Przejdź do treści

Interpelacja nr 8873 · Sejm X kadencji

Interpelacja w sprawie możliwości uzyskania wpisu do Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego

Autor: Sylwia Bielawska (KO) i 1 inny poseł. Wpłynęło do Sejmu 26 marca 2025. Adresaci (2): minister edukacji, minister zdrowia. Odpowiedzieli wszyscy adresaci, stan na 30 września 2026.

Sprawdź w Sejmie (rekord w API Sejmu) · pismo na sejm.gov.pl

Adresaci i termin odpowiedzi

Adresat ma 21 dni od dnia, w którym dostał pismo od Marszałka Sejmu, i ten termin biegnie u każdego adresata osobno.

Adresaci pisma, data doręczenia, termin i stan odpowiedzi na 30 września 2026
Adresat Doręczono Termin Stan
minister edukacji 2 kwietnia 2025 23 kwietnia 2025 Odpowiedział (rejestr nie wskazuje, która odpowiedź jest jego)
minister zdrowia 2 kwietnia 2025 23 kwietnia 2025 Odpowiedział (rejestr nie wskazuje, która odpowiedź jest jego)

Odpowiedzi

  1. Odpowiedź z 15 kwietnia 2025, podpis: Sekretarz stanu Henryk Kiepura

    treść odpowiedzi w API Sejmu

  2. Odpowiedź z 30 kwietnia 2025, podpis: Podsekretarz stanu Jerzy Szafranowicz

    i08873-o2.pdf

Odpowiedzi w rejestrze nie mówią, od którego adresata są. Stan przy każdym adresacie wyżej rozstrzyga licznik opóźnienia, który prowadzi sam Sejm.

Treść interpelacji

Szanowna Pani Minister Barbara Nowacka, Szanowna Pani Minister Izabela Leszczyna

Ustawą z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1972, ze zm.) ustawodawca ukształtował zasady wykonywania niektórych zawodów medycznych, w tym również określił wymagania jakie muszą spełniać osoby, które ubiegają się o uzyskanie wpisu w Centralnym Rejestrze Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego. Zgodnie z tymi przepisami osoba, która może wykonywać niektóre zawody medyczne określone ww. ustawą, musi spełniać określone wymagania, w tym takie, które dotyczą posiadania stosownego wykształcenia. W art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawodawca wskazał bowiem, że osoba ta musi m.in. posiadać wykształcenie uzyskane w systemie szkolnictwa wyższego i nauki, kwalifikacje uzyskane w systemie oświaty lub inne kwalifikacje, wymagane do wykonywania danego zawodu medycznego, określone w załączniku do ustawy, i posiada dokument potwierdzający uzyskanie tego wykształcenia lub tych kwalifikacji.

Z kolei w załączniku do tej ustawy ustawodawca określił rodzaje wykształcenia, które są wymagane do wykonywania danego zawodu, przy czym dla zawodu technik masażysta rozgraniczył rodzaje posiadanego wykształcenia w zależności od momentu rozpoczęcia lub ukończenia kształcenia. Ustalone wykształcenie wymagane dla zawodu technik masażysta określone ww. rozporządzeniem jest następujące:

1) rozpoczęcie po dniu 31 sierpnia 2019 r. technikum lub szkoły policealnej publicznej lub niepublicznej i uzyskanie dyplomu zawodowego w zawodzie technik masażysta lub
2) rozpoczęcie przed dniem 1 września 2019 r. technikum lub szkoły policealnej publicznej lub niepublicznej o uprawnieniach szkoły publicznej i uzyskanie tytułu zawodowego technik masażysta lub dyplomu potwierdzającego kwalifikacje zawodowe w zawodzie technik masażysta.

Tak określony sposób i rodzaje wykształcenia, a w szczególności ten dotyczący wykształcenia rozpoczętego przed dniem 1 września 2019 r., pozbawiają możliwości wykonywania zawodu technik masażysta osób, które ukończyły szkoły ponadpodstawowe innego rodzaju niż technikum, w których to szkołach prowadzone było kształcenie na tym kierunku.

