Interpelacja w sprawie opóźnień w dostosowaniu struktury batalionów Wojsk Lądowych do realiów współczesnego pola walki

Szanowny Panie Ministrze,

w sierpniowym numerze miesięcznika „Polska Zbrojna“ nr 8/2026 opublikowany został wywiad z gen. bryg. Grzegorzem Potrzuskim, szefem Zarządu Planowania i Programowania Rozwoju Sił Zbrojnych – P5 Sztabu Generalnego Wojska Polskiego, dotyczący pilotażowego programu reorganizacji batalionów Wojsk Lądowych określanego jako „Model 44“.

Z przedstawionych w wywiadzie informacji wynika, że prowadzone przez Sztab Generalny WP oraz podległe dowództwa analizy doświadczeń współczesnych konfliktów, przede wszystkim wojny w Ukrainie, doprowadziły do wniosku, iż obecna struktura organizacyjna i wyposażenie ograniczają zdolność batalionów do skutecznego i długotrwałego działania. Odpowiedzią ma być Model 44, zakładający m.in. zwiększenie zdolności rozpoznawczych i uderzeniowych, szersze wykorzystanie bezzałogowych systemów uzbrojenia oraz zmianę dotychczasowej struktury batalionu. Jedna z czterech kompanii bojowych ma zostać zastąpiona kompanią bezzałogowych systemów uzbrojenia, a liczba wozów bojowych ma zostać zmniejszona z 58 do 44.

Przedstawione informacje potwierdzają zasadniczą zmianę charakteru współczesnego pola walki. Drony rozpoznawcze mają pozwalać dowódcom na obserwację sytuacji na znacznie większych odległościach, systemy uderzeniowe umożliwiać zwalczanie przeciwnika bez narażania załogowych środków bojowych, zaś narzędzia wykorzystujące sztuczną inteligencję mają wspomagać analizę danych i proces dowodzenia. Jednocześnie w toku prowadzonych testów zdecydowano o znaczącym zwiększeniu zdolności przeciwdronowych batalionu – pierwotna koncepcja zakładająca jedynie drużynę antydronową została uznana za niewystarczającą, a obecnie przewiduje się m.in. pluton antydronowy oraz wyposażanie wozów bojowych w systemy wykrywania i zakłócania dronów.

Z punktu widzenia bezpieczeństwa państwa szczególne znaczenie ma jednak tempo wdrażania tych zmian. Niepokój budzą również kwestie szkoleniowe i przemysłowe. Gen. Potrzuski wskazuje na konieczność utworzenia odpowiednich ośrodków przygotowujących operatorów bezzałogowych systemów uzbrojenia oraz na ograniczoną – przynajmniej w początkowym okresie – liczbę instruktorów. Testy ujawniły również konieczność korygowania przyjętych rozwiązań sprzętowych, w tym zbyt małe możliwości transportowe części pojazdów przewidzianych dla pododdziałów wykorzystujących systemy FlyEye i Warmate. W wywiadzie zwrócono ponadto uwagę na istotny problem dotyczący zdolności do masowej produkcji małych dronów FPV. Modernizacja struktur Wojsk Lądowych nie powinna ograniczać się do zakupów nowoczesnych platform bojowych. Doświadczenia Ukrainy wskazują, że o przewadze na współczesnym polu walki w coraz większym stopniu decydują zdolności rozpoznawcze, bezzałogowe, przeciwdronowe, informacyjne oraz szybkość przetwarzania i dystrybucji danych. Dlatego niezbędne jest przedstawienie przez resort obrony nie tylko docelowej koncepcji, lecz również konkretnego harmonogramu jej wdrożenia w całych Wojskach Lądowych.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

1. Ile batalionów Wojsk Lądowych funkcjonuje obecnie według struktury, która – zgodnie z analizami przywołanymi przez gen. bryg. Grzegorza Potrzuskiego – ogranicza zdolność batalionów do skutecznego i długotrwałego działania, i w jakim terminie MON zakłada odejście od tego modelu?

2. Dlaczego zasadniczy pilotaż Modelu 44 rozpoczęto dopiero na obecnym etapie, skoro najważniejsze doświadczenia dotyczące masowego wykorzystania bezzałogowców, amunicji krążącej oraz systemów przeciwdronowych wynikają z wojny w Ukrainie prowadzonej na pełną skalę od 2022 r.?

3. Jaki jest szczegółowy harmonogram wdrażania Modelu 44 po zakończeniu certyfikacji jednostek pilotażowych w listopadzie 2026 r.? Ile batalionów zostanie zreorganizowanych w latach 2027, 2028, 2029 i w kolejnych latach oraz kiedy MON przewiduje zakończenie całego procesu?

4. Ile ośrodków szkolenia operatorów bezzałogowych systemów uzbrojenia funkcjonuje obecnie w Siłach Zbrojnych RP, ilu instruktorów oraz wyszkolonych operatorów pozostaje do dyspozycji Wojska Polskiego i jakie są docelowe potrzeby kadrowe wynikające z powszechnego wdrożenia Modelu 44?

5. Jakie docelowe zdolności przeciwdronowe ma posiadać każdy batalion funkcjonujący według Modelu 44, w szczególności w zakresie środków walki radioelektronicznej, systemów wykrywania i zakłócania BSP oraz kinetycznych środków ich zwalczania?

6. Czy MON dysponuje planem zapewnienia zdolności do szybkiego zwiększenia produkcji dronów FPV, amunicji krążącej oraz innych bezzałogowych systemów uzbrojenia na potrzeby Sił Zbrojnych RP w przypadku kryzysu lub konfliktu? Jak resort zamierza rozwiązać problem braku bodźców dla przedsiębiorstw do rozbudowy mocy produkcyjnych bez odpowiednio dużych i przewidywalnych zamówień wojskowych?

7. Jakie środki finansowe zostały zabezpieczone na reorganizację batalionów zgodnie z Modelem 44 i czy MON dysponuje obecnie pełnym oszacowaniem kosztów wyposażenia wszystkich przewidzianych do reorganizacji jednostek w bezzałogowe systemy uzbrojenia, środki przeciwdronowe, systemy łączności, dowodzenia i dodatkowe wyposażenie logistyczne?

8. Czy doświadczenia z pilotażu Modelu 44 wykazały potrzebę zmiany już zawartych kontraktów dotyczących wyposażenia Wojsk Lądowych lub modyfikacji planowanych wielkości zamówień poszczególnych typów uzbrojenia i pojazdów? Jeżeli tak, jakich programów dotyczą te zmiany?

9. W jakim terminie MON zamierza doprowadzić do sytuacji, w której zdolności bezzałogowe i przeciwdronowe staną się standardowym, integralnym elementem wszystkich batalionów bojowych Wojsk Lądowych, a nie jedynie rozwiązaniem testowanym w wybranych jednostkach?

Z poważaniem