Interpelacja w sprawie realnej dostępności pomocy psychologicznej i powiązania szkoły z systemem ochrony zdrowia psychicznego

Szanowna Pani Minister,

NIK wskazywała, że w kontrolowanych szkołach występowały problemy z zatrudnieniem psychologów, a poradnie koncentrowały się w dużym stopniu na wydawaniu opinii i orzeczeń zamiast na terapii. Standardy zatrudniania specjalistów zwiększyły liczbę etatów, lecz sama łączna liczba specjalistów nie gwarantuje uczniowi faktycznej dostępności psychologa.

Szkoły pozostają pierwszym miejscem ujawnienia kryzysu psychicznego, samouszkodzeń, przemocy, zaburzeń odżywiania czy myśli samobójczych, ale nie mają możliwości zapewnienia leczenia. Potrzebny jest system współpracy szkoły, poradni, ochrony zdrowia i pomocy społecznej.

Konieczne jest określenie dostępności mierzonej czasem oczekiwania, liczbą godzin pracy psychologa i skutecznym przekazaniem ucznia do dalszej pomocy.

W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Ile szkół i przedszkoli nie ma obecnie zatrudnionego psychologa ani zapewnionych jego regularnych dyżurów?

2. Jaki jest średni i medianowy wymiar zatrudnienia psychologa w szkołach według typu placówki i województwa?

3. Czy MEN zamierza zastąpić wyłącznie łączny standard etatów specjalistów odrębnym minimalnym standardem dostępności psychologa?

4. Czy zostanie określony maksymalny czas oczekiwania ucznia na pierwszą rozmowę ze szkolnym psychologiem?

5. Jak MEN ocenia skuteczność standardów zatrudnienia specjalistów po kilku latach ich obowiązywania?

6. Czy resort posiada dane o liczbie nieobsadzonych etatów psychologów i przyczynach braku kandydatów?

7. Czy przewiduje się dodatkowe finansowanie dla małych szkół, które samodzielnie nie są w stanie zatrudnić specjalisty w wystarczającym wymiarze?

8. Czy w każdym powiecie zostanie utworzona całodobowa ścieżka konsultacji dla szkoły w przypadku ostrego kryzysu psychicznego ucznia?

9. Jak ma wyglądać przekazywanie ucznia pomiędzy szkołą, poradnią, centrum zdrowia psychicznego i szpitalem, aby odpowiedzialność nie była przerzucana między instytucjami?

10. Czy MEN i Ministerstwo Zdrowia przygotują wspólne standardy postępowania po próbie samobójczej, samouszkodzeniu, ujawnieniu przemocy lub ciężkiego zaburzenia odżywiania?

11. Jakie wsparcie i superwizję otrzymują psychologowie szkolni oraz nauczyciele prowadzący interwencje kryzysowe?

12. Czy MEN opublikuje coroczny raport o dostępności pomocy psychologicznej w szkołach obejmujący nie tylko informację o etatach, lecz także o liczbie uczniów, czasie oczekiwania i formach udzielonej pomocy?

Proszę o udzielenie odpowiedzi odrębnie na każde pytanie, z podaniem danych liczbowych, źródeł danych, terminów realizacji, planowanych aktów prawnych, kosztów oraz źródeł finansowania. W przypadku braku danych proszę o jednoznaczne wskazanie, że MEN ich nie gromadzi, wraz z informacją, czy i kiedy planowane jest rozpoczęcie monitoringu.

Z poważaniem

Marcin Józefaciuk
Poseł na Sejm RP