Interpelacja w sprawie wzrostu zagrożenia uzależnieniem dzieci i młodzieży od hazardu internetowego oraz dostępności leczenia

Szanowna Pani Minister,

najnowsze wyniki badania „Młodzież 2025”, przeprowadzonego przez CBOS na zlecenie Krajowego Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom, wskazują na bardzo poważny wzrost uczestnictwa młodych osób w grach hazardowych.

W badaniu obejmującym 1506 uczniów ostatnich klas szkół ponadpodstawowych udział w grach hazardowych zadeklarowało 53% respondentów, wobec 41% w 2021 r. Odsetek osób grających regularnie wzrósł z 7% do 13%, a 27% badanych korzystało z gier na pieniądze w Internecie.

Szczególnie alarmujące jest to, że wśród młodych graczy 14% zostało uznanych za poważnie zagrożonych uzależnieniem od hazardu. W raporcie wskazano ponadto na systematyczne zmniejszanie się grupy osób grających bezpiecznie i wzrost liczby młodych ludzi znajdujących się na umiarkowanym lub wysokim poziomie ryzyka.

Badanie obejmuje zarówno osoby niepełnoletnie, jak i część osób, które ukończyły już 18 lub 19 lat. Z tego powodu nie pozwala ono bezpośrednio ustalić skali problemu wyłącznie wśród dzieci. Nie zwalnia to jednak resortu zdrowia z obowiązku zebrania takich danych.

Minister zdrowia dysponuje Funduszem Rozwiązywania Problemów Hazardowych, którego środki mają służyć m.in. prowadzeniu badań, profilaktyce, edukacji oraz zwiększaniu dostępności pomocy dla osób uzależnionych i ich bliskich. Funduszem w imieniu ministra zarządza Krajowe Centrum Przeciwdziałania Uzależnieniom.

W 2026 r. organizowane są kolejne konkursy finansowane z funduszu. Samo rozdzielanie środków nie jest jednak dowodem skuteczności. Potrzebna jest informacja, ilu dzieciom rzeczywiście udzielono pomocy, jak długo oczekiwały na terapię i czy po zakończeniu finansowania pomoc była kontynuowana.

Hazard dzieci nie może być traktowany jako niszowy problem behawioralny. Dziecko może pożyczać pieniądze, sprzedawać przedmioty, ukrywać straty przed rodzicami i próbować „odgrywać się”, zanim ktokolwiek z dorosłych rozpozna problem. Pytania stosowane w badaniu KCPU obejmowały właśnie takie zachowania, jak pożyczanie pieniędzy na grę, kłopoty finansowe, stres, poczucie winy i konflikty z najbliższymi.

W związku z powyższym zwracam się z następującymi pytaniami:

1. Ilu pacjentów poniżej 18. roku życia oraz w wieku 18–25 lat korzystało w latach 2021–2025 i w pierwszym półroczu 2026 r. z finansowanej publicznie diagnostyki lub terapii uzależnienia od hazardu?
2. Ile z tych osób leczono w trybie ambulatoryjnym, dziennym i stacjonarnym oraz ilu pacjentów przerwało terapię?
3. Jaki jest średni i maksymalny czas oczekiwania dziecka na pierwszą konsultację ze specjalistą leczenia uzależnień behawioralnych?
4. W ilu powiatach nie funkcjonuje żadna placówka oferująca dzieciom i młodzieży specjalistyczną pomoc w związku z uzależnieniem od hazardu lub gier?
5. Jakie były przychody i wydatki Funduszu Rozwiązywania Problemów Hazardowych w latach 2021–2025 oraz planowane wydatki na 2026 r.?
6. Jaką kwotę przeznaczono w każdym z tych lat konkretnie na profilaktykę, diagnostykę i leczenie dzieci oraz młodzieży?
7. Jakie mierzalne efekty osiągnięto dzięki projektom finansowanym z funduszu: ilu dzieciom udzielono pomocy, ilu rodziców objęto wsparciem i jaki był odsetek osób kończących terapię?
8. Czy ministerstwo posiada jednolite standardy diagnozowania i leczenia uzależnienia od hazardu u dzieci i młodzieży? Jeżeli nie, kiedy zostaną opracowane?
9. Czy pediatrzy, lekarze podstawowej opieki zdrowotnej, psychiatrzy dziecięcy i psycholodzy szkolni otrzymali narzędzia umożliwiające wczesne rozpoznawanie problemu hazardowego?
10. Dlaczego badanie „Młodzież 2025” nie przedstawia wyników dotyczących hazardu oddzielnie dla osób poniżej 18. roku życia i osób pełnoletnich? Czy ministerstwo zleci dodatkową analizę danych według wieku?
11. Czy planowane jest uruchomienie specjalistycznego, bezpłatnego punktu pomocy telefonicznej i internetowej dla dzieci uzależnionych od hazardu oraz ich rodziców?
12. Kiedy ministerstwo przedstawi krajowy program przeciwdziałania uzależnieniu dzieci i młodzieży od hazardu internetowego wraz z określonym finansowaniem, siecią placówek i wskaźnikami skuteczności?