Interpelacja w sprawie spójności polityki właścicielskiej państwa w związku z planami sprzedaży 38-procentowego pakietu akcji TORPOL SA przez Centralny Port Komunikacyjny sp. z o.o. oraz ochrony strategicznych aktywów polskiej gospodarki

Szanowny Panie Ministrze,

w przestrzeni publicznej od kilku miesięcy pojawiają się informacje dotyczące możliwości sprzedaży przez Centralny Port Komunikacyjny sp. z o.o. pakietu 8 728 600 akcji TORPOL SA, stanowiących 38% kapitału zakładowego i ogólnej liczby głosów w tej spółce.

Mam świadomość, że bezpośredni nadzór właścicielski nad Centralnym Portem Komunikacyjnym oraz wykonywanie praw z udziałów Skarbu Państwa w CPK znajdują się obecnie w zakresie właściwości ministra infrastruktury i pełnomocnika rządu do spraw Centralnego Portu Komunikacyjnego.

Sprawa ta wykracza jednak daleko poza bieżące zarządzanie jedną spółką i dotyka fundamentalnej kwestii polityki państwa wobec wartościowych i strategicznych aktywów gospodarczych.

Dlatego zwracam się również do Ministra Aktywów Państwowych jako ministra właściwego w sprawach gospodarowania mieniem państwowym, ochrony interesów Skarbu Państwa oraz kształtowania podejścia państwa do zarządzania strategicznymi spółkami i posiadanymi aktywami.

Sam kierowany przez Pana resort wielokrotnie podkreślał potrzebę prowadzenia aktywnej polityki właścicielskiej, zwiększania wartości majątku publicznego, wykorzystywania synergii pomiędzy spółkami z udziałem Skarbu Państwa, wzmacniania polskiego local content oraz budowania konkurencyjności krajowych przedsiębiorstw.

Pan Minister również publicznie wskazywał, że aktywny właściciel jest warunkiem bezpieczeństwa i rozwoju polskiej gospodarki, a rolą państwa powinna być nie tylko ochrona strategicznych aktywów, ale także wzmacnianie konkurencyjności polskich przedsiębiorstw.

Właśnie w świetle tych deklaracji sprawa TORPOL SA wymaga szczególnego zainteresowania ministra aktywów państwowych.

TORPOL nie jest bowiem przedsiębiorstwem nierentownym, wymagającym ratowania poprzez sprzedaż czy trwałą restrukturyzację. Jest jednym z najważniejszych polskich przedsiębiorstw wykonawczych działających na rynku infrastruktury kolejowej, posiadającym wieloletnie doświadczenie, wyspecjalizowaną kadrę, zaplecze techniczne i kompetencje niezbędne do realizacji największych inwestycji infrastrukturalnych.

Co więcej, inwestycja państwa w tę spółkę okazała się bardzo korzystna.

W 2023 r. CPK sp. z o.o. nabyło pakiet 38% akcji TORPOL SA za około 183 mln zł, po około 21 zł za akcję. Obecna giełdowa wartość tego pakietu wynosi około 580 mln zł, a więc jest ponad trzykrotnie większa od ceny nabycia.

TORPOL SA jest ponadto przedsiębiorstwem dochodowym i regularnie dzielącym się zyskiem z akcjonariuszami. Za rok 2025 spółka wypłaciła rekordową w swojej historii dywidendę w wysokości 3,39 zł na akcję.

Dobre wyniki przedsiębiorstwa potwierdzają również dane za pierwsze półrocze 2026 r. Grupa TORPOL SA osiągnęła około 913,9 mln zł przychodów ze sprzedaży i około 33,8 mln zł zysku netto, a wartość jej portfela zamówień osiągnęła wielomiliardowy poziom.

Jednocześnie przed polskim rynkiem kolejowym znajduje się perspektywa ogromnych inwestycji związanych między innymi z Centralnym Portem Komunikacyjnym, Kolejami Dużych Prędkości oraz programami inwestycyjnymi PKP Polskich Linii Kolejowych.

Powstaje zatem zasadnicza wątpliwość dotycząca całej filozofii zarządzania majątkiem publicznym.

Czy państwo powinno sprzedawać bardzo dobrze prosperujące przedsiębiorstwo właśnie wtedy, gdy znajduje się ono przed perspektywą dalszego dynamicznego rozwoju, czy też powinno wykorzystać tę sytuację do dalszego zwiększania wartości posiadanego aktywa?

W mojej ocenie prawidłowo prowadzona polityka właścicielska nie może sprowadzać się do pytania, za ile dane aktywo można sprzedać dzisiaj.

Odpowiedzialny właściciel powinien przede wszystkim pytać, ile może być ono warte za pięć, dziesięć czy dwadzieścia lat, jakie dywidendy może w tym czasie wygenerować, jakie kompetencje pozostawi w kraju oraz czy może stać się fundamentem budowy silnego polskiego przedsiębiorstwa konkurującego na rynku międzynarodowym.

