Interpelacja w sprawie kontynuacji finansowania pilotażowego programu leczenia stopy cukrzycowej

Szanowna Pani Minister!

Na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP wnoszę interpelację w sprawie kontynuacji finansowania pilotażowego programu leczenia stopy cukrzycowej.

Zespół stopy cukrzycowej stanowi jedno z najpoważniejszych powikłań cukrzycy. Niezdiagnozowany i niewłaściwie leczony nieuchronnie prowadzi do amputacji – co wiąże się ze znacznym upośledzeniem motoryki ustroju i kalectwem. Oprócz cierpień natury fizycznej jest także źródłem cierpień natury psychicznej – zwłaszcza depresji i stanów lękowych. Dlatego tak ważnym aspektem jest wypracowanie i wdrożenie jednolitych procedur diagnostyczno-terapeutycznych tego zespołu, które uchronią pacjenta z cukrzycą przed długotrwałym i kosztowym leczeniem – zwłaszcza przed amputacją kończyny, a tym samym znaczną niepełnosprawnością.

W ostatnim czasie w Warszawie miałem jako poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej sposobność spotkania z prezes Zarządu Głównego Polskiego Stowarzyszenia Diabetyków – panią Moniką Kaczmarek, która przedstawiła mi bieżącą sytuację pacjentów dotkniętych zespołem stopy cukrzycowej. W trakcie tego spotkania otrzymałem niezwykle interesujące wyniki pilotażu leczenia zespołu stopy cukrzycowej, prowadzonego przez zespół dr. Piotra Liszkowskiego w Samodzielnym Publicznym Zakładzie Opieki Zdrowotnej w Szamotułach.

Z statystyk Narodowego Funduszu Zdrowia (NFZ) jasno wynika, iż co godzinę dochodzi do amputacji z powodu nieleczonej cukrzycy. Polska na tle Europy cechuje się najwyższym wskaźnikiem amputacji u osób z cukrzycą, która wynosi aż 8,6 (dla przykładu wskaźnik ten w Holandii wynosi 5,5, a we Włoszech – zaledwie 2,5). Pomimo tego faktu, Polska nadal nie wykorzystuje potencjału i doświadczenia personelu medycznego w leczeniu zespołu stopy cukrzycowej zmierzającego do poprawy tych niechlubnych statystyk.

Wspomnianym pilotażem w latach 2023-2024 objęto łącznie 296 chorych, z czego 193 pacjentów zakwalifikowanych zostało do leczenia stacjonarnego (w ramach hospitalizacji), a 103 pacjentów (34,7%) - do leczenia w warunkach ambulatoryjnych. Wszyscy hospitalizowani pacjenci po zakończonym pobycie zostali wypisani do domu z zaleceniami dalszego leczenia ambulatoryjnego, co wskazuje na znaczny sukces terapeutyczny.

Oprócz aspektu klinicznego pilotaż wykazał także istotne korzyści finansowo-ekonomiczne. W chwili obecnej koszt samej amputacji wynosi ok. 53 117 zł. W tej kwocie nie mieszczą się inne koszty, takie jak chociażby koszty protezy (tymczasowej i ostatecznej), wózka inwalidzkiego, dodatkowego zaopatrzenia w środki ortopedyczne, rehabilitacji, dodatkowych wizyt w poradniach specjalistycznych oraz samej niepełnosprawności (m.in. dofinansowania z PFRON czy też ulg z tytułu niepełnosprawności etc.). Zatem ostrożnie szacując, budżet Narodowego Funduszu Zdrowia poniósł koszty związane z amputacjami rzędu ok. 170 mln zł rocznie.

Jak wykazał prowadzony pilotaż, leczenie stopy neuropatycznej wyniosło 28 058 zł, a angiopatycznej – 50 175 zł. Zatem kwoty te są niższe od kosztów samej amputacji. A jeśli weżniemy pod uwagę wymienione dodatkowe koszty – praktycznie 3-4-krotnie niższe od ponoszonych. Tym samym, ostrożnie szacując, budżet mógłby zaoszczędzić ok. 85 mln rocznie z tytułu uchronienia pacjentów przed koniecznością zabiegu dużej amputacji.

W związku z powyższym zwracam się z prośbą o przedstawienie informacji:

1. Czy Ministerstwo Zdrowia planuje dalsze finansowanie pilotażowego programu leczenia zespołu stopy cukrzycowej?
2. Czy Ministerstwo Zdrowia planuje rozpoczęcie prac zmierzających do wypracowania jednolitych i spójnych procedur leczenia zachowawczego zespołu stopy cukrzycowej?
3. Czy Ministerstwo Zdrowia rozważa rozszerzenie procedur zachowawczych w leczeniu zespołu stopy cukrzycowej?

Z poważaniem

Norbert Pietrykowski