Interpelacja w sprawie sytuacji zawodowej instruktorów terapii zajęciowej pracujących w warsztatach terapii zajęciowej

Szanowna Pani Minister,

zwracamy się z uprzejmą prośbą o pilne pochylenie się nad sytuacją zawodową i materialną instruktorów terapii zajęciowej zatrudnionych w warsztatach terapii zajęciowej (WTZ) na terenie całej Polski. Poniższa interpelacja oparta jest na realnych doświadczeniach i głosach pracowników WTZ nr 2 działającego przy Polskim Stowarzyszeniu na Rzecz Osób z Niepełnosprawnością Intelektualną Koło w Koszalinie, ale dotyczy ogólnej i systemowej sytuacji w tej grupie zawodowej.

Instruktorzy terapii zajęciowej wykonują niezwykle odpowiedzialną i wymagającą pracę z osobami z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym i znacznym. Każdego dnia pełnią rolę nie tylko nauczycieli i terapeutów, ale także opiekunów, mentorów, przewodników i przyjaciół. Ich działalność obejmuje rehabilitację, wsparcie emocjonalne, budowanie samodzielności uczestników oraz rozwijanie umiejętności społecznych i zawodowych, które są niezbędne do godnego funkcjonowania w społeczeństwie.

Pomimo kluczowej roli, jaką pełnią w systemie wsparcia osób z niepełnosprawnościami, instruktorzy terapii zajęciowej od lat są marginalizowani przez system:

• wynagrodzenia oscylują wokół najniższej krajowej, nie uwzględniając wysokich kwalifikacji, zakresu obowiązków ani obciążeń psychicznych i fizycznych;
• nie istnieje jasno określona ścieżka kariery zawodowej ani systemowe wsparcie w rozwoju zawodowym;
• praca wykonywana jest w warunkach podwyższonego ryzyka – z osobami, które mogą wykazywać zachowania agresywne lub stanowić zagrożenie dla siebie i otoczenia;
• brak dostępu do dodatków motywacyjnych, dodatkowych urlopów, wsparcia psychologicznego czy innych form uznania, jakie przysługują innym grupom zawodowym;
• zawód instruktora terapii zajęciowej nie jest odpowiednio sklasyfikowany w systemie opieki społecznej, co dodatkowo osłabia jego pozycję i możliwości pracowników.

Zwracamy uwagę, że praca instruktorów terapii zajęciowej ma ogromny wpływ na jakość życia osób z niepełnosprawnościami, a ich marginalizacja przez system stanowi poważne zagrożenie dla stabilności i jakości funkcjonowania całego środowiska warsztatów terapii zajęciowej.

W związku z powyższym zwracamy się do Pani Minister z następującymi pytaniami:

1. Czy ministerstwo planuje w najbliższym czasie objęcie zawodu instruktora terapii zajęciowej odpowiednią klasyfikacją w systemie pomocy społecznej?
2. Czy trwają prace nad regulacją wynagrodzeń dla pracowników warsztatów terapii zajęciowej, w tym instruktorów terapii zajęciowej, w sposób adekwatny do ich kwalifikacji i obowiązków?
3. Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie dodatków za pracę w warunkach szczególnych, trudnych lub podwyższonego ryzyka dla tej grupy zawodowej?
4. Czy planowane są zmiany legislacyjne umożliwiające rozwój zawodowy i awans w strukturach WTZ dla instruktorów terapii zajęciowej?
5. Czy istnieje możliwość wprowadzenia dodatków motywacyjnych, urlopów regeneracyjnych lub wsparcia psychologicznego dla tej grupy zawodowej, zważywszy na wysoki poziom stresu i odpowiedzialności?