Interpelacja w sprawie osób laryngektomowanych

Szanowna Pani Minister,

w imieniu Parlamentarnego Zespołu ds. Osób Laryngektomowanych i swoim jako przewodniczącej zwracam się z uprzejmą prośbą o przedstawienie aktualnej informacji dotyczącej sytuacji pacjentów po całkowitej laryngektomii w Polsce.

W szczególności prosimy o odniesienie się do następujących zagadnień:

Czy Ministerstwo Zdrowia posiada dane, ile oddziałów wykonujących laryngektomie całkowite zatrudnia logopedę jako członka zespołu terapeutycznego?

Czy Ministerstwo Zdrowia prowadzi obecnie prace legislacyjne lub analityczne dotyczące uznania logopedy za zawód medyczny i czy brak formalnego statusu zawodu medycznego nie stanowi obecnie bariery w systemowym włączeniu logopedów do zespołów terapeutycznych w leczeniu pacjentów onkologicznych?

Czy NFZ monitoruje czas oczekiwania na rehabilitację mowy, oddychania, połykania po wypisie ze szpitala?

Czy ministerstwo uznaje, że rehabilitacja mowy jest integralną częścią leczenia pacjenta po laryngektomii, czy wyłącznie świadczeniem fakultatywnym?

Czy planowane jest wprowadzenie standardu kompleksowej opieki okołooperacyjnej nad pacjentem poddawanym całkowitej laryngektomii, obejmującego obowiązkowy udział interdyscyplinarnego zespołu terapeutycznego, w skład którego wchodziliby:

• chirurg – odpowiedzialny za przeprowadzenie zabiegu operacyjnego oraz prowadzenie pacjenta w okresie pooperacyjnym, w tym konsultacje w przypadku ewentualnych powikłań;
• psychoonkolog – zapewniający wsparcie psychologiczne w procesie adaptacji do trwałej utraty głosu oraz zmiany sposobu oddychania;
• logopeda – prowadzący rehabilitację mowy, naukę alternatywnych metod komunikacji oraz przygotowanie pacjenta do funkcjonowania społecznego po zabiegu;
• fizjoterapeuta – wspierający powrót do sprawności fizycznej, pracę z obręczą barkową i szyją oraz dostosowanie aktywności do nowych warunków oddechowych;
• pielęgniarka specjalistka w zakresie opieki nad stomią/tracheostomią – odpowiedzialna za edukację pacjenta, naukę pielęgnacji tracheostomii oraz dobór i prawidłowe stosowanie dedykowanych wyrobów medycznych;
• dietetyk kliniczny – wspierający pacjenta w dostosowaniu sposobu żywienia do nowych warunków anatomicznych i funkcjonalnych.

Czy ministerstwo rozważa stworzenie modelu opieki koordynowanej nad pacjentem po laryngektomii całkowitej – analogicznego do KOS?

Czy możliwe jest powołanie zespołu eksperckiego (z udziałem organizacji pacjentów), który opracuje standard kompleksowej opieki nad pacjentem po laryngektomii?

Czy MZ analizowało, ile NFZ wydaje rocznie na leczenie powikłań wynikających z niewystarczającego zaopatrzenia pacjenta po laryngektomii (infekcje, powikłania, hospitalizacje)?

W jakim terminie planowana jest najbliższa nowelizacja rozporządzenia z dnia 29 maja 2017 r. w sprawie wykazu wyrobów medycznych wydawanych na zlecenie i czy obejmie ona zmiany w grupie T?

Czy ministerstwo planuje zwiększenie limitu liczby sztuk wyrobów wydawanych na zlecenie, w tym filtrów HME (obecnie 35 szt.) do poziomu odpowiadającego rzeczywistym potrzebom klinicznym wskazywanym przez środowisko pacjentów jako 60 sztuk miesięcznie?

Czy planowane jest zwiększenie limitu plastrów mocujących HME z 20 do 30 sztuk miesięcznie, tak żeby pacjent mógł plaster wymieniać codziennie?

Czy rozważane jest zwiększenie limitu rurek tracheostomijnych silikonowych z 1 sztuki do 2 sztuk na okres 6 miesięcy?

Czy planowane jest zwiększenie liczby rurek tracheostomijnych z wymiennym wkładem do 6 sztuk na okres 6 miesięcy (obecnie to są 3 szt.)?

Czy rozważane jest utworzenie nowej grupy - akcesoria do pielęgnacji i zabezpieczenia tracheostomii, które obecnie nie są objęte refundacją (m.in. środki do oczyszczania stomii, osłony ochronne, elementy stabilizujące, preparaty pielęgnacyjne)?

Czy analizowana jest zasadność utrzymywania 10% udziału własnego dla dorosłych pacjentów po laryngektomii, biorąc pod uwagę trwały charakter utraty funkcji życiowej?

Z poważaniem

Poseł na Sejm RP
Magdalena Łośko