Interpelacja w sprawie sytuacji pracowników PKP Polskich Linii Kolejowych SA zatrudnionych przez Zakład Linii Kolejowych w Nowym Sączu

Szanowny Panie Ministrze, Szanowna Pani Minister,

zwracam się do Państwa w sprawie niepokojącej sytuacji czterech pracowników PKP Polskich Linii Kolejowych SA, zamieszkałych na terenie powiatu wadowickiego, zatrudnionych na stanowisku dróżnika przejazdowego w Zakładzie Linii Kolejowych w Nowym Sączu. Jedna z wymienionych osób pracuje na kolei nieprzerwanie od 1985 roku do dnia dzisiejszego i planuje przejście na emeryturę w 2029 roku, co oznacza, że znajduje się już w okresie ochrony przedemerytalnej przewidzianej w art. 39 Kodeksu pracy. Dotychczas pracownicy wykonywali obowiązki na stanowisku pracy w Bulowicach. Stanowisko to zostało zlikwidowane, w związku z czym pracownicy zostali przeniesieni do miejsca pracy w Suchej Beskidzkiej. Choć wiązało się to już z istotnym utrudnieniem organizacyjnym i logistycznym, sytuacja pozostawała możliwa do zaakceptowania. Od lipca 2026 roku pracownicy zostali jednak skierowani do wykonywania obowiązków w miejscowości Rytro koło Starego Sącza w formie miesięcznej delegacji. Miejsce to znajduje się w odległości ok. 146 km od miejsc zamieszkania pracowników. Niepokój budzi dodatkowo fakt, że w trakcie procesu przenoszenia pracownicy są nakłaniani do rezygnacji z formuły delegacyjnej i podjęcia stałego zatrudnienia w Rytrze, co w mojej ocenie oraz w ocenie samych zainteresowanych nosi znamiona nieuzasadnionej presji ze strony pracodawcy.

Sytuację dodatkowo komplikuje fakt, że nie wszyscy pracownicy posiadają prawo jazdy, co w praktyce uniemożliwia im samodzielny dojazd do miejsca pracy oddalonego o 146 km od domu. Trudno o racjonalne uzasadnienie takiej decyzji kadrowej, zwłaszcza w odniesieniu do osoby objętej ochroną przedemerytalną. Warto podkreślić, że pracownicy wyrażają czynną wolę współpracy i nie uchylają się od zmian, deklarują gotowość do przekwalifikowania się i objęcia innego, podobnego stanowiska pracy, które umożliwiłoby im dopracowanie do emerytury bez konieczności pokonywania tak znacznej odległości od miejsca zamieszkania. Mimo tej otwartości, propozycja taka nie została im dotychczas przedstawiona.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy Ministrowi znana jest opisana sytuacja pracowników PKP Polskich Linii Kolejowych SA Zakład Linii Kolejowych w Nowym Sączu wykonujących obowiązki dróżnika przejazdowego?
2. Czy prawdą jest, że likwidacja stanowiska pracy w Bulowicach była następstwem podniesienia klasy przejazdu kolejowo-drogowego? Jeśli tak, to czy podejmując decyzję o modernizacji przejazdu i związanej z nią likwidacji stanowiska, PKP Polskie Linie Kolejowe SA przeanalizowały możliwość zapewnienia pracownikom dalszego zatrudnienia w rozsądnej odległości od miejsca zamieszkania, zamiast kierowania ich do pracy oddalonej o 146 km?
3. Czy przy podejmowaniu decyzji o przeniesieniu pracowników wzięto pod uwagę ich sytuację rodzinną, zdrowotną oraz fakt nieposiadania przez część z nich prawa jazdy?
4. Czy rozważano możliwość przekwalifikowania lub przesunięcia pracowników na inne stanowisko w obrębie powiatu wadowickiego lub sąsiednich powiatów, tak aby uniknąć konieczności codziennych bądź cyklicznych dojazdów na tak znaczną odległość?
5. Czy prawdziwe są sygnały o wywieraniu presji na pracowników w celu skłonienia ich do rezygnacji z formuły delegacyjnej na rzecz stałego zatrudnienia w Rytrze? Jeśli tak, jakie działania zamierza podjąć ministerstwo w celu wyjaśnienia i wyeliminowania takich praktyk?
6. Czy w odniesieniu do pracownika objętego ochroną przedemerytalną opisane działania pracodawcy są zgodne z art. 39 Kodeksu pracy oraz obowiązującymi przepisami prawa pracy?
7. Jakie konkretne kroki zamierza podjąć ministerstwo lub Zarząd PKP Polskich Linii Kolejowych SA w celu rozwiązania opisanej sytuacji z poszanowaniem praw pracowniczych oraz interesu wieloletnich, doświadczonych pracowników kolei, z uwzględnieniem ich deklarowanej gotowości do przekwalifikowania?