Interpelacja w sprawie analizy możliwości wprowadzenia dodatku emerytalnego dla matek, które wychowały co najmniej czworo dzieci i wypracowały prawo do własnej emerytury

Szanowna Pani Minister,

działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 1282), zwracam się do Pani Minister z interpelacją dotyczącą sytuacji emerytalnej matek wielodzietnych rodzin, które łączyły obowiązki rodzicielskie z długoletnią aktywnością zawodową.

Na wstępie pragnę wyrazić ogromne uznanie dla dotychczasowych działań Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej, które konsekwentnie buduje i wzmacnia system bezpieczeństwa socjalnego polskich seniorów i rodzin. Wprowadzenie oraz sprawne wdrażanie przełomowych rozwiązań, takich jak długo oczekiwana renta wdowia, czy wsparcie w ramach programu „Mama 4+” (rodzicielskiego świadczenia uzupełniającego), stanowią dowód na to, że rząd stawia godność obywateli i wrażliwość społeczną w samym centrum swoich priorytetów. To niezwykle cenne i godne pochwały inicjatywy, które skutecznie chronią przed ubóstwem osoby najbardziej potrzebujące.

W trakcie moich stałych dyżurów poselskich oraz licznych spotkań z mieszkańcami w biurze poselskim zwracają się do mnie kobiety, które wskazują na obszar wymagający dodatkowej analizy i refleksji systemowej. Zgłaszają się matki, które urodziły i wychowały czworo, pięcioro lub więcej dzieci, a jednocześnie przez całe swoje życie zawodowe pracowały, odprowadzając składki do systemu ubezpieczeń społecznych i wypracowując własną emeryturę – w wysokości równej minimalnemu świadczeniu lub nieznacznie je przekraczającej.

W obecnym stanie prawnym program „Mama 4+” ma charakter wyłącznie wyrównawczy do poziomu minimalnej emerytury. Oznacza to, że kobiety, które ze względu na opiekę nad dziećmi nie mogły podjąć pracy, otrzymują świadczenie minimalne, natomiast matki, które podjęły ogromny wysiłek godzenia opieki nad wielodzietną rodziną z pracą na etacie i wypracowały np. minimalną emeryturę, nie otrzymują z tytułu wychowania dzieci żadnego dodatkowego wsparcia ani świadczenia.

Wielokrotnie podczas rozmów kobiety te podkreślają, że czują się w pewien sposób pominięte przez system. Wychowanie czwórki lub większej liczby dzieci przy jednoczesnym utrzymaniu aktywności zawodowej było dla nich niezwykłym trudem organizacyjnym i zdrowotnym. Panuje wśród nich poczucie, że system wsparcia dostrzega wyłącznie sytuację całkowitego braku stażu pracy, a nie premiuje nawet symbolicznie tych kobiet, które łączyły rolę matki z rolą pracownika budującego polską gospodarkę.

Dostrzegając dotychczasowe osiągnięcia resortu w uszczelnianiu i usprawnianiu polityki społecznej, wierzę, że warto pochylić się nad tą grupą społeczną. Nawet symboliczny dodatek emerytalny dla takich matek stanowiłby ważny wyraz państwowego uznania dla ich podwójnego wkładu w rozwój naszego kraju – zarówno demograficznego, jak i gospodarczego.

Mając na uwadze powyższe, zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:

1. Czy Ministerstwo Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej dostrzega opisaną sytuację i prowadzi analizy dotyczące statusu emerytalnego matek wychowujących co najmniej czworo dzieci, które wypracowały własne świadczenie emerytalne?
2. Czy resort dysponuje danymi statystycznymi lub szacunkami określającymi, jak liczna jest w Polsce grupa kobiet, które urodziły/wychowały co najmniej 4 dzieci i pobierają własną emeryturę w wysokości równej lub wyższej niż minimalna?
3. Czy w ramach prac analitycznych w ministerstwie dokonywano symulacji skutków finansowych dla budżetu państwa w przypadku wprowadzenia dodatku emerytalnego (choćby w kwocie symbolicznej) dedykowanego matkom wielodzietnym aktywnym zawodowo?
4. Czy zdaniem Pani Minister istnieją możliwości rozważenia w przyszłości rozwiązań ustawowych, które łączyłyby wsparcie socjalne z elementem premiowania aktywności zawodowej matek wychowujących liczne potomstwo?

Z wyrazami szacunku