Interpelacja w sprawie niejednolitych zasad kontroli sanitarnej w studiach tatuażu oraz niedostosowania przepisów regulujących prowadzenie działalności tatuatorskiej

Szanowna Pani Minister,

w przestrzeni publicznej coraz częściej pojawiają się sygnały dotyczące braku spójnych standardów sanitarno-higienicznych obowiązujących w branży tatuatorskiej oraz poważnych nieprawidłowości związanych z praktyką kontroli przeprowadzanych przez powiatowe stacje sanitarno-epidemiologiczne. Pracownicy studiów tatuażu oraz klienci zwracają uwagę na to, że w zależności od miasta sanepid stosuje odmienne wytyczne dotyczące wyposażenia i procedur bezpieczeństwa, co prowadzi do faktycznego braku jednolitych norm chroniących zdrowie publiczne.

Zgłaszane są przypadki studiów działających legalnie, które nie mają dostępu do autoklawu umożliwiającego prawidłową sterylizację sprzętu wielorazowego użytku. Dotyczy to w szczególności uchwytów do maszynek („gripów“), które po każdym zabiegu powinny przejść pełny proces sterylizacji. Nieprawidłowo wysterylizowany sprzęt stanowi realne ryzyko przeniesienia chorób krwiopochodnych, co w oczywisty sposób zagraża klientom korzystającym z usług. Pracownicy branży podkreślają, że w wielu przypadkach kontrole sanitarne ograniczają się jedynie do odbioru lokalu, a następnie nie są przeprowadzane przez kolejne lata. W praktyce oznacza to, że obowiązujące przepisy istnieją jedynie na papierze, a ich egzekwowanie jest sporadyczne i zależne od lokalnych interpretacji.

Dodatkowym problemem jest brak możliwości skutecznego zgłaszania nielegalnej działalności prowadzonej „po domach“, gdzie usługi wykonywane są na niezabezpieczonym, niesterylnym sprzęcie. Z informacji przekazywanych przez pracowników branży wynika, że zgłoszenia tego rodzaju praktyk bywają odrzucane przez sanepid jako „nie w ich kompetencjach“, co uniemożliwia ograniczenie szarej strefy stwarzającej poważne zagrożenia zdrowotne.

Równocześnie zwracają uwagę przepisy regulujące samą działalność tatuatorską, w tym jej klasyfikację w rejestrach. Obecnie studia tatuażu są sklasyfikowane w tej samej kategorii co działalności ezoteryczne, takie jak wróżbiarstwo. W czasie pandemii prowadziło to do realnych utrudnień w dostępie do wsparcia finansowego. Branża wielokrotnie podnosiła, że bardziej adekwatne byłoby przypisanie działalności tatuatorskiej do tej samej kategorii, co pozostałe usługi branży beauty, ze względu na podobny charakter pracy i identyczny poziom ryzyka sanitarnego.

Kolejny problem dotyczy odpadów medycznych, które zgodnie z zasadami bezpieczeństwa powinny być przechowywane w specjalnych lodówkach do czasu odbioru przez wyspecjalizowaną firmę. W wielu studiach pojemniki na igły stoją niezabezpieczone, w miejscu dostępnym dla klientów, w tym dzieci. Opisywane są sytuacje, w których klient mógłby bez trudu włożyć rękę do pojemnika z ostrymi odpadami. To rażąco niebezpieczna praktyka, która powinna być natychmiast eliminowana, jednak brak systematycznych kontroli uniemożliwia reagowanie na tego typu zagrożenia.

W związku z powyższym proszę o odpowiedzi na następujące pytania.

1. Czy Ministerstwo Zdrowia dostrzega problem braku jednolitych, obowiązkowych i egzekwowanych standardów sanitarnych w studiach tatuażu oraz różnic w podejściu sanepidów w poszczególnych województwach?

2. Czy ministerstwo zgadza się z tym, że brak regularnych kontroli oraz niejednolite interpretacje przepisów stwarzają realne zagrożenie dla zdrowia publicznego?

3. Czy Ministerstwo Zdrowia planuje wprowadzenie jednolitych procedur sanitarnych, w tym obowiązku posiadania autoklawu w każdym studiu tatuażu wykorzystującym sprzęt wielorazowego użytku?

4. Jakie działania zamierza podjąć ministerstwo, aby usprawnić proces zgłaszania nielegalnych usług wykonywanych w prywatnych mieszkaniach i zapewnić skuteczne narzędzia reagowania na takie przypadki?

5. Czy ministerstwo rozważa zmianę klasyfikacji działalności tatuatorskiej w rejestrach gospodarczych, tak aby była zgodna z charakterem tej działalności i nie prowadziła do nieuzasadnionych utrudnień, jak miało to miejsce w czasie pandemii?

6. Czy ministerstwo planuje doprecyzowanie zasad przechowywania odpadów medycznych w studiach tatuażu oraz wprowadzenie obowiązku zabezpieczenia pojemników na ostre odpady w sposób uniemożliwiający dostęp osobom postronnym?

7. Czy w ocenie ministerstwa obecne przepisy, przy braku ich egzekwowania, są wystarczające, czy też ich niedoskonałość i niespójność stanowią zagrożenie zdrowotne i wymagają pilnej nowelizacji?

Z wyrazami szacunku

Krzysztof Piątkowski