Interpelacja w sprawie przygotowania ogólnopolskiej kampanii informacyjnej dla seniorów dotyczącej rozpoznawania fałszywej korespondencji podszywającej się pod instytucje publiczne

Szanowny Panie Ministrze,

do mojego biura poselskiego zgłosił się obywatel, który poinformował o otrzymaniu korespondencji podpisanej przez osobę podającą się za przedstawiciela rzecznika finansowego. Z przekazanych informacji wynika jednak, że nadawca nie był związany z tą instytucją, a korespondencja stanowiła próbę podszycia się pod organ państwowy. Jednocześnie ten obywatel otrzymał również odpowiedź od rzecznika prasowego rzecznika finansowego, która potwierdza, że wcześniej przesłana wiadomość pochodziła od osoby nieuprawnionej.

Sytuacja ta budzi poważne obawy, ponieważ coraz częściej dochodzi do przypadków podszywania się pod instytucje państwowe, w tym w szczególności pod urzędy odpowiedzialne za ochronę interesów obywateli w sprawach finansowych. Zjawisko to jest szczególnie niebezpieczne dla osób starszych, które często nie mają możliwości technicznych lub kompetencji cyfrowych pozwalających jednoznacznie zweryfikować autentyczność otrzymywanej korespondencji.

Zgłaszający sprawę obywatel wskazuje, że osoby w podeszłym wieku mogą mieć poważne trudności z odróżnieniem prawdziwej korespondencji instytucji publicznej od fałszywej wiadomości wysłanej przez oszustów. W konsekwencji może to prowadzić do wyłudzeń danych osobowych, środków finansowych lub innych nadużyć.

W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czy Ministerstwo Finansów oraz rzecznik finansowy prowadzą monitoring przypadków podszywania się pod tę instytucję w korespondencji kierowanej do obywateli?
2. Czy w ostatnich latach odnotowano wzrost liczby zgłoszeń dotyczących fałszywej korespondencji podszywającej się pod rzecznika finansowego lub inne instytucje publiczne związane z rynkiem finansowym?
3. Czy jest planowane uruchomienie ogólnopolskiej kampanii informacyjnej skierowanej w szczególności do seniorów, której celem byłoby ułatwienie rozpoznawania fałszywej korespondencji oraz ostrzeganie przed próbami oszustw?
4. Czy jest rozważane wprowadzenie jednolitych zasad oznaczania oficjalnej korespondencji instytucji publicznych (np. przez system weryfikacji elektronicznej, oznaczenia lub inne mechanizmy umożliwiające obywatelom szybkie sprawdzenie autentyczności nadawcy)?
5. Gdzie obywatel, który otrzyma korespondencję podszywającą się pod instytucję państwową, powinien zgłosić taki przypadek – czy istnieje jeden centralny punkt zgłoszeń dla tego typu nadużyć?

Zjawisko podszywania się pod instytucje publiczne stanowi poważne zagrożenie dla bezpieczeństwa finansowego obywateli. W mojej ocenie szczególnej ochrony wymagają osoby starsze, które często są celem tego typu działań. Dlatego też zasadne wydaje się podjęcie działań informacyjnych oraz stworzenie jasnych procedur pozwalających obywatelom szybko zweryfikować autentyczność otrzymanej korespondencji i zgłosić próbę oszustwa.