Przejdź do treści

Interpelacja nr 18363 · Sejm X kadencji

Interpelacja w sprawie potencjalnego transgranicznego zagrożenia dla środowiska i wód Odry związanego z aktywnością termiczną odwału Heřmanice w Republice Czeskiej oraz stanem zabezpieczenia znajdującego się w jego obrębie zamkniętego składowiska odpadów chemicznych

Autor: Roman Fritz (Konfederacja_KP). Wpłynęło do Sejmu 7 lipca 2026. Adresat: minister klimatu i środowiska. Odpowiedź 42 dni po terminie, stan na 30 września 2026.

Sprawdź w Sejmie (rekord w API Sejmu) · pismo na sejm.gov.pl

Adresat i termin odpowiedzi

Adresat ma 21 dni od dnia, w którym dostał pismo od Marszałka Sejmu, i ten termin biegnie u każdego adresata osobno.

Adresaci pisma, data doręczenia, termin i stan odpowiedzi na 30 września 2026
Adresat Doręczono Termin Stan
minister klimatu i środowiska 15 lipca 2026 5 sierpnia 2026 Odpowiedź 42 dni po terminie

Odpowiedzi

  1. Przedłużenie terminu z 5 sierpnia 2026, podpis: sekretarz stanu w Ministerstwie Klimatu i Środowiska - Urszula Zielińska

    Prolongata to zapowiedź odpowiedzi w późniejszym terminie, a nie odpowiedź.

  2. Odpowiedź z 16 września 2026, podpis: Sekretarz stanu Krzysztof Bolesta

    i18363-o1.pdf

Treść interpelacji

Szanowna Pani Minister,

składam interpelację w sprawie potencjalnego transgranicznego zagrożenia dla środowiska, w szczególności dla wód dorzecza Odry, związanego z sytuacją na terenie zwałowiska/odwału Heřmanice w Ostrawie, w Republice Czeskiej.

Odwał Heřmanice położony jest na terenie Ostrawy, w kraju morawsko-śląskim, a więc w obszarze mającym istotne znaczenie z punktu widzenia transgranicznej ochrony środowiska, w szczególności ochrony wód dorzecza Odry.

Z materiałów źródłowych wynika, że odwał Heřmanice stanowi rozległe miejsce składowania odpadów pogórniczych pochodzących z działalności górnictwa węgla kamiennego. Dokumentacja techniczna i środowiskowa wskazuje, że w jego obrębie od wielu lat występują procesy termiczne, w tym takie jak samozagrzewanie oraz pożar endogeniczny. Analiza ryzyka z 2010 r. opisuje ryzyko związane z rozwojem aktywności termicznej w obrębie odwału, emisją gazów, oddziaływaniem na powietrze, wody, grunty oraz zdrowie ludzi. Wskazuje również na potrzebę prowadzenia działań ograniczających rozprzestrzenianie się procesów termicznych.

Szczególne znaczenie ma fakt, że w obrębie odwału znajduje się zamknięte składowisko odpadów chemicznych określane w dokumentach jako SChO. Z opinii i ekspertyz wynika, że składowisko to było eksploatowane w latach 1991–1998, a zdeponowano na nim około 3000 m3 odpadów chemicznych. Odpady te zostały następnie przykryte materiałem rekultywacyjnym i zabezpieczone folią izolacyjną. W dokumentach eksperckich wskazuje się, że składowisko to można traktować jako swoisty zamknięty „chemiczny sarkofag” znajdujący się w obrębie ciała odwału.

Z punktu widzenia bezpieczeństwa środowiskowego kluczowa jest relacja pomiędzy postępującą aktywnością termiczną odwału a zamkniętym składowiskiem odpadów chemicznych. Jeżeli procesy termiczne zbliżają się do SChO albo mogą oddziaływać na elementy jego zabezpieczenia, powstaje ryzyko naruszenia stabilności odpadów chemicznych, izolacji składowiska lub jego otoczenia. W takim scenariuszu nie można wykluczyć potencjalnych skutków dla środowiska, w tym wód podziemnych i powierzchniowych.