Polska przez wiele lat cierpiała na niedostatek dużych krajowych przedsiębiorstw zdolnych samodzielnie konkurować o największe kontrakty infrastrukturalne poza granicami kraju.

Tymczasem największe europejskie gospodarki przez dziesięciolecia rozwijały własne przedsiębiorstwa infrastrukturalne, budowlane, energetyczne i transportowe, zapewniając im możliwość zdobywania kompetencji na rynku krajowym, a następnie ekspansji zagranicznej.

Polska powinna mieć dokładnie takie same ambicje.

TORPOL SA, wykorzystując doświadczenie zdobywane przy realizacji największych projektów kolejowych w Polsce, może być w przyszłości jednym z przedsiębiorstw zdolnych do zdobywania znaczących kontraktów na rynkach Europy Środkowej, państw bałtyckich, Bałkanów oraz innych państw europejskich.

W tym kontekście państwo powinno takie przedsiębiorstwo rozwijać i – używając potocznego, ale trafnego określenia – „hodować“ jako przyszłego polskiego czempiona, a nie rozważać sprzedaż udziałów właśnie w momencie, gdy wcześniejsza inwestycja zaczęła przynosić bardzo dobre efekty.

Rozważana sprzedaż rodzi zatem obawę powrotu do logiki znanej z czasów dzikiej prywatyzacji i wyprzedaży „sreber rodowych“, gdy państwo pozbywało się wartościowych przedsiębiorstw lub udziałów w nich, uzyskując jednorazowe wpływy finansowe, natomiast rezygnowało z korzyści, które aktywa te mogły generować przez następne dziesięciolecia.

Historia polskich przemian gospodarczych dostarcza wielu przykładów, w których sprzedaż aktywów była oceniana głównie przez pryzmat jednorazowej ceny transakcyjnej, a zdecydowanie mniejszą wagę przykładano do utraconych przyszłych zysków, kompetencji, potencjału rozwojowego oraz możliwości budowania własnego silnego kapitału.

Państwo nie może powtarzać tych błędów.

Nie postuluję oczywiście, aby Skarb Państwa bez względu na okoliczności utrzymywał zaangażowanie kapitałowe we wszystkich przedsiębiorstwach. Każda inwestycja musi podlegać analizie ekonomicznej.

Zupełnie inaczej należy jednak oceniać sprzedaż przedsiębiorstwa trwale nierentownego, a inaczej pozbywanie się aktywa, którego wartość od momentu zakupu wzrosła ponad trzykrotnie, które wypłaca dywidendy, osiąga dobre wyniki finansowe, posiada wielomiliardowy portfel zamówień i działa na rynku stojącym przed perspektywą największych od wielu lat inwestycji.

Szczególnie niezrozumiały byłby model, w którym państwo polskie przeznacza dziesiątki miliardów złotych ze środków publicznych na rozwój infrastruktury kolejowej, a jednocześnie wyzbywa się udziału w polskim przedsiębiorstwie, które może uczestniczyć w realizacji tych inwestycji i zwiększać dzięki nim swoją wartość.

Powinniśmy dążyć do sytuacji odwrotnej – aby jak największa część środków przeznaczanych na wielkie inwestycje publiczne budowała jednocześnie potencjał polskich przedsiębiorstw, polskie miejsca pracy, krajowe kompetencje technologiczne i wykonawcze, a w przyszłości również polską ekspansję gospodarczą za granicą.

Jest to zresztą spójne z deklarowanym przez Ministerstwo Aktywów Państwowych kierunkiem wzmacniania local content oraz wykorzystywania spółek kontrolowanych przez państwo do zwiększania konkurencyjności całej polskiej gospodarki.

Tym bardziej konieczne jest wyjaśnienie czy Ministerstwo Aktywów Państwowych uczestniczyło w jakiejkolwiek formie w konsultowaniu planów dotyczących TORPOL SA i czy zdaniem Pana Ministra potencjalna sprzedaż jest zgodna z przyjętym przez rząd modelem aktywnej polityki właścicielskiej.

Sprawa nabiera dodatkowego znaczenia również dlatego, że CPK nadal aktywnie wykonuje swoje prawa właścicielskie wobec TORPOL SA. Na żądanie CPK sp. z o.o. zwołane zostało na 23 października 2026 r. Nadzwyczajne Walne Zgromadzenie spółki, którego porządek obejmuje między innymi zmiany w składzie Rady Nadzorczej.

Nie mamy zatem do czynienia z aktywem zapomnianym lub pozbawionym strategicznego znaczenia dla państwowego właściciela.

