Interpelacja w sprawie odpowiedzialności rządu za ograniczenie nadmiernego deficytu oraz przygotowania wiarygodnego planu stabilizacji finansów publicznych

Szanowny Panie Premierze,

na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy o wykonywaniu mandatu posła i senatora kieruję do Pana Premiera interpelację w sprawie odpowiedzialności całej Rady Ministrów za ograniczenie nadmiernego deficytu i zapewnienie stabilności finansów publicznych.

Polska pozostaje objęta unijną procedurą nadmiernego deficytu. Jak wyjaśnia Ministerstwo Finansów, zawieszenie podejmowania dalszych kroków w jej ramach nie oznacza zakończenia procedury ani trwałego obniżenia deficytu poniżej wartości referencyjnej. Korzystanie z elastyczności związanej z wydatkami obronnymi wymaga rozróżnienia dodatkowego marginesu od trwałego rozwiązania problemu.

Nie wystarczy zapewniać, że projekt mieści się w dopuszczalnych regułach. Konieczne jest wykazanie, jak rząd zamierza ograniczyć narastanie zobowiązań i utrzymać zdolność finansowania podstawowych zadań także po wyczerpaniu lub zakończeniu dostępnych odstępstw.

Odpowiedzialność za wynik finansów publicznych nie spoczywa wyłącznie na ministrze finansów i gospodarki. Każdy resort zgłasza potrzeby i podejmuje decyzje wpływające na wydatki. Rolą Premiera jest rozstrzygnięcie priorytetów i egzekwowanie działań poprawiających sytuację.

Nie do przyjęcia byłoby odkładanie korekty do momentu, gdy ograniczenia prawne lub warunki rynkowe wymuszą gwałtowne decyzje. Rząd powinien przedstawić plan, który chroni niezbędne usługi, usuwa wydatki nieskuteczne i jasno pokazuje społeczne oraz gospodarcze koszty proponowanych zmian.

W związku z powyższym proszę o odpowiedzi na następujące pytania:

1. Jaki jest aktualny, zatwierdzony przez Radę Ministrów harmonogram ograniczania deficytu sektora oraz kiedy przewiduje się zakończenie procedury nadmiernego deficytu?

2. Jak obecna ścieżka różni się od wcześniejszych założeń? Jakie decyzje rządu i czynniki zewnętrzne odpowiadają za poszczególne zmiany?

3. Jakie działania przypisano poszczególnym ministrom, z określeniem kwot, terminów i odpowiedzialności za wykonanie?

4. Jaka część poprawy wyniku wynika z trwałych reform, a jaka z operacji jednorazowych, prognoz wzrostu gospodarczego lub zmian terminów płatności?

5. Jakie dostosowanie będzie konieczne po zakończeniu elastyczności dotyczącej wydatków obronnych? Czy przedstawiono jego finansowy i społeczny koszt?

6. Jakie działania alternatywne przygotowano na wypadek słabszego wzrostu, niewykonania dochodów lub nieuchwalenia planowanych zmian podatkowych?

7. Jak rząd zamierza chronić zdrowie, bezpieczeństwo, edukację i podstawowe usługi samorządowe przed skutkami nieprzygotowanego ograniczania wydatków?

8. Jakie zalecenia niezależnych instytucji oceniających finanse publiczne przyjęto, a które odrzucono? Jak uzasadniono decyzje?

9. Czy niewykonanie uzgodnionych działań konsolidacyjnych powoduje konsekwencje dla odpowiedzialnych członków kierownictwa resortów? Jak działa nadzór Premiera?

10. Kiedy rząd opublikuje pełny plan stabilizacji finansów z rocznymi efektami, ryzykami, kosztami dla obywateli i sposobem rozliczenia wykonania?

Proszę o odpowiedź oddzielnie na każde pytanie, obejmującą decyzje i odpowiedzialność całej Rady Ministrów. Proszę rozróżnić dopuszczalną elastyczność fiskalną od faktycznej poprawy wyniku finansów publicznych.

Z poważaniem
Olga Semeniuk-Patkowsa