Tymczasem do naszych biur poselskich zgłaszają się osoby, które przed 2019 rokiem w mieście Wrocław kształciły się w zawodzie masaż leczniczy w liceum zawodowym – konkretnie w Liceum Zawodowym dla Niewidomych przy Dolnośląskim Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym Dzieci Niewidomych we Wrocławiu. Kształcenie w ww. szkole trwało 4 lata. Osoby te złożyły do właściwych dla siebie miejscowo wojewodów (w większości do wojewody dolnośląskiego) wnioski o wpis do rejestru i do wniosków przedłożyły świadectwa ukończenia liceum zawodowego w zawodzie masaż leczniczy. Sprawy poszczególnych osób są na rożnym etapie, gdyż wojewodowie zwrócili się do ministra zdrowia o interpretację przepisów i zajęcie stanowiska. Niestety część z nich uzyskała już negatywną odpowiedź - odmówiono im wpisu do Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego.

Tymczasem zgodnie z art. 9 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329), tj. w brzmieniu obowiązującym na dzień 1 stycznia 1997 r., do katalogu szkół ponadpodstawowych publicznych i niepublicznych zaliczały się m.in. licea zawodowe, którymi były szkoły średnie zawodowe dające wykształcenie średnie ogólne z możliwością uzyskania świadectwa dojrzałości oraz wykształcenie zasadnicze zawodowe.

Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. z 2012 r. poz. 7), wg stanu prawnego obowiązującego w okresie od 12.09.2014 r. do 22.12.2016 r., w załączniku do tego rozporządzenia, w tabeli właściwej określającej poszczególne rodzaje zawodów, wskazano jako nazwę zawodu: technik masażysta. Kształcenie w tym zawodzie mogło być prowadzone wyłącznie w technikum. Natomiast w ramach szczególnych uwarunkowań lub ograniczeń związanych z kształceniem w tym zawodzie wskazano, że jest to kształcenie wyłącznie dla niewidomych i słabowidzących. Ustalenie tego zawodu i kształcenia w nim następowało na wniosek ministra właściwego ds. zdrowia.

Na mocy § 1 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 12 października 1992 r. w sprawie zasad współdziałania ministrów w zakresie kształcenia zawodowego (Dz. U. z 1992 r. Nr 77, poz. 387 ze zm.) Rada Ministrów postanowiła o obowiązku właściwych ministrów, na wniosek których wprowadzono poszczególne zawody do klasyfikacji zawodów, w zakresie współdziałania m.in. w ustalaniu ramowych planów nauczania, minimów programowych obowiązkowych specjalistycznych przedmiotów zawodowych, zwanych dalej "minimami programowymi". W ust. 2 tego paragrafu wskazano, że podstawę do realizacji zadań określonych w ust. 1 stanowią:

1) przedstawiony przez właściwego ministra zgłaszającego zawód do klasyfikacji opis zawodu ze zbiorem umiejętności zawodowych, ustalany na podstawie odrębnych przepisów,
2) ustalone odrębnie przez ministra edukacji narodowej w ramowym planie nauczania dla określonego typu szkoły zawodowej wymiary godzin kształcenia ogólnego i zawodowego.

Zgodnie z § 2 ust. 2 ramowe plany nauczania i minima programowe, o których mowa w ust. 1 pkt 1, łącznie ze zbiorami umiejętności zawodowych, stanowią dokumentacje programowe dla poszczególnych zawodów. Rozporządzenie to było zastępowane kolejnymi rozporządzeniami w tym zakresie, uchwalanymi w latach późniejszych. Według naszej wiedzy w szkołach średnich od 1992 do 1999 roku obowiązywały plany nauczania określone zarządzeniem Nr 13 Ministra Edukacji Narodowej z dnia 28 maja 1992 r. w sprawie ramowych planów nauczania w publicznych szkołach ogólnokształcących i zawodowych (Dz.Urz.MEN.1992.2.12). W załączniku do tego zarządzenia określono zarówno ramowy plan nauczania dla szkoły średniej zawodowej i liceum zawodowego – załącznik nr 3, tabela nr 3, jak i ramowy plan nauczania szkoły średniej zawodowej, technikum, liceum i szkoły równorzędnej po szkole zasadniczej – załącznik nr 3 tabela nr 2. Również dla innych rodzajów techników określono ramowy plan nauczania. Porównanie tych programów pozwala na stwierdzenie, że posiadają one zbliżone ilości i rodzaje zajęć. Zawód technik masażysta został ustalony i ujawniony również w rozporządzeniu Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. 2014.760 t.j.). Również Minister Edukacji Narodowej w rozporządzeniu z 23 lutego 1993 r. w sprawie klasyfikacji zawodów szkolnictwa zawodowego (Dz. U. z 1993 r. Nr 19, poz. 84) przewidział zawód technik masażysta, a nie przewidział zawodu masaż leczniczy.

