Interpelacja w sprawie pacjentów z wielochorobowością

Szanowna Pani Minister!

Niedawne badanie ankietowe przeprowadzone wspólnie przez Polskie Stowarzyszenie Diabetyków, Ogólnopolskie Stowarzyszenie Pacjentów ze Schorzeniami Serca i Naczyń EcoSerce oraz Ogólnopolskie Stowarzyszenie Moje Nerki, dotyczące wielochorobowości i obejmujące ponad 300 pacjentów, ujawniło kilka niepokojących zjawisk w obszarze opieki nad osobami przewlekle chorymi. Wyniki ankiety zawarte w raporcie pn. Leczenie oraz opieka nad pacjentem z wielochorobowością – punkt widzenia pacjenta z października 2025 r. wskazują bowiem, że istnieją deficyty systemowe, które utrudniają skuteczne leczenie oraz obniżają jakość życia pacjentów z cukrzycą i chorobami współistniejącymi.

Największym problemem zdaje się być niedostateczna świadomość istnienia opieki koordynowanej oraz jej dostępność. Ponad połowa badanych pacjentów nie wie, czym jest opieka koordynowana, a wielu wskazuje na jej niedostępność nawet w dużych miastach. Oznacza to niewystarczające wdrożenie jednego z kluczowych elementów reformy systemu ochrony zdrowia, który miał poprawić ciągłość i skuteczność leczenia pacjentów przewlekle chorych. Brak wiedzy o zasadach funkcjonowania opieki koordynowanej świadczy o deficytach w zakresie komunikacji i edukacji zarówno wśród pacjentów, jak i personelu medycznego.

Kolejną kwestią jest wsparcie psychiczne i społeczne, bowiem aż 77% respondentów wskazało na negatywny wpływ choroby na zdrowie psychiczne, a ponad jedna trzecia doświadczyła stygmatyzacji z powodu choroby. Dane te potwierdzają potrzebę włączenia do opieki nad pacjentami przewlekle chorymi stałego wsparcia psychologicznego, aby przeciwdziałać depresji, obniżeniu poczucia własnej wartości oraz izolacji społecznej.

Istotne są także bariery ekonomiczne, ponieważ blisko 70% badanych przyznało, że koszty leczenia wpływają na przestrzeganie zaleceń terapeutycznych, a ponad połowa musiała zrezygnować z zakupu leków lub sprzętu medycznego z przyczyn finansowych. Taka sytuacja prowadzi do pogorszenia efektów leczenia, większej liczby powikłań oraz hospitalizacji, co w dłuższej perspektywie generuje wyższe koszty dla systemu ochrony zdrowia.

Mając na uwadze powyższe uprzejmie proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Jakie działania podejmuje lub planuje podjąć ministerstwo w celu zwiększenia świadomości istnienia opieki koordynowanej wśród pacjentów i lekarzy POZ oraz jej dostępności?
2. Czy planowane jest rozszerzenie finansowania i obowiązkowego włączenia psychologa do zespołów zajmujących się pacjentami przewlekle chorymi?
3. Czy ministerstwo rozważa poszerzenie listy refundowanych leków i wyrobów medycznych dla osób z cukrzycą i wielochorobowością w celu ograniczenia barier ekonomicznych w leczeniu?

Z wyrazami szacunku

Posłanka Katarzyna Osos