Interpelacja w sprawie nadzoru nad kwalifikowaniem przez Policję czynów z użyciem przemocy oraz nad inicjowaniem procedury zobowiązania cudzoziemców do powrotu, na przykładzie sprawy pobicia w lubelskim klubie, którego miał dopuścić się obywatel Zimbabwe

Szanowny Panie Ministrze,

na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej[1] zwracam się z interpelacją w sprawie sprawowanego przez Pana Ministra nadzoru nad podległymi formacjami – Policją oraz Strażą Graniczną – w zakresie kwalifikowania czynów z użyciem przemocy oraz inicjowania procedury zobowiązania cudzoziemców do powrotu. Tłem dla tej interpelacji jest sposób postępowania kierownictwa lubelskiej Policji w opisanej poniżej sprawie.

Z doniesień medialnych[2] wynika, że w nocy z soboty na niedzielę poprzedzającą publikację prasową (30/31 maja 2026 r.), około godziny 210, w jednym z lokali przy Krakowskim Przedmieściu w Lublinie 40-letni mężczyzna został uderzony szklanką w głowę przez nietrzeźwego 41-letniego obywatela Zimbabwe, którego funkcjonariusze zatrzymali. Pokrzywdzony, z raną głowy wymagającą zszycia, trafił do szpitala. Według ustaleń Wirtualnej Polski zatrzymany przyjechał do Lublina z Warszawy specjalnie na odbywający się dzień wcześniej festiwal Africa Day, a w Warszawie ma być didżejem.

Po wytrzeźwieniu zatrzymanemu przedstawiono zarzut spowodowania lekkiego uszczerbku na zdrowiu, tj. czynu z art. 157 §2 Kodeksu karnego[3]. Jednocześnie – jak podał rzecznik Komendy Miejskiej Policji w Lublinie – Policja nie wystąpiła z wnioskiem dotyczącym zobowiązania cudzoziemca do powrotu, uzasadniając to stosunkowo niską kwalifikacją prawną czynu. Mając na uwadze, że postępowanie pozostaje w toku i obowiązuje domniemanie niewinności, uznaję, że sposób procedowania w tej sprawie wymaga oceny w ramach nadzoru sprawowanego przez Pana Ministra.

Sprawa ma charakter zasadniczy i odnosi się do polityki państwa w zakresie bezpieczeństwa publicznego oraz egzekwowania przepisów wobec cudzoziemców. Decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wydaje organ Straży Granicznej, jednak zarówno Straż Graniczna, jak i Policja pozostają formacjami nadzorowanymi przez Pana Ministra[4]. Powiązanie decyzji o niepodejmowaniu działań wobec cudzoziemca z nieprawomocną i wstępną kwalifikacją czynu, a także zakwalifikowanie uderzenia szklanką w głowę – skutkującego raną wymagającą zszycia – jako jedynie lekkiego uszczerbku na zdrowiu, rodzą pytania o prawidłowość praktyki oraz o spójność współdziałania obu formacji.

W związku z powyższym zwracam się do Pana Ministra z następującymi pytaniami:

1. Czy Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji dysponuje informacjami o opisanej sprawie, w tym o przyjętej kwalifikacji czynu oraz o decyzji o niewystąpieniu o zobowiązanie cudzoziemca do powrotu?
2. Jak Pan Minister, sprawując nadzór nad Policją, ocenia zakwalifikowanie czynu polegającego na uderzeniu szklanką w głowę i spowodowaniu rany wymagającej zszycia jako jedynie lekkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 157 §2 K.k.), w sytuacji gdy okoliczności mogą uzasadniać kwalifikację surowszą (art. 157 §1 K.k.), różniącą się istotnie zagrożeniem karą?
3. Czy w toku oceny prawnej czynu rozważano – i z jakich powodów ewentualnie wykluczono – kwalifikacje surowsze, w szczególności narażenie pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 160 §1 K.k., zagrożone karą pozbawienia wolności do lat 3) bądź spowodowanie ciężkiego uszczerbku na zdrowiu (art. 156 §1 K.k., zagrożone karą pozbawienia wolności od lat 3 do 20), zważywszy, że cios zadano w głowę przy użyciu szklanki jako przedmiotu mogącego stanowić niebezpieczne narzędzie?
4. Jakie procedury i wytyczne regulują współdziałanie Policji oraz Straży Granicznej w przypadku popełnienia czynu zabronionego przez cudzoziemca, w szczególności tryb i przesłanki zawiadamiania Straży Granicznej przez Policję? Czy takie zawiadomienie może być uzależniane od wstępnej, nieprawomocnej kwalifikacji czynu?
5. Czy w opisanej sprawie Policja zawiadomiła Straż Graniczną o popełnieniu czynu przez cudzoziemca w celu samodzielnej oceny przesłanek z ustawy o cudzoziemcach, w tym przesłanki zagrożenia dla porządku publicznego, która nie jest uzależniona od prawomocnego skazania?
6. Ile postępowań w sprawie zobowiązania cudzoziemca do powrotu wszczęto – w skali kraju oraz w województwie lubelskim – w związku z popełnieniem przez cudzoziemców czynów zabronionych w latach: 2024, 2025 i 2026?
7. Czy Pan Minister zamierza wydać lub zaktualizować wytyczne zapewniające jednolite i równe stosowanie prawa wobec sprawców czynów z użyciem przemocy, niezależnie od ich obywatelstwa, oraz spójne współdziałanie Policji i Straży Granicznej w takich sprawach?
8. Jakie czynności nadzorcze zamierza podjąć Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji w odniesieniu do sposobu postępowania kierownictwa Komendy Miejskiej Policji w Lublinie w opisanej sprawie?

Uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na piśmie w terminie wynikającym z art. 193 ust. 1 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, tj. nie później niż w terminie 21 dni od dnia otrzymania niniejszej interpelacji.

Z poważaniem

Michał Moskal
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej

[1] Uchwała Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 30 lipca 1992 r. – Regulamin Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej (t.j. M.P. 2022 poz. 503 z późn. zm.), art. 192–193.

[2] P. Buczkowski, „Krwawa awantura w klubie w Lublinie. Wiemy, jaki zarzut usłyszał obywatel Zimbabwe“, WP Wiadomości, 2 czerwca 2026 r. (z wypowiedziami rzecznika Komendy Miejskiej Policji w Lublinie).

[3] Art. 157 Kodeksu karnego: §1 – naruszenie czynności narządu ciała lub rozstrój zdrowia trwający dłużej niż 7 dni (kara od 3 miesięcy do 5 lat pozbawienia wolności); §2 – rozstrój trwający nie dłużej niż 7 dni (grzywna, ograniczenie wolności albo pozbawienie wolności do lat 2).

[4] Decyzję o zobowiązaniu cudzoziemca do powrotu wydaje organ Straży Granicznej na podstawie ustawy z dnia 12 grudnia 2013 r. o cudzoziemcach; zarówno Policja, jak i Straż Graniczna pozostają formacjami nadzorowanymi przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych.