Interpelacja w sprawie wykluczenia komunikacyjnego w nadmorskich miejscowościach turystycznych

Szanowny Panie Ministrze,

miejscowości nadmorskie są popularnym miejscem wypoczynku Polaków, w tym szczególnie mieszkańców południowych regionów naszego kraju, m.in. Małopolski. Chociaż wypoczynek nad morzem kojarzy się głównie z wakacjami, od kilku lat mieszkańcy południa Polski tłumnie spędzają nad Bałtykiem również długie weekendy majowe i czerwcowe, a także wypoczywają we wrześniu i październiku. Sprzyja temu poprawiająca się dostępność połączeń kolejowych z Krakowa i Katowic nad morze. Jeszcze kilkanaście lat temu podróż pociągiem pospiesznym z Krakowa do Gdańska zajmowała cały dzień, czas podróży wynosił nawet 12 godzin, obecnie podróż trwa zaledwie 5-7 godzin. W rozsądnym czasie i w dość komfortowych warunkach można też dojechać pociągiem z Krakowa do Kołobrzegu, a z jedną przesiadką również do innych miast nadmorskich: Władysławowa, Ustki czy Darłowa.

Poprawiająca się dostępność komunikacyjna w zakresie skomunikowania południa Polski z miejscowościami nadmorskimi sprawia, że do komunikacji publicznej po latach przerwy przekonuje się coraz więcej Polaków, którzy w ostatnim czasie podróżowali wyłącznie samochodami. Jest to bardzo pozytywne zjawisko, jednak należy nadmienić, że odbudowa zaufania do transportu publicznego nie jest prosta, bardzo łatwo można to zaufanie stracić i później już nie odzyskać. Ta sytuacja dotyczy w dużej mierze zmotoryzowanych mieszkańców Krakowa i Małopolski, którzy po latach przerwy w pewien sposób na próbę skorzystali w podróży nad morze z pociągu zamiast własnego samochodu. W przeważającej mierze pasażerowie są z samej podróży pociągiem zadowoleni, jednak problem leży gdzie indziej – w braku lokalnej komunikacji publicznej na miejscu lub braku niezawodnej, aktualnej i dostępnej informacji o lokalnej autobusowej komunikacji podmiejskiej.

Problem występuje m.in. w Kołobrzegu i Ustce. Do obu tych miast można bez problemu dojechać pociągiem, również z południa Polski (w przypadku Ustki – z przesiadką w Słupsku). Podczas pobytu turyści chcą jednak odwiedzić również sąsiednie miejscowości – np. z Kołobrzegu pojechać do Pogorzelicy, Niechorza i Rewala lub w drugą stronę do Gąsek i Sarbinowa, a z Ustki – do Rowów i Łeby. Niestety, w praktyce okazuje się, że nie jest to możliwe, bo poza wakacjami na tych trasach nie jeździ żaden autobus lub jeśli kursuje, brak jest go w rozkładach jazdy.

Problem wykluczenia komunikacyjnego dotyczy oczywiście całej Polski, ale w przypadku regionów turystycznych cechujących się dużą sezonowością, w tym zwłaszcza obszarów nadmorskich i częściowo górskich, wymaga szczególnego podejścia i niekonwencjonalnych rozwiązań. W polskich uwarunkowaniach prawnych za organizację publicznego transportu zbiorowego odpowiadają samorządy, ale wydaje się, że w przypadku obszarów nadmorskich wskazane byłoby wsparcie ze strony ministerstwa w zakresie dostarczenia samorządom nadmorskim wiedzy eksperckiej dotyczącej stworzenia dobrej jakości transportu publicznego na obszarach turystycznych z wykorzystaniem dobrych wzorców z zagranicy. Pomocne w tym może być lepsze niż obecnie wykorzystanie potencjału naukowego dwóch nadmorskich uczelni o profilu transportowym, które są nadzorowane przez Ministerstwo Infrastruktury: Politechniki Morskiej w Szczecinie i Uniwersytetu Morskiego w Gdyni. Obie uczelnie, przy wsparciu finansowym i merytorycznym ministerstwa, mogą skutecznie wesprzeć samorządy nadmorskie w walce z wykluczeniem komunikacyjnym oraz stworzeniu dobrej jakości marketingu transportu publicznego, a wypracowane w tej formule rozwiązania mogłyby następnie zostać wykorzystane również w innych regionach kraju, w tym w Małopolsce i na Podkarpaciu.

W związku z powyższym, uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy ministerstwo dostrzega opisany w interpelacji problem wykluczenia komunikacyjnego w gminach nadmorskich i jak resort ocenia skalę i przyczyny tego problemu?

2. Jak ministerstwo odnosi się do postulatu wsparcia eksperckiego gmin nadmorskich w zakresie walki z wykluczeniem komunikacyjnym i prowadzenia marketingu transportu publicznego z wykorzystaniem potencjału eksperckiego uczelni morskich podległych Ministerstwu Infrastruktury?

Z wyrazami szacunku

Katarzyna Matusik-Lipiec