Interpelacja w sprawie poprawy warunków termicznych w autobusowym transporcie zbiorowym oraz możliwości wsparcia modernizacji taboru

Szanowny Panie Ministrze,

do mojego biura poselskiego zwracają się mieszkańcy oraz pasażerowie korzystający z autobusowego transportu zbiorowego, wskazując na problem bardzo wysokich temperatur panujących w części autobusów i busów obsługujących regularne połączenia lokalne i regionalne.

Problem ten szczególnie nasila się w okresach upałów. Część pojazdów nie posiada klimatyzacji, a możliwości naturalnej wentylacji bywają bardzo ograniczone. Pasażerowie wskazują, że w takich warunkach wnętrza pojazdów nagrzewają się do poziomu powodującego nie tylko znaczny dyskomfort, ale również pogorszenie samopoczucia, osłabienie, zawroty głowy czy zasłabnięcia. Problem w szczególnym stopniu dotyczy osób starszych, dzieci, kobiet w ciąży oraz osób z chorobami przewlekłymi.

W mojej ocenie obecny stan wymaga rozwiązania systemowego. Pasażer korzystający z regularnego transportu zbiorowego powinien mieć zagwarantowany podstawowy standard bezpiecznych warunków podróżowania, niezależnie od tego, czy przewóz realizowany jest przez dużego operatora miejskiego, czy przez lokalnego przewoźnika obsługującego połączenia między mniejszymi miejscowościami.

Dlatego zasadne wydaje się stworzenie jednoznacznych przepisów określających wymagania dotyczące temperatury oraz skutecznej wentylacji przestrzeni pasażerskiej w pojazdach wykorzystywanych w publicznym transporcie zbiorowym. Rozważenia wymaga w szczególności ustalenie maksymalnej dopuszczalnej temperatury w przestrzeni pasażerskiej albo wprowadzenie innych mierzalnych parametrów pozwalających jednoznacznie stwierdzić, czy pojazd zapewnia pasażerom bezpieczne warunki podczas wysokich temperatur.

Przepisy powinny również określać minimalne wymagania dotyczące skuteczności wentylacji lub systemu chłodzenia pojazdu, a także sposób kontroli przestrzegania tych standardów. Obecna sytuacja, w której pasażer nie ma jasnej podstawy do oceny, czy warunki panujące w pojeździe są dopuszczalne, wymaga zmiany.

Jednocześnie wprowadzenie nowych standardów nie powinno odbywać się poprzez przerzucenie pełnych kosztów na przewoźników. Wiele lokalnych połączeń obsługiwanych jest przez mikro, małe i średnie przedsiębiorstwa, dla których montaż klimatyzacji, modernizacja wentylacji czy zakup nowszego pojazdu stanowi znaczące obciążenie finansowe.

Dlatego wraz z określeniem nowych norm zasadne byłoby uruchomienie programu dofinansowania dostosowania taboru do nowych wymagań. Wsparcie mogłoby obejmować montaż i modernizację klimatyzacji, poprawę systemów wentylacyjnych, rozwiązania ograniczające nagrzewanie pojazdów oraz częściowe finansowanie wymiany najbardziej wyeksploatowanego taboru.

Takie rozwiązanie pozwoliłoby z jednej strony realnie chronić pasażerów, a z drugiej dać przewoźnikom możliwość dostosowania się do nowych wymagań bez zagrożenia dla rentowności lokalnych połączeń.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

1. Czy Ministerstwo Infrastruktury prowadzi analizy dotyczące warunków termicznych panujących w autobusach i busach wykorzystywanych w regularnym transporcie zbiorowym?
2. Czy ministerstwo rozważa wprowadzenie maksymalnej dopuszczalnej temperatury w przestrzeni pasażerskiej autobusów i busów przewożących pasażerów?
3. Czy rozważane jest określenie minimalnych, mierzalnych standardów dotyczących skuteczności wentylacji lub systemów chłodzenia w pojazdach transportu zbiorowego?
4. Czy ministerstwo rozważa uzależnienie dopuszczenia pojazdu do wykonywania regularnych przewozów pasażerskich w okresach wysokich temperatur od zapewnienia skutecznej wentylacji lub chłodzenia przestrzeni pasażerskiej?
5. Czy równolegle z wprowadzeniem nowych standardów ministerstwo przewiduje utworzenie programu dofinansowania dla przewoźników na dostosowanie posiadanego taboru do nowych wymagań?
6. Czy wsparcie takie mogłoby obejmować montaż klimatyzacji, modernizację systemów wentylacji, rozwiązania ograniczające nagrzewanie pojazdu oraz wymianę starszego taboru?
7. Czy ewentualny program wsparcia będzie dostępny również dla mikro, małych i średnich przedsiębiorców realizujących regularne przewozy lokalne i regionalne?
8. Czy ministerstwo przewiduje okres przejściowy, w którym przewoźnicy mogliby dostosować tabor do nowych norm przy jednoczesnym korzystaniu z instrumentów finansowego wsparcia?
9. Czy ministerstwo planuje konsultacje w tej sprawie z organizacjami reprezentującymi pasażerów, samorządy oraz przewoźników autobusowych?

Proszę o przedstawienie stanowiska ministerstwa oraz informacji o planowanych działaniach legislacyjnych i finansowych w powyższym zakresie.