Interpelacja w sprawie dokumentu "Zapobieganie terapii daremnej u dorosłych chorych umierających w szpitalu"

Tychy, 31 marca 2025 roku

Szanowna Pani Minister,

dokument pod nazwą „Zapobieganie terapii daremnej u dorosłych chorych umierających w szpitalu” został przygotowany przez kilku lekarzy, a następnie ten prywatny dokument wprowadzony został do szpitali jako obowiązujące prawo i bezwzględnie przestrzegane, a lekarze, którzy się do niego nie stosują, są poddani postępowaniom dyscyplinarnym. „Dokument” wprowadził nową definicję zwrotu TERAPIA DAREMNA: ODSTĄPIENIE OD WCZEŚNIEJ WŁĄCZONEGO LECZENIA U PACJENTA PRZEWLEKLE CHOREGO protokół terapii daremnej jest wprowadzany arbitralnie przez lekarzy bez uzasadnienia. Jest to albo odstąpienie od leczenia lub niezastosowanie nowych, bardziej skutecznych metod leczenia. Zamiast leczenia wprowadza się pacjenta w terapię paliatywną. Pacjent, który mógłby być leczony i dotychczas był leczony, zostaje skazany na śmierć.

„Procedura” ta dotyczy następujących chorych:

• pacjent, którego przewidywany czas życia wynosi mniej niż 12 miesięcy (brak podstaw do takiego określenia przeżycia pacjenta),
• pacjenci z chorobami przewlekłymi, którzy byli hospitalizowani więcej niż raz w ciągu roku,
• pacjenci, którzy wymagają stałej opieki innych osób (np. dzieci niepełnosprawne i generalnie niepełnosprawni),
• osoby w zakładach opiekuńczo-leczniczych.

W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:

1. Czy Ministerstwo Zdrowia brało udział w tworzeniu dokumentu: „Zapobieganie terapii daremnej u dorosłych chorych umierających w szpitalu” – stanowisko Grupy Roboczej Towarzystwa Internistów Polskich ds. Terapii Daremnej na Oddziałach Internistycznych. Część 1: chory umierający nieubezwłasnowolniony, niebędący w stanie podejmować świadomych decyzji co do leczenia w sytuacji daremności medycznej stosowanej terapii, który przygotowali: prof. dr hab. n. med. Wojciech Szczeklik, prof. dr hab. n. med. Małgorzata Krajnik, dr hab. n. med. Jakub Pawlikowski prof. UML, dr n. prawn. Małgorzata Szeroczyńska, dr n. med. Piotr Gajewski, dr hab. n. med. Aleksandra Kotlińska-Lemieszek, ks. dr hab. n. hum. Piotr Aszyk prof. AKW, ks. dr hab. n. teol. Andrzej Muszala prof. UPJP II, prof. dr hab. n. med. Jacek Imiela, dr n. med. Tomasz Imiela, dr n. med. Jacek Górka, prof. dr hab. n. med. Andrzej Kübler, prof. dr hab. n. med. Radosław Owczuk, prof. dr hab. n. med. Jan Duława?
2. Na jakiej podstawie prawnej „dokument” ten wszedł w życie i jest prawem obowiązującym i przestrzeganym w służbie zdrowia?
3. Czy „dokument” ten był poddany społecznym konsultacjom? Jeśli tak, to proszę o udostępnienie opinii wyrażonych w trakcie społecznych konsultacji oraz informacji dotyczących udziału w tworzeniu dokumentu.
4. Czy przedmiotowy „dokument” był opiniowany pod kątem niezgodności z ustawami o zawodzie lekarza i lekarza dentysty, o prawach pacjenta, i innymi oraz czy badane były aspekty działania lekarzy uregulowane w tym „dokumencie”, które mogłyby wprost naruszać przepisy prawa karnego? Jeśli były takie opinie prawne i/lub badania, proszę o przesłanie kopii tych dokumentów.
5. Na jakiej podstawie prawnej przedmiotowy „dokument” ma przymiot prawa powszechnie obowiązującego, nie będąc aktem prawnym, jakim jest ustawa, łamiąc przy tym Konstytucję RP – art. 87 i art. 92? Czy dokument był opublikowany w trybie legislacyjnym? Jeśli tak, to gdzie i kiedy?
6. Czy i ewentualnie jakie działania podejmie Ministerstwo Zdrowia celem wyeliminowania tych sprzecznych z prawem karnym (rozdział XIX) przestępstw przeciwko życiu i zdrowiu? Obejmuje on zabójstwo, narażenie na niebezpieczeństwo, uszczerbek na zdrowiu, zabójstwo eutanatyczne, nieudzielenie pomocy i inne przestępstwa (art. 148–162).

Uprzejmie proszę o precyzyjne odpowiedzi na powyższe pytania, stosując się do nadanej przeze mnie numeracji.

Grzegorz Płaczek
Poseł na Sejm RP