W celu ochrony składowiska chemicznego przed rozprzestrzenianiem się aktywności termicznej zaprojektowano i wykonano tzw. OVS „A”, czyli oddzielającą ścianę powietrzną. Z materiałów źródłowych wynika jednak, że skuteczność tego zabezpieczenia budzi poważne wątpliwości. Raport komisji eksperckiej czeskiego Ministerstwa Przemysłu i Handlu z 2021 r. wskazywał na konieczność szczególnej ostrożności w rejonie składowiska chemicznego i potrzebę takiego prowadzenia działań, aby zapobiec przeniesieniu pożaru endogenicznego w kierunku obszaru wysoce niebezpiecznych odpadów. Komisja zwracała również uwagę na potrzebę właściwego doboru materiału używanego do wykonania OVS oraz na konieczność odpowiedniego monitoringu.

Jeszcze poważniejsze wątpliwości wynikają z późniejszych dokumentów. Ekspertyza VŠB–TU Ostrava z 2024 r. dotyczyła funkcjonalności OVS „A” wobec możliwego oddziaływania pożaru endogenicznego odwału Heřmanice na zamknięte składowisko chemicznych odpadów spółki OKK Koksovny. Sam przedmiot tej ekspertyzy wskazuje, że kwestia skuteczności OVS „A” nie jest zagadnieniem marginalnym, lecz dotyczy podstawowego zabezpieczenia składowiska chemicznego przed procesami termicznymi.

Opinia z 17 marca 2026 r. dotycząca stanu ochrony SChO z wykorzystaniem OVS „A” wskazuje natomiast na szczególnie alarmujące okoliczności. W dokumencie opisano m.in., że OVS „A” nie daje gwarancji pełnej ochrony zamkniętego składowiska odpadów chemicznych przed aktywną termiką. Wskazano także na problem pozostawienia pod OVS warstw materiału mogących przenosić aktywność termiczną, na wątpliwości dotyczące materiału wykorzystanego do wypełnienia OVS oraz na temperatury przekraczające poziom istotny z punktu widzenia bezpieczeństwa zdeponowanych odpadów chemicznych.

Raport z pomiarów temperatur i poboru próbek powietrza z 20 lutego 2026 r. potwierdza, że w rejonie OVS prowadzono pomiary temperatur i badania atmosfery otworowej. W kontekście wcześniejszych ekspertyz, wskazujących na znaczenie temperatury około 50°C dla stabilności części zdeponowanych odpadów chemicznych, wyniki aktualnego monitoringu powinny być przedmiotem szczegółowej analizy także ze strony polskich organów ochrony środowiska.

W świetle powyższego sprawa nie może być traktowana wyłącznie jako wewnętrzny problem Republiki Czeskiej. Odwał Heřmanice znajduje się w regionie bezpośrednio powiązanym z dorzeczem Odry. W razie wystąpienia awarii, naruszenia integralności składowiska chemicznego, emisji niebezpiecznych substancji, zanieczyszczenia wód podziemnych lub powierzchniowych skutki mogą potencjalnie mieć charakter transgraniczny. Dotyczy to zwłaszcza Polski, dla której Odra jest jednym z kluczowych systemów rzecznych.

Sprawa ma charakter zasadniczy i wymaga zainteresowania ze strony Minister Klimatu i Środowiska z kilku powodów.

Po pierwsze, dotyczy dużego obiektu pogórniczego, na którym od wielu lat występują procesy termiczne. Nie jest to jednorazowy incydent, lecz zjawisko długotrwałe, opisane w dokumentacji technicznej i środowiskowej.

Po drugie, w obrębie tego obiektu znajduje się zamknięte składowisko odpadów chemicznych. Sama obecność takich odpadów w sąsiedztwie stref aktywności termicznej wymaga najwyższego poziomu ostrożności, monitoringu i prewencji.

Po trzecie, z materiałów źródłowych wynika, że zabezpieczenie w postaci OVS „A” może nie gwarantować pełnej ochrony składowiska chemicznego. Jest to okoliczność fundamentalna, ponieważ OVS „A” miała pełnić funkcję bariery ochronnej przed rozprzestrzenianiem się aktywności termicznej.

Po czwarte, w dokumentach pojawia się kwestia temperatur istotnych dla stabilności odpadów chemicznych i elementów izolacyjnych składowiska. W sytuacji, w której aktualny monitoring wykazuje temperatury mogące mieć znaczenie krytyczne, konieczne jest ustalenie, czy polskie organy dysponują pełną wiedzą o ryzyku i czy prowadzą monitoring adekwatny do możliwego zagrożenia.

