Interpelacja w sprawie wsparcia przemysłu energochłonnego

Szanowny Panie Ministrze!

Zwracam się do Pana Ministra na prośbę prezesa Zarządu Hutniczej Izby Przemysłowo-Handlowej. Sprawa dotyczy istotnych problemów, z jakimi boryka się przemysł energochłonny, w tym hutnictwo stali i metali nieżelaznych, wynikających z obciążeń nałożonych ustawowym odpisem na Fundusz Wypłaty Różnicy Ceny. Wprowadzenie tego mechanizmu przez poprzedni rząd nie uwzględniło specyfiki przemysłu hutniczego i jednocześnie naruszyło przepisy prawa Unii Europejskiej dotyczące równego traktowania podmiotów gospodarczych.

Ustawa z dnia 27 października 2022 r. o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej oraz wsparciu niektórych odbiorców w latach 2023-2025 nałożyła obowiązek odprowadzania odpisów na Fundusz Wypłaty Różnicy Ceny zarówno na wytwórców energii, jak i na spółki obrotu energią. Objęła również podmioty, których podstawowa działalność nie jest związana z obrotem energią, ale które dokonywały zakupu energii elektrycznej w kontraktach terminowych w celu ograniczenia ryzyka rynkowego. W wielu przypadkach, ze względu na zmieniającą się sytuację gospodarczą, przedsiębiorstwa te musiały ograniczyć lub wstrzymać produkcję i odsprzedawać zakontraktowaną wcześniej energię, co wiązało się ze stratami finansowymi.

Wprowadzona w marcu 2023 r. nowelizacja ustawy ograniczyła wysokość odpisu na fundusz dla podmiotów przemysłowych do 30% odsprzedawanej energii, jednak nie rozwiązała w pełni problemu i nie zapewniła skutecznej ochrony dla hutnictwa oraz innych branż energochłonnych. Kolejne nowelizacje nie poprawiły sytuacji tych przedsiębiorstw, a obciążenie odpisem na Fundusz Wypłaty Różnicy Ceny wciąż stanowi istotne zagrożenie dla ich konkurencyjności na rynku europejskim.

Przedsiębiorstwa hutnicze oraz inne podmioty energochłonne w Polsce już teraz mierzą się z ogromnymi wyzwaniami wynikającymi ze wzrostu kosztów energii, spadku popytu oraz konkurencji międzynarodowej. Koszt energii w Polsce jest jednym z najwyższych w Europie – wynosi około 150 euro za MWh, podczas gdy w Niemczech planowane jest jego ograniczenie do 60 euro za MWh. Różnice te mają druzgoczący wpływ na konkurencyjność polskiego hutnictwa, które od lat odgrywa kluczową rolę w gospodarce, dostarczając stal do sektorów budownictwa, motoryzacji oraz obronności.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

1. Czy Ministerstwo Rozwoju i Technologii podejmuje działania zmierzające do nowelizacji ustawy o środkach nadzwyczajnych mających na celu ograniczenie wysokości cen energii elektrycznej w taki sposób, aby uwzględnić specyfikę przemysłu energochłonnego i umożliwić mu skuteczną ochronę przed niekontrolowanym wzrostem kosztów?
2. Czy resort analizuje możliwość wprowadzenia rozwiązań wzorowanych na polityce niemieckiej, gdzie dla przemysłu ustalono maksymalny koszt energii elektrycznej, co pozwala tamtejszym firmom utrzymać konkurencyjność?
3. Czy ministerstwo planuje działania na poziomie unijnym w celu wprowadzenia regulacji ograniczających niekorzystne różnice w kosztach energii pomiędzy krajami członkowskimi, które wpływają negatywnie na konkurencyjność polskich przedsiębiorstw?
4. Czy istnieją obecnie programy wsparcia finansowego dla przemysłu hutniczego i innych branż energochłonnych, które miałyby na celu złagodzenie skutków wysokich cen energii i emisji CO2?
5. Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo, aby przeciwdziałać dalszej utracie mocy produkcyjnych w sektorze hutniczym i ograniczyć ryzyko masowych zwolnień w tej branży?

Z wyrazami szacunku

Małgorzata Pępek
Poseł na Sejm RP