Interpelacja w sprawie możliwości popełnienia przestępstwa określonego w art. 152 § 2 Kodeksu karnego w związku z funkcjonowaniem tzw. abortomatu w Warszawie

Piotrków Trybunalski, 4 października 2026 r.

Szanowny Panie Ministrze,

w lokalu AboTak przy ul. Wiejskiej 9 w Warszawie uruchomiono urządzenie określane jako „abortomat”. Według informacji medialnych w skrytkach umieszczane są pakiety zawierające środki farmakologiczne służące do przerwania ciąży. Po wcześniejszym kontakcie internetowym z organizacją Women Help Women osoba zainteresowana otrzymuje kod PIN umożliwiający samodzielne otwarcie skrytki i odebranie pakietu.

Publicznie dostępne informacje wskazują, że w „abortomacie” co najmniej jeden z produktów pakietu zawiera mizoprostol, który jest w Polsce produktem leczniczym wydawanym z przepisu lekarza. Mamy więc do czynienia z nielegalnym kanałem dystrybucji produktów leczniczych, co potwierdzają sami organizatorzy tej „usługi” tłumacząc, że ich rozwiązanie stanowi obejście ograniczeń wynikających z obowiązującego w Polsce prawa.

Powstaje zatem uzasadnione pytanie o odpowiedzialność karną osób, które organizują cały mechanizm: pozyskują środki, umieszczają je w skrytkach, przekazują kody dostępu i w ten sposób niezgodnie z prawem umożliwiają ich wykorzystanie do przerwania ciąży.

Art. 152 § 2 Kodeksu karnego jasno stanowi, że tej samej karze podlega ten, kto udziela kobiecie ciężarnej pomocy w przerwaniu ciąży z naruszeniem przepisów ustawy lub ją do tego nakłania.

Zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

1. Czy prokurator generalny posiada wiedzę o funkcjonowaniu „abortomatu” przy ul. Wiejskiej 9 w Warszawie i czy w związku z jego uruchomieniem prowadzone jest postępowanie sprawdzające lub przygotowawcze?
2. Czy prokurator generalny analizował, czy działania osób odpowiedzialnych za organizację i funkcjonowanie „abortomatu” mogą wyczerpywać znamiona czynu określonego w art. 152 § 2 Kodeksu karnego?
3. Czy w świetle art. 152 § 2 Kodeksu karnego za udzielanie pomocy może zostać uznane nie tylko bezpośrednie przekazanie kobiecie ciężarnej produktu leczniczego, ale również zorganizowanie systemu, którego elementami są przygotowanie produktu, umieszczenie go w konkretnej skrytce oraz przekazanie osobie zainteresowanej kodu umożliwiającego jego odbiór?
4. Czy dla oceny ewentualnego pomocnictwa znaczenie ma to, że organizatorzy publicznie deklarują, iż celem „abortomatu” jest ułatwienie dostępu do środków służących przerwaniu ciąży oraz obejście ograniczeń wynikających z polskiego prawa?
5. Czy prokurator generalny zamierza zlecić właściwej jednostce prokuratury zbadanie, czy w związku z funkcjonowaniem „abortomatu” zachodzi uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa z art. 152 § 2 Kodeksu karnego, a jeżeli nie – z jakich przyczyn?

Proszę o udzielenie odpowiedzi na postawione pytania oraz o wskazanie podstawy prawnej stanowiska prokuratora generalnego.

Z poważaniem

Grzegorz Lorek