Po piąte, sprawa może dotyczyć wód dorzecza Odry. Po doświadczeniach katastrofy ekologicznej na Odrze oczywiste powinno być, że państwo polskie nie może ograniczać się do działań następczych. W przypadku potencjalnych transgranicznych źródeł zagrożenia potrzebne jest działanie uprzedzające, oparte na zasadzie przezorności.

Po szóste, sprawa wymaga wyjaśnienia w ramach relacji polsko-czeskich. Jeżeli strona czeska prowadziła lub prowadzi działania sanacyjne na obiekcie mogącym potencjalnie oddziaływać na wody transgraniczne, zasadne jest ustalenie, czy Polska była o tym informowana, czy przekazano jej dokumentację i czy funkcjonuje skuteczny system ostrzegania.

Nie przesądzając, czy obecnie doszło już do oddziaływania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy podkreślić, że sama możliwość wystąpienia skutków transgranicznych powinna uruchamiać działania prewencyjne. W sprawach środowiskowych tego rodzaju brak pewności co do pełnego zakresu zagrożenia nie powinien być traktowany jako argument za biernością organów państwa.

W związku z powyższym proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

  1. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska posiada wiedzę o sytuacji na terenie odwału Heřmanice w Ostrawie, w szczególności o występujących tam procesach termicznych, pożarze endogenicznym oraz istnieniu zamkniętego składowiska odpadów chemicznych SChO?
  2. Od kiedy Ministerstwo Klimatu i Środowiska, Główny Inspektorat Ochrony Środowiska, właściwe wojewódzkie inspektoraty ochrony środowiska lub inne polskie organy posiadają wiedzę o tej sprawie?
  3. Czy strona czeska kiedykolwiek oficjalnie informowała stronę polską o potencjalnym ryzyku transgranicznym związanym z odwałem Heřmanice, składowiskiem SChO, aktywnością termiczną odwału albo pracami sanacyjnymi prowadzonymi w jego obrębie?
  4. Czy Ministerstwo Klimatu i Środowiska analizowało dokumenty dotyczące odwału Heřmanice, w szczególności:
    a) analizę ryzyka odwału Heřmanice z 2010 r.,
    b) raport komisji eksperckiej czeskiego Ministerstwa Przemysłu i Handlu z 2021 r.,
    c) ekspertyzę dotyczącą odporności składowiska chemicznego na oddziaływanie procesów termicznych z 2022 r.,
    d) ekspertyzę VŠB–TU Ostrava dotyczącą funkcjonalności OVS „A” z 2024 r.,
    e) opinię z 17 marca 2026 r. dotyczącą stanu ochrony składowiska chemicznego z wykorzystaniem OVS „A”,
    f) raport z pomiarów temperatur i poboru próbek powietrza z 20 lutego 2026 r.?
  5. Czy ministerstwo występowało do właściwych organów Republiki Czeskiej o przekazanie pełnej dokumentacji dotyczącej odwału Heřmanice, składowiska SChO oraz OVS „A”?
  6. Czy ministerstwo posiada informacje, czy przy działaniach prowadzonych na odwale Heřmanice była analizowana możliwość transgranicznego oddziaływania na środowisko, w szczególności na wody dorzecza Odry?
  7. Czy ministerstwo posiada informacje, czy przy projektowaniu, wykonywaniu lub modyfikowaniu OVS „A” przeprowadzono ocenę oddziaływania na środowisko albo analizę ryzyka transgranicznego?
  8. Czy ministerstwo uznaje, że w świetle zasady przezorności sprawa powinna zostać potraktowana jako potencjalne zagrożenie transgraniczne, nawet jeżeli na obecnym etapie nie stwierdzono jeszcze szkody po stronie polskiej?
  9. Czy ministerstwo wystąpi do strony czeskiej o pilne przekazanie:
    a) aktualnych wyników pomiarów temperatur w rejonie OVS „A” i SChO,
    b) aktualnych wyników badań gazów i atmosfery otworowej,
    c) aktualnych wyników badań wód podziemnych i powierzchniowych,
    d) dokumentacji dotyczącej materiału użytego do wykonania OVS „A”,
    e) dokumentacji projektowej i powykonawczej OVS „A”,
    f) aktualnych map termicznych odwału,
    g) planu awaryjnego na wypadek naruszenia integralności składowiska chemicznego?
  10. Czy ministerstwo posiada informacje, czy OVS „A” jest obecnie uznawana przez czeskie organy lub operatora obiektu za w pełni funkcjonalną barierę ochronną? Jeżeli tak, na podstawie jakich dokumentów, pomiarów i ekspertyz?
  11. Czy ministerstwo wystąpi do strony czeskiej o wyjaśnienie rozbieżności pomiędzy założeniami dotyczącymi OVS jako skutecznej bariery ochronnej a późniejszymi opiniami wskazującymi na brak gwarancji pełnej ochrony składowiska chemicznego?
