Interpelacja w sprawie dyfamacyjnych wypowiedzi wiceminister kultury i dziedzictwa narodowego p. Joanny Scheuring-Wielgus w neo-TVP Info

Warszawa, 19.02.2024 r.

Szanowny Panie Ministrze,

na podstawie ustawy z dnia 9 maja 1996 r. (Dz. U. 2022 poz. 1339) o wykonywaniu mandatu posła i senatora, w związku z wywiadem p. wiceminister J. Scheuring-Wielgus w dniu 14.02.2024 r. w nielegalnie przejętej tzw. Neo-TVP Info, proszę o następujące wyjaśnienia odnoszące się do konkretnych wypowiedzi pani J. Scheuring-Wielgus:

1. Na jakiej podstawie p. wiceminister J. Scheuring-Wielgus stwierdziła, że w MKiDN (po przyjściu nowej władzy) „było widać strach, który został wywołany albo stworzony przez ówczesne ministerstwo kultury. Ludzie byli zastraszani“. Jakie p. wiceminister ma dowody na takie oskarżenia, kto, jacy konkretnie „ludzie“ byli zastraszani, w jaki sposób i w jakich okolicznościach i przez kogo konkretnie? Jeżeli dowodów p. wiceminister nie przedstawi, proszę o wyjaśnienie: dlaczego p. wiceminister rozpowszechnia w mediach nieprawdziwe informacje, grożące zresztą konsekwencjami procesowymi?
2. W jakich instytucjach kultury, jak rozumiem podległych MKiDN, był „mobbing, zastraszanie pracowników i złe traktowanie“? Kto tego dokonywał i czy MKiDN było o tym informowane? Proszę o konkretne dowody z postępowań wyjaśniających (a nie poszlaki i skargi), o stwierdzeniu tych nieprawidłowości, ew. przestępstw. W przeciwnym razie proszę o sprostowanie rozpowszechnianych publicznie, nieprawdziwych tez i oskarżeń.
3. Do jakich „bardzo radykalnych“ organizacji religijnych „szedł strumień pieniędzy“ z MKiDN? Na jakie cele? W jakim czasie? Co stanowi wg p. wiceminister kryterium „bardzo radykalnej“ organizacji religijnej?
4. Do jakich „organizacji religijnych, w których pracują np. znajomi p. Glińskiego“, „szedł” – wg p. wiceminister – „strumień pieniędzy“? Co decyduje o tym, że pani uważa kogoś za „znajomego“ p. Glińskiego? Skąd pochodzi pani wiedza na temat tych znajomości? Jakie kryterium „znajomości“ przyjęła p. wiceminister, stawiając tak odważną, a jednocześnie defamacyjną i oskarżycielską tezę?

Przypominam, że publiczne, bezpodstawne, oskarżenie funkcjonariuszy państwa polskiego „o mobbing, zastraszanie pracowników i złe traktowanie“ oraz o przekazywanie pieniędzy publicznych „znajomym“ nosi znamiona przestępstwa. Tym bardziej proszę o precyzyjną odpowiedź na zadane pytania (bowiem odpowiedź taka może mieć istotne znaczenie procesowe).

Z poważaniem

Piotr Gliński
Poseł na Sejm RP