Interpelacja w sprawie realizacji transferu technologii oraz ryzyka opóźnień programu czołgów K2PL

Szanowny Panie Ministrze,

w dniu 1 sierpnia 2025 r. Agencja Uzbrojenia zawarła z Hyundai Rotem Company SA drugą umowę wykonawczą dotyczącą pozyskania 180 czołgów K2. Zgodnie z informacjami Ministerstwa Obrony Narodowej umowa obejmuje 116 czołgów w konfiguracji K2GF oraz 64 czołgi K2PL. Spośród czołgów K2PL 61 egzemplarzy ma zostać wyprodukowanych w Zakładach Mechanicznych „Bumar-Łabędy“ SA, natomiast pierwsze trzy mają powstać w Republice Korei i zostać poddane testom. Dostawy czołgów przewidziano na lata 2026-2030.

Istotnym elementem umowy jest transfer technologii, który ma doprowadzić do ustanowienia w polskim przemyśle zdolności do montażu końcowego czołgów K2PL oraz uzyskania kompetencji w zakresie ich pełnej obsługi i eksploatacji. Hyundai Rotem Company SA ma również przekazać Zakładom Mechanicznym „Bumar-Łabędy“ narzędzia i wyposażenie potrzebne do utworzenia linii montażowej czołgów K2PL i pojazdów towarzyszących. Oficjalnie deklarowanym celem programu jest zatem nie tylko zakup uzbrojenia, lecz także rozwój krajowych kompetencji produkcyjnych, remontowych i serwisowych.

W dniu 15 grudnia 2025 r. zawarto ponadto umowę licencyjną pomiędzy Skarbem Państwa – Agencją Uzbrojenia a Hyundai Rotem Company dotyczącą transferu technologii w zakresie obsług, napraw i przeglądów – MRO – czołgów K2PL. Równolegle Agencja Uzbrojenia zawarła z Zakładami Mechanicznymi „Bumar-Łabędy“ SA umowę sublicencyjną, przekazującą uprawnienia do wykonywania tych czynności. Zgodnie z informacjami opublikowanymi po zawarciu umów, transfer ma obejmować m.in. dokumentację techniczną i oprogramowanie oraz umożliwiać dalsze budowanie krajowego zaplecza eksploatacyjnego.

Jednocześnie w artykule Rzeczpospolitej z 2 września 2026 r. wskazano na możliwe trudności w realizacji przemysłowej części programu. Według ustaleń redakcji przedmiotem rozbieżności ma być m.in. wskazanie zakładu odpowiedzialnego za serwis i naprawy silników czołgów K2. PGZ potwierdziła redakcji, że rekomendowanym podmiotem w tym zakresie są Wojskowe Zakłady Motoryzacyjne SA w Poznaniu, a szczegółowe analizy techniczne nadal trwają. Artykuł wskazuje również na możliwe rozbieżności dotyczące kosztów szkoleń MRO, wymagań związanych z ochroną technologii oraz dostępności części dokumentacji technicznej. Opisane okoliczności wymagają wyjaśnienia przede wszystkim z punktu widzenia terminowego osiągnięcia krajowych zdolności produkcyjnych i serwisowych. Zgodnie z informacjami przedstawionymi wcześniej Komisji Obrony Narodowej planowano stworzenie do II kwartału 2028 r. potencjału MRO w Bumarze-Łabędy, przy jednoczesnym zaangażowaniu m.in. WZMot. SA, OBRUM sp. z o.o., PCO SA i Zakładów Mechanicznych Tarnów SA. Wskazywano także, że zakres transferu technologii ma mieć znaczenie dla kolejnych umów wykonawczych programu K2.

Brak ostatecznego rozstrzygnięcia podziału kompetencji między spółkami, przeciągające się negocjacje dotyczące warunków technologicznych lub ekonomicznych albo opóźnienia w przekazywaniu kompletnej dokumentacji mogą wpływać zarówno na termin rozpoczęcia montażu czołgów K2PL w Polsce, jak i na zdolność Sił Zbrojnych RP do prowadzenia obsług i remontów bez nadmiernego uzależnienia od zagranicznego partnera.

W związku z powyższym zwracamy się z następującymi pytaniami:

1. Jaki jest, na dzień udzielenia odpowiedzi na interpelację, stan realizacji transferu technologii przewidzianego w drugiej umowie wykonawczej dotyczącej czołgów K2/K2PL oraz w umowie licencyjnej dotyczącej MRO? Proszę o wskazanie zrealizowanych i niezrealizowanych kamieni milowych wraz z terminami ich wykonania.

2. Które polskie spółki zostały ostatecznie wyznaczone do wykonywania poszczególnych rodzajów obsługi, napraw i remontów czołgów K2PL oraz ich głównych zespołów, w szczególności silników, przekładni, uzbrojenia, elektroniki i systemów kierowania ogniem?

3. Czy podjęto ostateczną decyzję dotyczącą lokalizacji zdolności do serwisowania i remontów silników czołgów K2? Jeżeli tak, proszę wskazać wybrany zakład.

4. Czy Ministerstwo Obrony Narodowej lub Agencja Uzbrojenia otrzymały informacje o sporach lub rozbieżnościach między Hyundai Rotem Company a spółkami Polskiej Grupy Zbrojeniowej mogących wpływać na realizację transferu technologii? Jeżeli tak, jakie działania podjęto w celu ich rozwiązania?

5. Czy MON lub Agencja Uzbrojenia zweryfikowały kompletność i dostępność dokumentacji technicznej przekazywanej w ramach transferu technologii, w tym dostępność dokumentacji w języku polskim lub angielskim? Jeżeli stwierdzono braki, proszę wskazać ich zakres oraz termin ich usunięcia.

6. Czy zweryfikowano wysokość kosztów szkoleń, wyposażenia zakładów i innych nakładów wymaganych od polskich spółek w celu uzyskania zdolności MRO? Czy w ocenie MON poziom tych kosztów pozostaje zgodny z założeniami ekonomicznymi przyjętymi przy zawieraniu umowy?

7. Czy Ministerstwo Obrony Narodowej ocenia, że obecny stan realizacji transferu technologii pozwala na dotrzymanie terminu rozpoczęcia montażu czołgów K2PL w Polsce od 2028 r.? Jeżeli występuje ryzyko opóźnienia, proszę o wskazanie jego przyczyn.

8. Czy MON posiada mechanizmy umowne pozwalające egzekwować terminowe przekazywanie technologii, dokumentacji, szkoleń i wyposażenia niezbędnego do ustanowienia krajowych zdolności produkcyjnych i MRO?

9. Czy w związku z pojawiającymi się sygnałami o trudnościach w realizacji części przemysłowej programu zostanie przygotowany wspólny harmonogram działań MON, Agencji Uzbrojenia, Ministerstwa Aktywów Państwowych i PGZ, określający odpowiedzialność poszczególnych podmiotów oraz terminy osiągania zdolności produkcyjnych i serwisowych?

10. Jakie działania zostaną podjęte w celu zapewnienia, aby kolejne etapy programu K2 prowadziły do zwiększenia rzeczywistego udziału krajowych przedsiębiorstw w produkcji komponentów, obsłudze, remontach i modernizacji czołgów?

Z poważaniem