  12. Czy ministerstwo posiada informacje, jakie działania naprawcze lub zabezpieczające zostały podjęte po sporządzeniu opinii z 17 marca 2026 r.?
  13. Czy ministerstwo posiada informacje, czy w związku ze stanem OVS „A” i temperaturami stwierdzanymi w jej obrębie czeskie organy podjęły działania administracyjne, kontrolne lub nadzorcze?
  14. Czy ministerstwo posiada informacje, czy dla składowiska SChO istnieje aktualny plan awaryjny na wypadek:
    a) wzrostu temperatur,
    b) naruszenia izolacji,
    c) emisji gazów,
    d) przedostania się substancji niebezpiecznych do wód podziemnych lub powierzchniowych,
    e) rozprzestrzenienia się pożaru endogenicznego?
  15. Czy Główny Inspektorat Ochrony Środowiska prowadzi obecnie monitoring Odry ukierunkowany na potencjalne zanieczyszczenia mogące pochodzić z rejonu Ostrawy i odwału Heřmanice?
  16. Jakie punkty pomiarowe po stronie polskiej mogłyby wykryć ewentualne zanieczyszczenia pochodzące z rejonu odwału Heřmanice?
  17. Jakie parametry są obecnie badane w tych punktach pomiarowych?
  18. Czy monitoring obejmuje substancje i wskaźniki mogące mieć znaczenie w przypadku oddziaływania odpadów koksowniczych, odpadów chemicznych oraz produktów procesów termicznych, w szczególności:
    a) fenole,
    b) amoniak i jon amonowy,
    c) cyjanki,
    d) siarczany,
    e) chlorki,
    f) przewodność elektrolityczną,
    g) pH,
    h) WWA,
    i) BTEX,
    j) benzen,
    k) metale ciężkie,
    l) substancje ropopochodne,
    m) lotne związki organiczne?
  19. Czy ministerstwo zleci GIOŚ dokonanie oceny, czy obecny system monitoringu Odry jest wystarczający do wczesnego wykrycia ewentualnego oddziaływania z rejonu odwału Heřmanice?
  20. Czy po katastrofie ekologicznej na Odrze w 2022 r. zidentyfikowano i przeanalizowano potencjalne transgraniczne źródła zagrożeń dla tej rzeki, w tym źródła znajdujące się na terytorium Republiki Czeskiej?
  21. Czy odwał Heřmanice został ujęty w jakichkolwiek analizach, mapach ryzyka, procedurach ostrzegania lub dokumentach dotyczących bezpieczeństwa środowiskowego Odry?
  22. Czy w ramach polsko-czeskiej współpracy środowiskowej lub wodnej funkcjonuje system natychmiastowego ostrzegania strony polskiej o awariach, skażeniach albo ryzykach środowiskowych powstałych po stronie czeskiej, które mogą oddziaływać na Odrę?
  23. Czy ministerstwo wystąpi do strony czeskiej o powołanie polsko-czeskiego zespołu eksperckiego do spraw odwału Heřmanice, z udziałem przedstawicieli Ministerstwa Klimatu i Środowiska, GIOŚ, PGW Wody Polskie oraz niezależnych ekspertów?
  24. Czy ministerstwo rozważa zwrócenie się do Głównego Instytutu Górnictwa – Państwowego Instytutu Badawczego lub innej polskiej jednostki naukowej o sporządzenie niezależnej opinii dotyczącej potencjalnego ryzyka dla Polski związanego z odwałem Heřmanice?
  25. Czy ministerstwo zamierza poinformować właściwe organy zarządzania kryzysowego, wojewodów, marszałków województw oraz samorządy nadodrzańskie o potencjalnym źródle zagrożenia po stronie czeskiej?
  26. Czy ministerstwo rozważa skierowanie sprawy do Komisji Europejskiej, jeżeli strona czeska nie przedstawi pełnych danych albo nie wykaże, że ryzyko transgraniczne zostało należycie wykluczone?
  27. Czy ministerstwo uznaje za zasadne podjęcie działań na forum Unii Europejskiej w kontekście ochrony wód transgranicznych, zasady przezorności oraz zapobiegania szkodom w środowisku?
  28. Czy ministerstwo zobowiąże GIOŚ do przygotowania pisemnej oceny, czy obecny system monitoringu środowiska w Polsce jest wystarczający wobec potencjalnego zagrożenia wynikającego z sytuacji na odwale Heřmanice?
  29. Czy ministerstwo wystąpi do strony czeskiej o pilne przekazanie aktualnych danych z pomiarów temperatury w OVS „A” i w rejonie SChO, ze szczególnym uwzględnieniem punktów, w których temperatura przekracza poziomy uznawane w ekspertyzach za istotne z punktu widzenia bezpieczeństwa odpadów chemicznych?
  30. Czy ministerstwo przedstawi Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej informację o wynikach podjętych działań, stanowisku strony czeskiej oraz ocenie ryzyka dla Polski?

