Interpelacja w sprawie niepełnych zdolności systemu WR-40 Langusta

Szanowny Panie Ministrze,

w numerze 3/2026 „Przeglądu Sił Zbrojnych” opublikowany został artykuł por. Wiktora Koterasa pt. „WR-40 Langusta na polu walki”, poświęcony możliwościom oraz ograniczeniom wieloprowadnicowych wyrzutni rakietowych WR-40 Langusta pozostających na wyposażeniu Sił Zbrojnych RP.

Publikacja wskazuje, że WR-40 Langusta jest konstrukcją posiadającą nadal istotny potencjał bojowy. Wprowadzone w stosunku do BM-21 Grad zmiany objęły m.in. nowoczesne podwozie, system nawigacji inercyjnej oraz zautomatyzowany system kierowania ogniem TOPAZ. Zdolności te umożliwiają szybsze przygotowanie danych do strzelania, poprawiają mobilność i skracają czas pozostawania na stanowisku ogniowym.

Jednocześnie autor, będący dowódcą baterii artylerii rakietowej, wskazuje na szereg ograniczeń powodujących, że potencjał systemu nie może być obecnie wykorzystywany w pełnym zakresie. Szczególne znaczenie ma brak pełnego spięcia systemów dowodzenia, łączności i kierowania ogniem na poziomie dywizjonowego modułu ogniowego. W publikacji wskazano, że bez odpowiednich wozów dowodzenia różnych szczebli utrudnione jest przekazywanie danych ogniowych oraz pełne wykorzystanie systemu TOPAZ. Autor stwierdza, że dopiero wdrożenie tych pojazdów pozwoli na realne wykorzystanie wszystkich możliwości WR-40 Langusta.

Problem ten został dostrzeżony również przez resort obrony. W listopadzie 2024 r. Agencja Uzbrojenia zawarła umowę dotyczącą dostaw wozów towarzyszących dla trzech dywizjonowych modułów WR-40 Langusta. MON informowało wówczas, że kontrakt obejmuje wozy dowódczo-sztabowe i dowodzenia, wozy amunicyjne, warsztaty remontu uzbrojenia oraz modernizację systemu TOPAZ. Dostawy zaplanowano jednak dopiero na lata 2027–2028.

Jeszcze poważniejsze wątpliwości dotyczą amunicji. Autor publikacji wskazuje, że kolejnym ograniczeniem Langusty pozostaje brak dostępu do precyzyjnej amunicji kierowanej. Standardowa amunicja 122 mm pozwala na zwalczanie celów powierzchniowych na znacznych odległościach, lecz nie zapewnia zdolności precyzyjnego rażenia celów punktowych. Wprost stwierdzono, że bez amunicji kierowanej wyrzutnia nie jest w stanie sprostać wymaganiom precyzyjnego ognia, które są obecnie kluczowe nie tylko ze względów wojskowych, ale również z uwagi na konieczność ograniczania ryzyka strat ubocznych. Szczególnie istotne jest to, że – jak wskazuje publikacja – Wojsko Polskie posiada obecnie około 70 wyrzutni WR-40 Langusta. Nie jest to więc marginalny system uzbrojenia, lecz znaczący element potencjału Wojsk Rakietowych i Artylerii.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

1. Ile spośród znajdujących się obecnie na wyposażeniu Sił Zbrojnych RP wyrzutni WR-40 Langusta posiada pełną zdolność do działania w zintegrowanym systemie dowodzenia, rozpoznania i kierowania ogniem, a ile nadal wykorzystuje rozwiązania przejściowe lub nie posiada pełnego zabezpieczenia w postaci wozów dowodzenia, amunicyjnych i zabezpieczenia technicznego?

2. Dlaczego wozy towarzyszące i pozostałe elementy umożliwiające pełne wykorzystanie możliwości dywizjonowych modułów WR-40 Langusta zostały zakontraktowane dopiero w 2024 r., a ich dostawy przewidziano na lata 2027–2028? W jaki sposób do tego czasu MON zapewnia pełną zdolność operacyjną jednostek wyposażonych w Langusty?

3. Czy MON planuje objęcie modernizacją wszystkich eksploatowanych wyrzutni WR-40 Langusta, w szczególności w zakresie najnowszej wersji systemu TOPAZ, środków łączności, automatyzacji procesu dowodzenia oraz integracji z bezzałogowymi systemami rozpoznawczymi? Jeśli tak, kiedy cały proces ma zostać zakończony?

4. Na jakim etapie znajdują się prace nad precyzyjną amunicją kierowaną kalibru 122 mm przeznaczoną dla WR-40 Langusta i kiedy MON przewiduje uzyskanie przez te systemy realnej zdolności do precyzyjnego zwalczania celów punktowych? Czy przewidziano konkretny termin rozpoczęcia produkcji seryjnej i dostaw takiej amunicji do jednostek?

5. Jak MON ocenia obecne zabezpieczenie logistyczne pododdziałów WR-40 Langusta, w szczególności możliwości szybkiego uzupełniania amunicji, wykonywania napraw i odtwarzania gotowości sprzętu w warunkach konfliktu wysokiej intensywności, oraz kiedy wszystkie jednostki otrzymają nowoczesne wozy amunicyjne i warsztaty remontu uzbrojenia?

6. Jaka jest docelowa rola WR-40 Langusta w strukturze Wojsk Rakietowych i Artylerii po pełnym wdrożeniu systemów HIMARS i Homar-K oraz jak długo MON planuje utrzymywać około 70 wyrzutni WR-40 w służbie? Czy istnieje kompleksowy harmonogram ich modernizacji, wykorzystania i docelowego zastępowania lub uzupełniania przez nowsze systemy?

Z poważaniem