Interpelacja w sprawie rzeczywistych efektów działalności branżowych centrów umiejętności i wykorzystania zakupionej infrastruktury

Szanowna Pani Minister,

na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora kieruję do Pani Minister interpelację w sprawie rzeczywistych efektów działalności branżowych centrów umiejętności oraz stopnia wykorzystania utworzonej ze środków publicznych infrastruktury. Branżowe centra umiejętności mają być zaawansowanymi technologicznie placówkami kształcenia, szkolenia i egzaminowania, kierującymi ofertę do uczniów, studentów, nauczycieli, pracowników oraz osób dorosłych planujących zdobycie nowych kwalifikacji.

Samo wybudowanie lub wyposażenie centrum nie przesądza jednak o powodzeniu przedsięwzięcia. O jego wartości powinny świadczyć przede wszystkim liczba i jakość przeprowadzonych szkoleń, liczba osób uzyskujących rzeczywiste kompetencje, dostępność oferty dla mieszkańców różnych części kraju oraz praktyczne wykorzystywanie zakupionego sprzętu. Wobec znacznej wartości środków przeznaczonych na program niezbędne jest ustalenie, czy powstała infrastruktura jest intensywnie wykorzystywana, czy też część placówek funkcjonuje głównie formalnie, prowadząc pojedyncze szkolenia w celu wykazania osiągnięcia wskaźników.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Ile osób rozpoczęło, a ile ukończyło szkolenia organizowane przez BCU - łącznie oraz oddzielnie w każdym centrum?

2. Proszę o przedstawienie liczby uczestników w podziale na: uczniów, studentów i doktorantów, nauczycieli, pracowników branż, osoby bezrobotne, osoby planujące przekwalifikowanie oraz pozostałych uczestników.

3. Ile branżowych szkoleń zawodowych przeprowadziło każde centrum i jaki był ich przeciętny czas trwania?

4. Ile osób uzyskało w BCU certyfikat, kwalifikację sektorową, kwalifikację włączoną do Zintegrowanego Systemu Kwalifikacji albo inne formalne potwierdzenie zdobytych umiejętności?

5. Jaki jest koszt przypadający na jednego uczestnika oraz jednego absolwenta szkolenia – w każdym BCU i w całym programie?

6. Ile miejsc szkoleniowych zaplanowano, a ile faktycznie wykorzystano? Jaki był poziom wykorzystania miejsc w poszczególnych centrach?

7. Ile szkoleń odwołano z powodu braku wymaganej liczby uczestników?

8. Ile osób przerwało udział w szkoleniach i jakie były najczęstsze przyczyny rezygnacji?

9. Jak często wykorzystywane są poszczególne pracownie, laboratoria, warsztaty i urządzenia zakupione w ramach projektów?

10. Czy ministerstwo dysponuje informacjami o sprzęcie, który po zakupie nie został uruchomiony, jest wykorzystywany sporadycznie albo pozostaje niewykorzystany? Jaka jest jego wartość?

11. Czy wystąpiły przypadki zakupu urządzeń niedostosowanych do potrzeb centrum, programów kształcenia albo możliwości technicznych budynków?

12. W jaki sposób ministerstwo weryfikuje jakość prowadzonych szkoleń, a nie jedynie liczbę ich uczestników?

13. Czy prowadzone są badania satysfakcji uczestników? Jakie są ich wyniki w podziale na poszczególne centra?

14. Czy monitorowane są dalsze losy uczestników, w tym podjęcie zatrudnienia, zmiana stanowiska, awans lub uzyskanie wyższego wynagrodzenia dzięki zdobytym umiejętnościom?

15. Ile skarg dotyczących działalności BCU wpłynęło do MEN, FRSE, kuratoriów oświaty oraz organów prowadzących i czego dotyczyły?

16. Czy wszystkie szkolenia finansowane ze środków KPO były dla uczestników bezpłatne? Czy pobierano jakiekolwiek opłaty dodatkowe?

17. Czy ministerstwo planuje utworzenie publicznego systemu prezentującego ofertę, terminy szkoleń, liczbę wolnych miejsc oraz wyniki działalności każdego BCU?

Proszę o udzielenie odpowiedzi w ujęciu rocznym oraz w podziale na poszczególne centra i grupy uczestników.

Z wyrazami szacunku

Olga Semeniuk-Patkowska
Wiesław Krajewski