Powyższe pozwala na stwierdzenie, że przy Dolnośląskim Specjalnym Ośrodku Szkolno-Wychowawczym Dzieci Niewidomych we Wrocławiu funkcjonowało w latach 90. XX w. Liceum Zawodowe dla Niewidomych, w którym najprawdopodobniej było prowadzone kształcenie niezgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami prawa, tj. w liceum zawodowym dla osób niewidomych prowadzone było kształcenie w zawodzie masaż leczniczy. Uwzględniając przytoczone wyżej regulacje prawne mamy do czynienia z sytuacją, w której osoby niewidome, które zgodnie z prawem obowiązującym w tamtym okresie mogły uzyskać zawód technik masażysta nie ze swojej winy były kształcone nie tylko w szkole innego typu niż przepisy prawa przewidywały dla uzyskania przez osobę niewidomą zawodu technik masażysta, ale także były kształcone w zawodzie innymi niż wynikało to z przepisów prawa.

Ze wskazanych regulacji prawnych wynika w sposób jednoznaczny, że:

1) zawód technik masażysta mogły uzyskać, a zatem i wykonywać wyłącznie osoby niewidome,
2) uzyskanie zawodu technik masażysta mogło nastąpić wyłącznie w technikum,
3) licea zawodowe nie mogły kształcić uczniów w zawodzie masażysty.

Praktyka działania i nauczania poszczególnych szkół dla osób niewidomych, co widać na przedstawionym przykładzie, była jednakże odmienna, przy tym akceptowana w pierwszej kolejności przez organ prowadzący szkołę, a następnie przez kuratorium oświaty i ministerstwo właściwe do spraw edukacji oraz ministerstwo właściwe do spraw zdrowia.

Tym samym, wobec wejścia w życie ustawy dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych, osoby niewidome, które w myśl przepisów tej ustawy powinny uzyskać wpis do Centralnego Rejestru Osób Uprawnionych do Wykonywania Zawodu Medycznego, ponieważ powinny były ukończyć technikum o określonym kierunku, zostały pozbawione możliwości wykonywania wyuczonego zawodu w ramach stosunku pracy. Osoby pozostające w sytuacji jak opisana powyżej, mają w chwili obecnej wyłącznie możliwość wykonywania działalności gospodarczej związanej z wykonywaniem masażu, ale również ze względu na nieprawidłowości w dokumentach potwierdzających wykształcenie tych osób, możliwości podjęcia przez nie pracy są znacznie ograniczone – nie mogą bowiem wykonywać wyuczonego zawodu.

W przypadku osób, które zwróciły się do nas z prośbą o interwencję w przedmiotowej sprawie, organy administracji, w tym minister zdrowia po konsultacji z minister edukacji uznali, że nie można uznać ukończenia nauki w liceum zawodowym dla niepełnosprawnych w zawodzie „masaż leczniczy” z ukończeniem technikum w zawodzie „technik masażysta”. Tymczasem w okolicznościach niniejszej sprawy uznanie, że ukończenie liceum zawodowego w zawodzie „masaż leczniczy” i uzyskanie tytułu zawodowego w zawodzie „masaż leczniczy” nie jest tożsame z uzyskaniem tytułu zawodowego w zawodzie technik masażysta, powoduje, że osoby – tutaj – osoby niepełnosprawne, które realizowały obowiązek szkolny i kształciły się w szkole posiadającej stosowne zezwolenia do prowadzenia kształcenia zawodowego dla osób niepełnosprawnych – zostają pozbawione możliwości wykonywania zawodu z przyczyn od siebie niezależnych, a związanych z nieprawidłowym działaniem:

