Interpelacja w sprawie dostępu do diagnostyki i leczenia osteoporozy oraz przyszłości finansowania programów profilaktycznych i terapeutycznych w tym zakresie

Szanowna Pani Minister,

osteoporoza, jako choroba przewlekła prowadząca do obniżenia jakości życia i zwiększonego ryzyka złamań, stanowi istotne wyzwanie dla systemu ochrony zdrowia, zwłaszcza w kontekście starzejącego się społeczeństwa. W ostatnich latach podjęto istotne działania w zakresie profilaktyki i leczenia osteoporozy, jednak wiele z nich miało charakter czasowy lub pilotażowy. Z końcem 2025 roku wygasa finansowanie programów realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego w ramach subfunduszu rozwoju profilaktyki Funduszu Medycznego.

W związku z tym zasadne jest uzyskanie szczegółowych danych dotyczących realizacji tych programów oraz planów ich kontynuacji. Zgodnie z odpowiedzią na interpelację nr 6198 z listopada 2024 r., do I połowy 2024 r. z programu skorzystało 7603 pacjentów, a tylko 929 zostało skierowanych do dalszego leczenia. Tym samym pojawiają się pytania o jego skuteczność i efektywność kosztową.

Proszę o odpowiedzi na poniższe pytania.

1. Jak kształtowały się ostateczne dane dotyczące skuteczności programu profilaktyki osteoporozy finansowanego z SRP FM za cały 2024 rok:

• ilu pacjentów zostało zakwalifikowanych do badania DXA;
• u ilu wykonano to badanie;
• ilu pacjentów odbyło podsumowującą wizytę lekarską;
• ile osób zostało skierowanych do dalszego leczenia specjalistycznego?

2. Jak te dane kształtowały się w poszczególnych jednostkach samorządu terytorialnego oraz województwach?

3. Jak przedstawia się relacja kosztów programu (w tym alokacji 35,9 mln zł) do liczby pacjentów zdiagnozowanych z osteoporozą – jaka jest efektywność kosztowa programu (koszt diagnozy jednego pacjenta z osteoporozą)?

4. Czy Ministerstwo Zdrowia planuje kontynuację programu profilaktycznego po roku 2025? Jeśli tak, to w jakiej formule i na jakich zasadach?

5. W raporcie NFZ z 2017 roku wykazano, że jedynie 2,5% pacjentów po złamaniach miało wykonaną densytometrię, a tylko 2% otrzymało leczenie farmakologiczne. Jak wygląda ta sytuacja obecnie (według danych z lat 2023-2024)?

6. Ilu pacjentów po złamaniach osteoporotycznych zostało w latach 2023-2024:

• poddanych diagnostyce;
• objętych leczeniem (refundowanymi lekami);
• włączonych do programu lekowego B.160 „Leczenie pacjentek z ciężką postacią osteoporozy pomenopauzalnej (ICD-10: M80.0)”?

7. Czy dostępne są najnowsze dane dotyczące diagnostyki, leczenia i kosztów złamań osteoporotycznych za lata 2023-2024, które mogłyby zaktualizować dotychczasowe raporty NFZ?

8. W odniesieniu do programu lekowego B.160:

• ile ostatecznie ośrodków podpisało umowy na jego realizację (łącznie i w podziale na województwa);
• jaka była data rozpoczęcia obowiązywania umów w poszczególnych województwach i jakie były przyczyny ewentualnych opóźnień względem daty refundacji (1 lipca 2024 r.);
• jaka jest łączna wartość kontraktów (na lek i świadczenia towarzyszące) oraz ile pacjentek może być leczonych w ramach zakontraktowanych środków – ogółem i w podziale wojewódzkim;
• jak kształtuje się wartość kontraktów na świadczenia diagnostyczno-terapeutyczne towarzyszące leczeniu w porównaniu do wartości leków;
• jakie były rekomendacje konsultantów wojewódzkich odnośnie do liczby pacjentek wymagających leczenia w poszczególnych województwach;
• jaki procent tej liczby stanowi liczba pacjentek objętych leczeniem w 2025 roku;
• ile pacjentek zostało już zakwalifikowanych do leczenia w ramach programu B.160? Proszę o podanie danych z podziałem na miesiące oraz województwa.

9. Jakie działania planują podjąć Ministerstwo Zdrowia i Narodowy Fundusz Zdrowia, aby umożliwić leczenie wszystkim pacjentkom spełniającym kryteria programu B.160?

Z wyrazami szacunku

Krzysztof Piątkowski
Poseł na Sejm RP