Interpelacja w sprawie ograniczenia dostępu do świadczeń zdrowotnych w szpitalach powiatowych z uwagi na brak właściwego poziomu ich finansowania

Szanowna Pani Minister,

w przestrzeni medialnej coraz częściej pojawiają się niepokojące informacje dotyczące wzrostu liczby szpitali powiatowych, które zmuszone zostają do ograniczenia działalności z uwagi na niewystarczające finansowanie ze strony Narodowego Funduszu Zdrowia. Podmioty zgłaszają, iż z uwagi na zmniejszone kontrakty z Narodowym Funduszem Zdrowia w zakresie umowy na podstawowe zabezpieczenie szpitalne – PSZ zmuszone są do podjęcia trudnej i dramatycznej decyzji o ograniczeniu w 2025 roku dostępu do świadczeń zdrowotnych – szczególnie w obszarach podstawowych, tj.: choroby wewnętrzne, kardiologia, chirurgia ogólna, anestezjologia i intensywna terapia czy też ginekologia i położnictwo.

Pomimo zapewnień ze strony Ministerstwa Zdrowia o przeprowadzeniu reformy szpitalnictwa, do dzisiaj nie przedstawiono żadnych konkretów poza medialną informacją o fakcie, iż (cyt.) „żadnego oddłużenia szpitali nie będzie”.

Sytuacja finansowo-ekonomiczna szpitali powiatowych z dnia na dzień ulega pogorszeniu i jest już krytyczna. Lawinowo, z uwagi na brak właściwego finansowania świadczeń zdrowotnych ze strony Narodowego Funduszu Zdrowia, rosną zobowiązania krótkoterminowe oraz długoterminowe szpitali powiatowych. Ponadto, niemal każdego dnia dyrektorzy szpitali powiatowych otrzymują po kilka nakazów zapłaty zobowiązań, co dodatkowo pogarsza i tak już krytyczną sytuację, zwiększając deficyt o dodatkowe koszty chociażby zastępstwa procesowego czy też samej procedury sądowej. Pod znakiem zapytania zostają także wypłaty wynagrodzeń dla personelu z uwagi na brak środków finansowych, co z niepokojem przyjmują wszyscy pracownicy systemu ochrony zdrowia.

Sytuacja ta realnie przedkłada się na ograniczenia dostępu do świadczeń zdrowotnych. Pacjenci otrzymują odmowę udzielenia świadczenia (potwierdzeniem dla tego faktu są ograniczenia bądź wstrzymywanie dostępu do programów lekowych) bądź oczekiwać muszą znacznie dłużej na świadczenie zdrowotne. Dotyczy to także grup szczególnych konstytucyjnie – czyli dzieci, kobiet w ciąży, osób niepełnosprawnych oraz seniorów. Fakt ten wpływa na dramatycznie pogarszający się bilans zdrowia Polek i Polaków.

Ponadto dyrektorzy alarmują, iż nie ma realnych możliwości negocjowania z wojewódzkimi oddziałami Narodowego Funduszu Zdrowia, gdyż wszystkie decyzje podejmowane są w Centrali Narodowego Funduszu Zdrowia.

Wszystkie te fakty wskazują na to, iż rzeczywiście realnym zagrożeniem staje się zapaść w ochronie zdrowia.

W związku z powyższym, w trosce o zdrowie Polek i Polaków, a także sytuację szpitali powiatowych, uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Jak aktualnie przedstawia się sytuacja finansowo-ekonomiczna szpitali powiatowych? Jaka jest skala ich zadłużenia i dynamika jego wzrostu?
2. Jaki poziom finansowania umów w zakresie podstawowego zabezpieczenia szpitalnego (PSZ) planowany jest na 2025 rok?
3. Kiedy można spodziewać się konkretnych rozwiązań w zakresie reformy systemu ochrony zdrowia?
4. Czy planowana reforma systemu wpłynie na poprawę sytuacji finansowo-ekonomicznej szpitali powiatowych? Jeśli tak, to w jakim wymiarze?
5. Czy szpitale powiatowe mogą liczyć na wsparcie w tej trudnej dla nich sytuacji? Jeśli tak, to w jakiej formie i w jakiej wysokości środków finansowych?

Z poważaniem

Norbert Pietrykowski