W mojej ocenie Rada Ministrów powinna wypracować jednoznaczną zasadę, zgodnie z którą przed sprzedażą perspektywicznych aktywów będących bezpośrednio lub pośrednio własnością państwa obowiązkowo analizowane będą nie tylko bieżąca cena sprzedaży, ale także utracone przyszłe dywidendy, perspektywy wzrostu wartości przedsiębiorstwa, jego strategiczne znaczenie dla gospodarki, wpływ na krajowy potencjał wykonawczy oraz możliwość wykorzystania go do ekspansji międzynarodowej.

Jeżeli deklarowana przez Ministerstwo Aktywów Państwowych polityka aktywnego właściciela, wzrostu wartości spółek oraz ochrony strategicznych interesów Skarbu Państwa ma mieć realne znaczenie, powinna znajdować zastosowanie również w takich przypadkach jak TORPOL SA.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

1. Czy Ministerstwo Aktywów Państwowych było informowane lub konsultowane przez Ministerstwo Infrastruktury, pełnomocnika rządu ds. CPK, Centralny Port Komunikacyjny albo inny organ administracji rządowej w sprawie ewentualnej sprzedaży 38-procentowego pakietu akcji TORPOL SA? Jeżeli tak, kiedy takie konsultacje miały miejsce, czego dotyczyły i jakie stanowisko przedstawiło Ministerstwo Aktywów Państwowych?

2. Jak Pan Minister ocenia zamiar sprzedaży przez państwową spółkę pakietu akcji przedsiębiorstwa, którego wartość od momentu nabycia wzrosła ponad trzykrotnie, które regularnie wypłaca dywidendy, osiąga dobre wyniki finansowe i posiada bardzo dobre perspektywy rozwojowe? Czy w Pana ocenie taki kierunek jest zgodny z deklarowaną przez MAP strategią aktywnego właściciela, zwiększania wartości majątku publicznego i ochrony strategicznych aktywów państwa?

3. Czy zdaniem Pana Ministra przed sprzedażą takiego aktywa powinna zostać przeprowadzona analiza obejmująca nie tylko aktualną wartość rynkową pakietu, ale również wartość przyszłych dywidend, prognozowany wzrost wartości przedsiębiorstwa, wpływ wielomiliardowych inwestycji kolejowych na jego rozwój, znaczenie dla bezpieczeństwa wykonawczego państwa oraz możliwość budowy na jego bazie polskiego przedsiębiorstwa zdolnego do ekspansji zagranicznej? Czy MAP dysponuje lub zamierza przygotować własną ocenę w tym zakresie?

4. Czy Ministerstwo Aktywów Państwowych podziela pogląd, że jednym z celów polityki właścicielskiej państwa powinno być budowanie silnych polskich czempionów zdolnych konkurować z największymi przedsiębiorstwami europejskimi i światowymi? Jeżeli tak, czy TORPOL SA, jako jeden z największych krajowych wykonawców infrastruktury kolejowej, nie powinien być traktowany jako przedsiębiorstwo posiadające potencjał do realizacji takiego celu?

5. Czy rząd posiada obecnie jednolite kryteria określające, kiedy państwo powinno zbywać dochodowe i perspektywiczne aktywa, a kiedy powinno je utrzymywać i rozwijać? W szczególności czy przed sprzedażą uwzględnia się strategiczne znaczenie przedsiębiorstwa, perspektywy jego wzrostu, local content, bezpieczeństwo gospodarcze, zdolność do ekspansji zagranicznej oraz wpływ transakcji na długoterminową wartość majątku publicznego?

6. Czy Ministerstwo Aktywów Państwowych analizuje skalę planowanej sprzedaży lub prywatyzacji innych bezpośrednich bądź pośrednich aktywów państwowych oraz ryzyko powrotu do polityki, która może zostać odebrana jako kolejna fala wyprzedaży „sreber rodowych“? Jakie mechanizmy stosuje obecny rząd, aby nie dopuścić do sytuacji, w której krótkoterminowa potrzeba uzyskania środków finansowych prowadzi do utraty aktywów generujących w długiej perspektywie znacznie większą wartość dla państwa?

7. Czy Pan Minister zamierza przedstawić ministrowi infrastruktury, pełnomocnikowi rządu ds. CPK lub prezesowi Rady Ministrów stanowisko bądź rekomendację dotyczącą przyszłości pakietu TORPOL SA, w szczególności potrzebę rozważenia wariantu zachowania tego aktywa w sektorze publicznym i dalszego zwiększania jego wartości?

8. Czy Pan Minister jest gotów zarekomendować Radzie Ministrów przyjęcie zasady, zgodnie z którą sprzedaż wartościowych i strategicznych aktywów kontrolowanych bezpośrednio lub pośrednio przez państwo będzie poprzedzana pełną analizą długoterminowego interesu gospodarczego Rzeczypospolitej Polskiej, obejmującą również możliwość rozwoju przedsiębiorstwa jako polskiego czempiona? Jakie działania zamierza Pan Minister podjąć w sprawie TORPOL SA i kiedy?

Tadeusz Woźniak
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej