Interpelacja w sprawie dostosowania systemu radiofonii i telewizji w Polsce do realiów dystrybucji internetowej oraz zapewnienia powszechnego, bezpłatnego dostępu do programów nadawanych w ramach koncesji niekodowanych

Szanowny Panie Ministrze,

działając na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej, składam interpelację w sprawie dostosowania systemu radiofonii i telewizji w Polsce do aktualnych realiów technologicznych, w szczególności w zakresie zapewnienia obywatelom powszechnego, bezpłatnego i nowoczesnego dostępu do programów telewizyjnych i radiowych nadawanych w ramach koncesji niekodowanych.

Na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej funkcjonuje wiele stacji telewizyjnych i radiowych mających koncesje na niekodowane nadawanie naziemne (DVB-T/T2) oraz satelitarne (DVB-S/S2/SX). Programy te mają charakter formalnie ogólnodostępny (FTA).

W praktyce jednak ich odbiór wymaga:

• instalacji anten naziemnych lub satelitarnych,
• zakupu dedykowanych tunerów,
• spełnienia określonych warunków terenowych i zasięgowych.

Jednocześnie znaczna część nadawców mających takie koncesje nie udostępnia publicznych, stabilnych i niekodowanych strumieni internetowych. Jeżeli strumienie takie są dostępne, to często:

• są zabezpieczone tokenami czasowymi lub sesjami,
• wymagają korzystania z zamkniętych aplikacji,
• nie mają stałych adresów URL,
• nie mogą być odbierane w standardowych odtwarzaczach i tunerach IPTV.

W konsekwencji obywatel, mimo posiadania dostępu do Internetu o odpowiedniej przepustowości, nie ma realnej możliwości prostego i bezpłatnego odbioru programów, które formalnie są nadawane jako ogólnodostępne

Opisany stan rzeczy rodzi istotne skutki społeczne, ekonomiczne i systemowe.

Po pierwsze, utrudnia on dostęp do bezpłatnej radiofonii i telewizji mieszkańcom terenów o słabym zasięgu naziemnym lub satelitarnym, a także osobom korzystającym głównie z Internetu mobilnego.

Po drugie, w praktyce wymusza korzystanie z płatnych platform pośredniczących, takich jak platformy satelitarne, kablowe lub komercyjne usługi IPTV, mimo że nadawane programy mają status niekodowanych.

Po trzecie, zmiany technologiczne powodują, że coraz większa część społeczeństwa (zwłaszcza młodsze pokolenia) nie instaluje już anten naziemnych ani satelitarnych, uznając je za zbędne i nieadekwatne do współczesnych form konsumpcji treści audiowizualnych.

Dodatkowo należy zauważyć, że w ostatnich latach telewizji naziemnej odebrano znaczną część pasma częstotliwości (m.in. zakres 700–800 MHz), co ogranicza dalszy rozwój klasycznej dystrybucji naziemnej. W efekcie Internet staje się naturalnym i skalowalnym kanałem dystrybucji treści radiowych i telewizyjnych, nieograniczonym zasobami częstotliwości. Brak systemowych rozwiązań w tym zakresie może prowadzić do dalszej marginalizacji bezpłatnej radiofonii i telewizji oraz do wzrostu zależności obywateli od płatnych platform i globalnych serwisów streamingowych.

1. Czy Ministerstwo Cyfryzacji analizowało możliwość wprowadzenia obowiązku udostępniania publicznych, niekodowanych strumieni internetowych przez nadawców mających koncesje naziemne lub satelitarne typu FTA?

2. Czy istnieją przeszkody prawne, techniczne lub organizacyjne uniemożliwiające wprowadzenie takiego rozwiązania, w szczególności w formie warunku koncesyjnego?

3. Czy Ministerstwo Cyfryzacji prowadzi lub planuje prowadzić rozmowy z Krajową Radą Radiofonii i Telewizji w zakresie:

   • utworzenia publicznego rejestru niekodowanych strumieni internetowych programów telewizyjnych i radiowych,
   • udostępniania takiego rejestru w formacie otwartym (np. M3U) umożliwiającym odbiór w standardowych urządzeniach i oprogramowaniu?

4. Czy są planowane zmiany legislacyjne lub regulacyjne, które traktowałyby Internet jako równorzędny kanał dystrybucji programów powszechnie dostępnych, nadawanych w ramach koncesji FTA?

Z wyrazami szacunku

Roman Fritz
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej