Interpelacja w sprawie nadzoru nad wydatkowaniem środków publicznych przeznaczonych na szkolenia medyków pola walki oraz na funkcjonowanie wojskowej służby zdrowia

Szanowny Panie Ministrze,

w związku z doniesieniami medialnymi zwracam się z interpelacją dotyczącą sposobu wydatkowania środków publicznych w obszarze wojskowej służby zdrowia, nadzoru właścicielskiego nad wojskowymi podmiotami leczniczymi oraz odpowiedzialności osób kierujących tym obszarem w Ministerstwie Obrony Narodowej.

Sprawa budzi szczególne zaniepokojenie, ponieważ dotyczy obszaru bezpośrednio związanego z bezpieczeństwem żołnierzy Sił Zbrojnych RP, przygotowaniem personelu medycznego do działań kryzysowych i wojennych oraz gospodarowaniem środkami publicznymi. Dodatkowo sam resort miał wcześniej posiadać informacje o problemach w tej placówce i prowadzić kontrole jeszcze w 2025 r.

Wobec powyższego proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Jakie środki finansowe w latach 2024-2026 zostały przekazane 1. Wojskowemu Szpitalowi Klinicznemu z Polikliniką SPZOZ w Lublinie na:

• utworzenie Zakładu Medycyny Pola Walki i Katastrof,
• szkolenia personelu,
• zakup sprzętu symulacyjnego i medycznego,
• adaptację pomieszczeń infrastrukturalnych?

2. Jakie konkretnie zakupy zostały dokonane z tych środków oraz czy zostały one odebrane zgodnie z procedurami?
3. Czy MON przeprowadziło analizę efektywności wydatkowania tych środków? Jeśli tak – jakie są jej wyniki?
4. Ilu żołnierzy, ratowników, lekarzy i pielęgniarek faktycznie przeszkolono w ramach wskazanego projektu?
5. Czy wobec ujawnionych nieprawidłowości planowane jest wstrzymanie finansowania lub odzyskanie części środków?
6. Jaki był zakres nadzoru Departamentu Wojskowej Służby Zdrowia MON nad tworzeniem i funkcjonowaniem ośrodka szkoleniowego w Lublinie?
7. Czy departament zatwierdzał program szkoleniowy, kadrę instruktorską oraz standardy wyposażenia?
8. Czy departament posiadał wiedzę, że jednostka nie osiągnęła pełnej gotowości operacyjnej, mimo promocyjnych przekazów medialnych?
9. Czy wobec tej sprawy wszczęto postępowanie wyjaśniające w samym departamencie?
10. Jaką rolę w procesie decyzyjnym pełnił płk Arkadiusz Kosowski?
11. Czy dyrektor departamentu akceptował kierunki finansowania, promocję projektu oraz model szkoleniowy wdrażany w Lublinie?
12. Jaką rolę pełnił płk Mariusz Świderski w nadzorze nad tym przedsięwzięciem?
13. Czy wobec osób odpowiedzialnych za nadzór przewidziano konsekwencje służbowe?
14. Jaki był zakres nadzoru politycznego sprawowanego przez Cezarego Tomczyka nad wojskową służbą zdrowia i Departamentem Wojskowej Służby Zdrowia?
15. Według informacji medialnych – ministerstwo znało problemy tej placówki wcześniej. Dlaczego nie podjęto skutecznych działań naprawczych przed publikacją prasową?
16. Dlaczego w procesie budowy systemu szkoleń z medycyny pola walki pominięto potencjał Wojskowego Instytutu Medycznego – Państwowego Instytutu Badawczego, który od lat prowadzi działalność szkoleniową, naukową i kliniczną w tym zakresie?
17. Czy MON posiada analizę porównawczą kompetencji WIM oraz ośrodka w Lublinie?
18. Czy prawdą jest, że dochodzi do marginalizacji kompetencji WIM na rzecz innych podmiotów, mimo jego zaplecza eksperckiego?
19. Czy planowane jest przekazanie koordynacji szkoleń z medycyny pola walki do WIM lub innej wyspecjalizowanej jednostki centralnej?
20. Ilu medyków wojskowych Polska realnie potrzebuje w perspektywie konfliktu wysokiej intensywności i ilu jest obecnie gotowych do działań?
21. Czy MON posiada jednolity system certyfikacji instruktorów medycyny pola walki?
22. Jakie działania zostaną podjęte, aby podobne sytuacje – polegające na tworzeniu struktur pozornych zamiast realnych zdolności – nie powtarzały się w przyszłości?