Interpelacja w sprawie rozszerzenia refundacji systemów monitorowania ciągłego glikemii oraz pomp insulinowych

Szanowna Pani Minister!

Monitorowanie poziomu glikemii stanowi fundament leczenia zaburzeń gospodarki węglowodanowej – cukrzycy. A indywidualne pompy insulinowe – stanowią najlepszą nowoczesną i bezpieczną formę terapii, zwłaszcza młodych osób chorych na cukrzycę typu 1.

Ciągłe monitorowanie glikemii (CGM) zapewnia najdokładniejszą ocenę glikemii dobowej na podstawie pomiarów stężenia glukozy w płynie tkankowym, wykonywanych w regularnych, bardzo krótkich odstępach czasu. Ich analiza pozwala m.in. oceniać czas utrzymywania się glikemii w przedziale docelowym (time in range), a tym samym ułatwia podejmowanie decyzji terapeutycznych. Jest preferowane u wszystkich chorych na cukrzycę typu 1, w szczególności o chwiejnym przebiegu z częstymi epizodami hipoglikemii i jej nieświadomością, oraz u chorych wymagających ścisłego wyrównania metabolicznego, np. u kobiet z cukrzycą przedciążową, a także u części chorych na cukrzycę typu 2, którzy stosują wielokrotne wstrzyknięcia insuliny w ciągu doby.

Analizy raportów z systemów CGM pozwalają dokładnie oceniać wyrównanie glikemii i odpowiednio modyfikować terapię, a łatwo dostępne w każdej chwili aktualne wyniki glikemii umożliwiają chorym bardziej precyzyjne modyfikowanie diety, wysiłku fizycznego i dawkowania insuliny, co zwiększa skuteczność i bezpieczeństwo terapii.

CGM generujące powiadomienia i alarmy dźwiękowe są szczególnie pomocne u chorych ze słabą zdolnością odczuwania hipoglikemii i/lub częstymi epizodami hipoglikemii.

Osobiste pompy insulinowe podają szybko działający analog insuliny w ciągłym wlewie podskórnie. W nowych zminiaturyzowanych pompach zarówno wlew podstawowy, jak i bolusy mogą ulegać bardzo wielu modyfikacjom.

Osobiste pompy insulinowe mają szczególne zastosowanie w chwiejnej cukrzycy, w razie występowania zjawiska „brzasku” (hiperglikemia we wczesnych godzinach rannych i przed śniadaniem) oraz w sytuacjach, kiedy okresowo należy bezwzględnie dążyć do normoglikemii (np. w ciąży lub podczas leczenia zespołu stopy cukrzycowej).

Wskazaniami do zastosowania osobistej pompy insulinowej są też: konieczność stosowania małych dawek insuliny (np. u dzieci i u kobiet w ciąży), niemożność osiągnięcia dobrego wyrównania metabolicznego za pomocą wielokrotnych wstrzyknięć insuliny, nawracające nieprzewidywalne epizody hipoglikemii lub nieodczuwanie hipoglikemii, a także nieregularny styl życia i nieregularne posiłki.

Współcześnie istnieją możliwości łączenia stosowania CGM z pompami insulinowymi, zwłaszcza z tymi, które mają funkcję automatycznego przerwania wlewu insuliny w razie zagrożenia hipoglikemią (tzw. hipoblokada).

Poza szerokim stosowaniem pomp osobistych w cukrzycy typu 1 coraz częściej wykorzystuje się je w określonych sytuacjach w cukrzycy typu 2.

W związku z powyższym zwracam się z pytaniami:

1. Kiedy Ministerstwo Zdrowia planuje rozszerzenie refundacji dla pacjentów na wszystkie (nie tylko wybrane jak dotychczas) nowoczesne systemy ciągłego monitorowania glikemii umożliwiające podejmowanie decyzji terapeutycznych?
2. Czy Ministerstwo Zdrowia planuje podjąć decyzję dotyczącą refundacji pomp insulinowych dla osób z cukrzycą typu 1 po 26 roku życia, tak aby mogli oni kontynuować terapię z ich wykorzystaniem (często są to osoby, które całe swoje życie były leczone wyłącznie za pomocą pompy)?
3. Czy Ministerstwo Zdrowia rozważa rozszerzenie refundacji pomp insulinowych dla pacjentów z cukrzycą typu LADA bądź MODY oraz z cukrzycą typu 2?

Z poważaniem

Norbert Pietrykowski