  • organu prowadzącego, który utworzył szkołę, która nie mogła kształcić w danym zawodzie,
  • szkoły, która prowadziła takie nauczanie mimo że nie posiadała do tego podstaw prawnych,
  • kuratorium oświaty, które przez wiele lat dopuszczało kształcenie w takiej szkole,
  • a na końcu ministerstwa właściwego ds. zdrowia i ds. edukacji, które dopuściły do wystąpienia takiej sytuacji.

Wobec powyższego, wnosimy o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy Ministerstwo Zdrowia przewiduje zmianę ustawy z dnia 17 sierpnia 2023 r. o niektórych zawodach medycznych (Dz. U. z 2023 r. poz. 1972 ze zm.) w zakresie rodzajów szkół, których ukończenie uprawnia do uzyskania wpisu do ww. rejestru w zawodzie technik masażysta poprzez dodanie w załączniku do ustawy w zakresie zawodu – technik masażysta po punkcie 2, punktu 3 w brzmieniu:
„3) rozpoczęcie przed dniem 1 września 2019 r. liceum zawodowego i uzyskanie wykształcenia w kierunku: masaż leczniczy”?

2. Jakie działania podejmą ministerstwa, mając na uwadze wymienione powyżej okoliczności sprawy, aby móc uznać za równorzędne z ukończeniem technikum w zawodzie technik masażysta, liceum zawodowego dla osób niewidomych o kierunku kształcenia masaż leczniczy, tak aby osoby niewidome w tej szczególnej sytuacji posiadały możliwość uzyskania wpisu do rejestru i wykonywania zawodu, w którym się kształciły?

Z poważaniem

Sylwia Bielawska
Iwona Krawczyk
Posłanki na Sejm RP

Podpisani posłowie

  1. Sylwia Bielawska (KO)
  2. Iwona Krawczyk (KO)

Wszystkie interpelacje kadencji: spis od najnowszego. Pozostałe pisma autora: profil posła.

Po każdym posiedzeniu Sejmu jedna wiadomość o nowych głosowaniach. Zapisz się.

  • Termin liczymy od doręczenia, osobno u każdego adresata. 21 dni biegnie od dnia, w którym Marszałek przekazał pismo adresatowi, a nie od wpływu do Sejmu. Stan liczymy na dzień danych, 30 września 2026.
  • Prolongata nie jest odpowiedzią. Pismo liczymy jako odpowiedziane dopiero, gdy przyjdzie odpowiedź, która przedłużeniem terminu nie jest.
  • Przy kilku adresatach rozstrzyga licznik Sejmu. Adresat, któremu Sejm dalej nalicza opóźnienie, nie odpowiedział, choćby pod pismem stały odpowiedzi innych. Zanim termin minie, licznik stoi na zerze u wszystkich, więc wtedy piszemy, że rejestr nie mówi, kto już odpisał.
  • Treść pochodzi z rejestru Sejmu i jest oczyszczona z formatowania przy nocnym przebiegu. Treści odpowiedzi nie przechowujemy: link prowadzi do rekordu w API Sejmu.
  • Źródłem jest API Sejmu RP. Każdą liczbę da się sprawdzić u źródła, a my nie interpretujemy rejestru. Tam, gdzie podejmujemy decyzję redakcyjną, piszemy o tym wprost.
  • Coś się nie zgadza? Napisz przyciskiem „Zgłoś błąd” w nagłówku, sam wpisze adres tej strony. Pytania o cały serwis: najczęstsze pytania.

Nasze wyliczenia, wykresy i karty: CC BY 4.0 (otwiera nową kartę). Rejestr Sejmu to informacja publiczna. Jak cytować.