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i niektórych uprawnieniach pracowników (Dz. U. 1996 nr 118 poz. 561). Tym samym ustanowiono zasadę, którą należy kwalifikować jako zasadę słuszności i dobrego obyczaju. W ocenie zmian, których skutkiem miałoby być wyeliminowanie przedstawicieli pracowników w radzie nadzorczej, bez wątpienia kluczowe znaczenie mają klauzule generalne, których nastąpił zbieg. Zasada współżycia społecznego i dobrych obyczajów w stosunkach spółek handlowych występuje w przypadkach, gdy ten sam ich aspekt podlega ocenie przy wykorzystaniu jednej lub drugiej klauzuli. Z perspektywy klauzuli dobrych obyczajów nie dopuszczalne jest zawarcie przedmiotowych postanowień w statucie spółki akcyjnej. Zasada współżycia społecznego stanowi podstawę zaskarżenia uchwały pozbawiającej pracowników wyboru przedstawicieli załogi do organu spółki, bowiem godzi to w interesy spółki.

Stosowana od 27 lat praktyka wyboru przedstawicieli pracowników do rady nadzorczej była dobrą praktyką. Pracownicy wybierali spośród siebie tylko najlepszych przedstawicieli. Spółka z tego tytułu miała tylko korzyści. Niezrozumiałe są zatem zmiany statutu zmierzające do wykluczenia głosu pracowników z organu nadzoru. Liczę na zrozumienie, rozsądek i wstrzymanie niekorzystnych dla pracowników zmian w statucie spółki.

Co jest powodem opisanych zmian?