Interpelacja w sprawie obiecywanej wypłaty dodatku motywacyjnego dla pracowników pomocy społecznej

Panie Premierze,

zwracam się do Pana w sprawie obiecywanej wypłaty dodatku motywacyjnego dla pracowników pomocy społecznej, którego grono beneficjentów, wskutek ostatnich decyzji rządu, zostało drastycznie ograniczone. Z przykrością zauważam, że podjęte decyzje wzbudziły wśród pracowników poczucie ogromnej niesprawiedliwości i rozczarowania.

19 czerwca 2024 roku Rada Ministrów podjęła cztery uchwały dotyczące ustanowienia rządowych programów na lata 2024-2027, które miały na celu przekazanie środków z budżetu państwa jednostkom samorządu terytorialnego każdego szczebla.

Zgodnie z uchwałami od lipca 2024 roku określeni pracownicy pomocy społecznej, systemu pieczy zastępczej i wsparcia rodziny, pracownicy instytucji opieki nad dziećmi w wieku do lat 3 oraz rodziny zastępcze zawodowe i prowadzący rodzinne domy dziecka będą mogli otrzymać dodatki motywacyjne w wysokości 1000 zł brutto miesięcznie do końca 2027 roku.

Wbrew uchwałom dodatki motywacyjne przyznano jedynie pracownikom zatrudnionym na podstawie umowy o pracę, realizującym zadania pomocy społecznej oraz pracownikom obsługi zapewniającym należyte funkcjonowanie ośrodka. Pozostali pracownicy merytoryczni, wykonujący ustawowe zadania inne niż stanowi ustawa o pomocy społecznej, zostali pominięci.

W jednostkach organizacyjnych pomocy społecznej, poza ustawą o pomocy społecznej, realizowane są w większości przypadków również:

- ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych,
- ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów,
- ustawa z dnia 4 listopada 2016 r. o wsparciu kobiet w ciąży i rodzin „Za życiem”,
- ustawa z dnia 17 grudnia 2021 r. o dodatku osłonowym,
- ustawa z dnia 15 września 2022 r. o szczególnych rozwiązaniach w zakresie niektórych źródeł ciepła w związku z sytuacją na rynku paliw,
- ustawa z dnia 15 grudnia 2022 r. o szczególnej ochronie niektórych odbiorców paliw gazowych w 2023 r. oraz 2024 r. w związku z sytuacją na rynku gazu,
- ustawa z dnia 23 maja 2024 r. o bonie energetycznym oraz zmianie niektórych ustaw w celu ograniczenia cen energii elektrycznej, gazu ziemnego i ciepła systemowego,
- ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (art. 411 ust. 10g-10s),
- ustawa z dnia 5 grudnia 2014 r. o Karcie Dużej Rodziny,
- ustawa z dnia 12 marca 2022 r. o pomocy obywatelom Ukrainy w związku z konfliktem zbrojnym na terytorium tego państwa,
- ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych.

Pracownicy realizujący powyższe ustawy nie są ujmowani w sprawozdaniu MRPiPS-06, choć są pracownikami zatrudnionymi w jednostkach pomocy społecznej zgodnie z art. 6 pkt 5 ustawy o pomocy społecznej i pozostają w stosunku pracy na podstawie umowy o pracę. Od uprawnionych do dodatku motywacyjnego pracowników różni ich zatem jedynie kwestia tego, że realizując wszystkie wymienione ustawy, nie realizują ustawy o pomocy społecznej. Na co dzień udzielają wsparcia rodzinom oraz przyznają świadczenia, m.in. w związku z opieką nad osobami niepełnosprawnymi. W obecnym stanie prawnym dodatek motywacyjny 1000 zł brutto dla wszystkich pracowników jednostek pomocy społecznej, z pominięciem pracowników świadczeń rodzinnych, funduszu alimentacyjnego oraz realizujących zadania PFRON, jest bardzo niesprawiedliwy i krzywdzący.

Powyższe przepisy dzielą pracowników tych jednostek na lepszych i gorszych, a dodatek motywacyjny, zamiast motywować do pracy, w wielu przypadkach odniósł odwrotny skutek.

Pracownicy działu świadczeń rodzinnych i funduszu alimentacyjnego czują się wykluczeni i niedoceniani. Każdego dnia, podobnie jak pozostali pracownicy ośrodka, służą osobom znajdującym się w potrzebie, rodzinom o niskich dochodach, osobom niepełnosprawnym i ich opiekunom oraz samotnym rodzicom w trudnej sytuacji ekonomicznej, z uwagi na nieskuteczną egzekucję świadczeń alimentacyjnych. Realizują też liczne programy pomocowe wprowadzone w ostatnich latach.

Panie Premierze, w swoich wypowiedziach medialnych 19 marca 2024 r. podkreślał Pan, jak ciężka i niewdzięczna jest praca osób zatrudnionych w ośrodkach pomocy społecznej. Dodatek motywacyjny miał być formą uznania za ich pracę w postaci dodatkowego wsparcia finansowego. Niestety, obecne rozstrzygnięcia są dla znacznej grupy pracowników niezrozumiałe, budzą ogromny żal i poczucie niesprawiedliwości.

W związku z powyższym proszę o odpowiedzi na następujące pytania:

1. Dlaczego podjęto decyzję o ograniczeniu grona beneficjentów dodatku motywacyjnego tylko do określonych pracowników pomocy społecznej?

2. Czy rząd planuje rozszerzenie dodatku motywacyjnego na wszystkich pracowników pomocy społecznej, w tym pracowników działu świadczeń rodzinnych i funduszu alimentacyjnego?

3. Jakie kroki zostaną podjęte, aby zrekompensować pracownikom pominiętym w obecnych decyzjach poczucie niesprawiedliwości i brak docenienia za ich codzienną ciężką pracę?