Interpelacja w sprawie trudności w nabyciu przez szpitale płynów infuzyjnych

Płyny infuzyjne, zbliżone składem do osocza krwi, są niezbędne do utrzymania procesów fizjologicznych organizmu. Celem płynoterapii jest uzupełnianie ubytku płynów i elektrolitów u pacjentów. Płyny infuzyjne stosowane są również w zaburzeniach gospodarki kwasowo-zasadowej oraz w przebiegu żywienia pozajelitowego. Oznacza to, że płyny infuzyjne są niezbędne na niemal każdym oddziale szpitalnym, do leczenia szerokiej gamy schorzeń: od pacjentów z ciężkimi urazami po osoby cierpiące na choroby przewlekłe, od oddziałów pediatrycznych, poprzez internistyczne i chirurgiczne, oddziały anestezjologii i intensywnej terapii, ortopedyczne i wiele innych.

W sytuacjach kryzysowych, takich jak pandemia czy konflikt zbrojny, płyny infuzyjne to produkty pierwszej potrzeby. Ich dostępność to wyznacznik bezpieczeństwa lekowego kraju.

Do mnie i do mojego biura dochodzą sygnały o pojawiających się niedoborach tych środków na oddziałach szpitalnych. Dlatego, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Jak pod względem zaopatrzenia w płyny infuzyjne wygląda sytuacja w polskich szpitalach?

2. Czy do ministerstwa dochodzą również sygnały o pojawiających się brakach w zaopatrzeniu oddziałów szpitalnych w płyny infuzyjne?

3. Skąd pochodzą kupowane przez polskie szpitale płyny infuzyjne (produkcja krajowa czy zewnętrzna)? Jaki jest procentowy udział polskich płynów w tym rynku?