Interpelacja w sprawie pozyskania czołgów K2 dla Sił Zbrojnych RP

program pozyskania czołgów K2 dla Sił Zbrojnych RP, który został zapoczątkowany w wyniku zawarcia umowy ze stroną koreańską w 2022 roku, miał służyć nie tylko szybkiemu zwiększeniu zdolności bojowych Sił Zbrojnych RP, ale również stworzeniu w Polsce kompetencji przemysłowych umożliwiających serwisowanie, remonty, produkcję komponentów, a docelowo montaż i produkcję czołgów K2PL. Zgodnie z aktualnie obowiązującą umową wykonawczą zawartą przez Ministerstwo Obrony Narodowej ze stroną koreańską obecna transza pojazdów obejmuje 180 czołgów, w tym 64 pojazdy w konfiguracji K2PL, które mają zostać dostarczone w latach 2028-2030. Montaż końcowy 61 czołgów K2PL ma być realizowany w Zakładach Mechanicznych Bumar-Łabędy SA. Jednocześnie w ramach umowy polskie przedsiębiorstwa mają stopniowo uzyskiwać kompetencje dotyczące obsługi, napraw, przeglądów oraz produkcji wybranych podzespołów.

W tym kontekście niepokojące są doniesienia medialne wskazujące na poważne problemy w rozmowach przemysłowych pomiędzy Polską Grupą Zbrojeniową SA a Hyundai Rotem Company. Według tych doniesień istnieje ryzyko opóźnienia montażu czołgów K2PL w Polsce. Mają one dotyczyć m.in. miejsca serwisowania silników czołgów K2, zakresu i kosztów transferu technologii, kosztów szkoleń i zdolności MRO (zarządzania zadaniami utrzymania, naprawy i konserwacji), a także udziału poszczególnych przedsiębiorstw PGZ SA w programie.

1. Czy założony w umowach ze stroną koreańską harmonogram rozpoczęcia montażu czołgów K2PL w Bumarze-Łabędy SA od 2028 roku jest aktualny i niezagrożony? Jeżeli odpowiedź na to pytanie jest negatywna proszę o informację kto odpowiada za jego niedochowanie?
2. Czy występują obecnie jakiekolwiek opóźnienia w realizacji umów dotyczących transferu technologii związanej z produkcją i serwisowaniem czołgów K2 z Hyundai Rotem Company do polskich przedsiębiorstw? Jeżeli tak, których obszarów dotyczą, jakie są ich przyczyny i kto ponosi za nie odpowiedzialność?
3. Czy prawdą jest, że istnieje spór pomiędzy Ministerstwem Aktywów Państwowych, Ministerstwem Obrony Narodowej oraz kierownictwem Polskiej Grupy Zbrojeniowej SA dotyczący lokalizacji serwisowania i napraw silników czołgów K2? Czy kompetencje w tym zakresie mają zostać ulokowane w Wojskowych Zakładach Motoryzacyjnych SA w Poznaniu, czy w Bumarze-Łabędy SA? Kto imiennie podejmował lub będzie podejmował decyzję w tym zakresie?
4. Czy Ministerstwo Aktywów Państwowych posiada wiedzę o problemach we współpracy pomiędzy Wojskowymi Zakładami Motoryzacyjnymi SA a Hyundai Rotem Company lub innymi podmiotami koreańskimi? Jeśli tak, jakie działania podjęto w ramach nadzoru nad Polską Grupą Zbrojeniową SA i spółkami wchodzącymi w skład PGZ SA w celu ich rozwiązania?
5. Czy według stanu na dzień sporządzania interpelacji w programie pozyskiwania kompetencji związanych z produkcją i serwisowaniem czołgów K2 uczestniczy Bumar-Mikulczyce SA oraz Zakłady Mechaniczne Tarnów SA? Jeśli tak, jaki będzie ich ostateczny zakres?
6. Jakie komponenty czołgu K2PL (kadłub, wieża, zawieszenie hydropneumatyczne, armata, automat ładowania, układy napędowe, elektronika) mają być według obowiązującej umowy wytwarzane lub montowane w Polsce? Jaki jest planowany, mierzalny poziom polonizacji partii pojazdów montowanych w Gliwicach?
7. Czy Ministerstwo Obrony Narodowej przekazało Ministerstwu Aktywów Państwowych informację o planach realizacji pozostałej części umowy ramowej przewidującej możliwość pozyskania nawet 1000 czołgów K2/K2PL? Czy założenia pozyskania docelowej liczby pojazdów są uwzględnione w planach transferu technologii i budowy kompetencji spółek Polskiej Grupy Zbrojeniowej SA?