Interpelacja w sprawie analizy i optymalizacji funkcjonowania systemu SENT w odniesieniu do sektora odzieżowego i obuwniczego

Szanowny Panie Ministrze,

zwracam się do Pana w duchu troski o stabilność polskich małych i średnich przedsiębiorstw, które od marca bieżącego roku mierzą się z nowymi obowiązkami w zakresie monitorowania przewozu towarów (system SENT). Jako poseł doceniam i w pełni popieram działania resortu mające na celu uszczelnienie systemu podatkowego i walkę z szarą strefą. Jednakże sygnały docierające do mojego biura od drobnych przedsiębiorców wskazują na potrzebę doprecyzowania przepisów, aby ich stosowanie było bardziej adekwatne do specyfiki branży odzieżowej.

Głównym wyzwaniem, przed którym stanęli właściciele butików, zakładów krawieckich oraz handlowcy, jest stopień skomplikowania procedur w zestawieniu ze skalą ich działalności. Szczególną trudność sprawiają następujące kwestie:

• Metodologia raportowania masy towaru
  Branża odzieżowa, w szczególności segment odzieży premium i eleganckiej, wykorzystuje specjalistyczny transport „na wisząco”. W obecnym systemie PUESC wymagane jest podawanie wagi w kilogramach, co w przypadku tego modelu logistycznego wymusza dodatkowe, czasochłonne procesy (ważenie pojedynczych sztuk, przepakowywanie), które wpływają na wzrost kosztów operacyjnych i mogą rzutować na jakość produktu.
• Wysokość sankcji administracyjnych
  Obecny taryfikator kar, projektowany pierwotnie dla towarów o wysokim ryzyku akcyzowym (jak paliwa czy alkohol), w przypadku drobnego handlu odzieżą postrzegany jest jako niezwykle surowy. Istnieje obawa, że błąd formalny o niskiej szkodliwości może skutkować sankcją nieproporcjonalną do wartości towaru i potencjalnego uszczuplenia podatkowego.
• Progi objęcia systemem
  Progi wagowe ustawione na poziomie 10 kg powodują, że procedurą SENT objęte są nawet niewielkie dostawy uzupełniające, co dla mikroprzedsiębiorców prowadzących handel lokalny lub obwoźny jest znacznym obciążeniem biurokratycznym.

Wierzę, że możliwe jest wypracowanie rozwiązań, które zachowają szczelność systemu kontroli, a jednocześnie będą mniej obciążające dla uczciwie działających polskich firm.

W związku z powyższym proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy Ministerstwo Finansów analizuje możliwość wprowadzenia alternatywnych jednostek miary (np. liczba sztuk) dla specyficznych rodzajów transportu odzieży, aby uniknąć konieczności ważenia towarów transportowanych na wieszakach?
2. Czy planowane jest wprowadzenie zasady proporcjonalności kar, która pozwalałaby organom kontrolnym na miarkowanie sankcji w zależności od wartości towaru oraz stopnia zawinienia, szczególnie w przypadku pierwszych uchybień o charakterze formalnym?
3. Czy resort rozważa podwyższenie progów minimalnych dla branży odzieżowej (np. do 50 kg lub 100 kg), co pozwoliłoby skupić zasoby kontrolne na transportach o większym znaczeniu rynkowym i budżetowym?
4. Czy ministerstwo przewiduje przygotowanie dedykowanego poradnika lub uproszczonej ścieżki rejestracji w systemie PUESC dla mikroprzedsiębiorców z sektora handlu detalicznego?
5. Czy planowane jest spotkanie konsultacyjne z przedstawicielami izb gospodarczych zrzeszających branżę odzieżową w celu omówienia praktycznych trudności wynikających z wdrożenia nowych przepisów?

Liczę na przychylne pochylenie się nad zgłoszonymi postulatami i podjęcie dialogu, który pozwoli na harmonijne połączenie interesów budżetu państwa z rozwojem polskiej przedsiębiorczości.

Z poważaniem