Interpelacja w sprawie sparametryzowania celów polityki taborowej PKP Intercity

Szanowny Panie Ministrze,

analiza dotychczasowej polityki taborowej prowadzonej przez PKP Intercity prowadzi do wniosku, iż nie są przed spółką stawiane jasno zdefiniowane cele jakościowe w zakresie modernizacji i rozwoju taboru. Działania podejmowane w tym zakresie zdają się sprowadzać do samej wymiany taboru, bez jednoczesnego określenia oczekiwanych, mierzalnych efektów technicznych, które przekładałyby się na realną poprawę warunków podróży dla pasażerów.

Tymczasem wymiana taboru powinna być środkiem do osiągnięcia konkretnych i sparametryzowanych celów, które mogłyby być monitorowane oraz wdrażane w ramach zarządzania strategicznego zarówno na poziomie Grupy PKP, jak i w polityce transportowej państwa.

Poniżej przedstawiam przykładowe cele polityki taborowej, których realizacja mogłaby być mierzona poprzez określenie procentowego udziału w danym roku:

1) zapewnienie w 100% taboru wyposażonego w klimatyzację;
2) wycofanie z eksploatacji wagonów z ośmiomiejscowymi przedziałami;
3) zagwarantowanie w każdym pociągu – w tym również pociągach łącznikowych – minimum 18 miejsc w klasie pierwszej (równowartość trzech przedziałów);
4) zapewnienie w każdym pociągu miejsc dostosowanych do przewozu osób z niepełnosprawnościami poruszających się na wózkach, wyposażonych we własną windę umożliwiającą wsiadanie na każdym postoju;
5) wycofanie z eksploatacji wagonów pochodzących z zagranicznych kolei, które nie spełniają współczesnych standardów (klimatyzacja, sześciomiejscowe przedziały lub układ bezprzedziałowy, prędkość techniczna minimum 160 km/h, hamulce tarczowe, zamknięty system sanitarny);
6) zapewnienie w każdym pociągu co najmniej trzech miejsc przeznaczonych do przewozu rowerów lub sprzętu sportowego;
7) użycie elektrycznego taboru trakcyjnego zdolnego do jazdy z prędkością co najmniej 160 km/h;
8) modernizacja wagonów pasażerskich do prędkości technicznej 160 km/h, w tym rezygnacja z tradycyjnych klocków hamulcowych na rzecz nowoczesnych hamulców tarczowych;
9) modernizacja spalinowego taboru trakcyjnego do prędkości co najmniej 120 km/h – cel odnosi się wyłącznie do pociągów obsługiwanych trakcją spalinową.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czy Ministerstwo Infrastruktury rozważa wdrożenie powyższych celów jako wskaźników zarządczych w Grupie PKP, w szczególności w PKP Intercity?
2. Czy istnieje możliwość wprowadzenia powyższych celów jako elementów planu transportowego wydawanego przez ministra infrastruktury w drodze rozporządzenia?
3. Jakie są aktualne dane ilościowe dotyczące realizacji powyższych celów – zarówno w liczbach bezwzględnych (sztuki), jak i w ujęciu procentowym – według stanu na dzień 31 marca 2025 roku?
4. Kiedy, według obecnie obowiązującej polityki taborowej PKP Intercity, możliwe będzie osiągnięcie pełnej realizacji każdego z wyżej wymienionych celów w 100%?

Z wyrazami szacunku

Paulina Matysiak
Posłanka na Sejm RP