Interpelacja w sprawie ryzyka uzależnienia Polski od importu amoniaku w świetle strategii Grupy Azoty SA

Szanowny Panie Ministrze,

na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora kieruję interpelację w sprawie kierunków strategicznych Grupy Azoty SA, w szczególności w zakresie rosnącej roli importu amoniaku. Z przedstawionej strategii Grupy Azoty SA do 2030 roku wynika, że spółka planuje rozwój segmentu logistycznego, w tym rozbudowę zdolności importu amoniaku oraz budowę pozycji jednego z kluczowych importerów tego surowca w Europie Środkowej. Jednocześnie dokument wskazuje na rosnącą rolę importu amoniaku – również niskoemisyjnego – jako elementu realizacji celów dekarbonizacyjnych oraz dostosowania do regulacji unijnych.

W praktyce oznacza to potencjalną zmianę modelu funkcjonowania jednej z najważniejszych spółek Skarbu Państwa – z producenta kluczowych surowców dla nawozów na podmiot w coraz większym stopniu opierający swoją działalność na imporcie.

W kontekście bezpieczeństwa żywnościowego państwa, stabilności rynku nawozów oraz doświadczeń ostatnich lat związanych z uzależnieniem Europy od importu surowców energetycznych, kierunek ten budzi poważne wątpliwości.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Jakie są docelowe proporcje między produkcją krajową a importem amoniaku w Grupie Azoty SA do 2030 roku?
2. Czy planowane zwiększenie importu amoniaku oznacza ograniczenie lub wygaszanie krajowych mocy produkcyjnych w tym zakresie?
3. Jakie analizy przeprowadzono w zakresie wpływu tej strategii na bezpieczeństwo żywnościowe Polski?
4. Z jakich kierunków geograficznych jest planowany import amoniaku i jakie są związane z tym ryzyka geopolityczne?
5. Czy Ministerstwo Aktywów Państwowych analizowało scenariusze zakłócenia łańcuchów dostaw amoniaku (np. w wyniku konfliktów zbrojnych, napięć handlowych lub decyzji politycznych państw trzecich)?
6. W jaki sposób planowane działania wpisują się w politykę państwa dotyczącą utrzymania strategicznych zdolności produkcyjnych w sektorze chemicznym?
7. Czy istnieje ryzyko, że rozwój importu amoniaku doprowadzi do trwałej utraty konkurencyjności krajowej produkcji?
8. Jakie działania zamierza podjąć rząd, aby zapobiec scenariuszowi, w którym Polska stanie się uzależniona od importu kluczowych surowców dla produkcji nawozów?
9. Czy są rozważane mechanizmy wsparcia dla krajowej produkcji amoniaku, tak aby utrzymać ją na poziomie zapewniającym bezpieczeństwo strategiczne państwa?
10. Czy strategia Grupy Azoty SA była konsultowana z innymi resortami, w szczególności z Ministerstwem Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Ministerstwem Klimatu i Środowiska, w kontekście jej wpływu na bezpieczeństwo żywnościowe i politykę klimatyczną?

Z poważaniem

Wiesław Krajewski
Poseł na Sejm RP