Mając na uwadze wagę sprawy, zwracam się o potraktowanie niniejszej interpelacji jako pilnej.

Z materiałów źródłowych wynika, że mamy do czynienia z wieloletnim i udokumentowanym problemem środowiskowym: aktywnością termiczną dużego odwału pogórniczego, obecnością zamkniętego składowiska odpadów chemicznych w jego obrębie oraz poważnymi wątpliwościami dotyczącymi skuteczności zabezpieczenia tego składowiska przed oddziaływaniem procesów termicznych.

W sprawach tego rodzaju państwo polskie nie powinno oczekiwać na materializację szkody, lecz działać z wyprzedzeniem. Dotyczy to zwłaszcza sytuacji, w której potencjalne skutki mogą obejmować wody dorzecza Odry, a więc obszar o fundamentalnym znaczeniu środowiskowym, gospodarczym i społecznym dla Rzeczypospolitej Polskiej.

Zasadne są: pilne wystąpienie do właściwych organów Republiki Czeskiej o pełną dokumentację, uruchomienie ścieżki współpracy eksperckiej, weryfikacja polskiego monitoringu Odry oraz przygotowanie procedur reagowania na ewentualne zagrożenie transgraniczne.

Z poważaniem

Roman Fritz
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

Wszystkie interpelacje kadencji: spis od najnowszego. Pozostałe pisma autora: profil posła.

Po każdym posiedzeniu Sejmu jedna wiadomość o nowych głosowaniach. Zapisz się.

  • Termin liczymy od doręczenia, osobno u każdego adresata. 21 dni biegnie od dnia, w którym Marszałek przekazał pismo adresatowi, a nie od wpływu do Sejmu. Stan liczymy na dzień danych, 30 września 2026.
  • Prolongata nie jest odpowiedzią. Pismo liczymy jako odpowiedziane dopiero, gdy przyjdzie odpowiedź, która przedłużeniem terminu nie jest.
  • Przy kilku adresatach rozstrzyga licznik Sejmu. Adresat, któremu Sejm dalej nalicza opóźnienie, nie odpowiedział, choćby pod pismem stały odpowiedzi innych. Zanim termin minie, licznik stoi na zerze u wszystkich, więc wtedy piszemy, że rejestr nie mówi, kto już odpisał.
  • Treść pochodzi z rejestru Sejmu i jest oczyszczona z formatowania przy nocnym przebiegu. Treści odpowiedzi nie przechowujemy: link prowadzi do rekordu w API Sejmu.
  • Źródłem jest API Sejmu RP. Każdą liczbę da się sprawdzić u źródła, a my nie interpretujemy rejestru. Tam, gdzie podejmujemy decyzję redakcyjną, piszemy o tym wprost.
  • Coś się nie zgadza? Napisz przyciskiem „Zgłoś błąd” w nagłówku, sam wpisze adres tej strony. Pytania o cały serwis: najczęstsze pytania.

Nasze wyliczenia, wykresy i karty: CC BY 4.0 (otwiera nową kartę). Rejestr Sejmu to informacja publiczna. Jak cytować.