Interpelacja w sprawie infrastruktury kolejowej na linii nr 222 oraz polityki transportowej

Szanowny Panie Ministrze,

w ostatnich latach coraz częściej mówi się o konieczności walki z wykluczeniem komunikacyjnym w mniejszych miejscowościach. Szczególnie dotknięte tym problemem są gminy położone wzdłuż dawnej linii kolejowej nr 222 relacji Malbork-Małdyty zamkniętej dla ruchu pasażerskiego w 1999 r., ostatecznie rozebranej w roku 2008. Linia ta odgrywała niegdyś kluczową rolę komunikacyjną w regionie. Po jej likwidacji mieszkańcy miejscowości, takich jak Myślice, Morany, Budwity, Połowite czy Prakwice zostali praktycznie odcięci od transportu zbiorowego. W wielu wsiach obecnie nie funkcjonuje żadna komunikacja autobusowa, a tam gdzie istnieje (odcinek linii między Malborkiem a Dzierzgoniem) kursy są często drogie i miejscami rzadkie.

Największy brak komunikacji publicznej (często ograniczający się do jednego kursu w dni tygodnia) zauważalny jest w znacznej części gmin: Stary Dzierzgoń, Małdyty, Zalewo i Rychliki.

Skutki tego stanu rzeczy są dramatyczne:

• starzenie się społeczeństwa i masowa emigracja młodych do większych ośrodków (Malbork, Elbląg, Ostróda, Pasłęk);
• konieczność posiadania samochodu lub zdawania się na pomoc sąsiadów w podstawowych sprawach takich jak zakupy czy dojazd do lekarza;
• ograniczony dostęp do szkół ponadpodstawowych, kultury czy urzędów, co w praktyce wyklucza całe społeczności.

Dane demograficzne pokazują drastyczne wyludnianie się społeczeństwa w wyżej wymienionym obszarze. W Myślicach liczba mieszkańców spadła od 1998 roku o 37%, a odsetek osób w wieku poprodukcyjnym osiągnął dramatycznie wysoki poziom, prawie trzykrotnie wyższy niż w całym woj. pomorskim. Podobne spadki ludności od zamknięcia linii kolejowej nr 222 obserwuje się w miejscowościach Buczyniec, Milikowo, Kornele, Latkowo, zaś w m. Sasiny spadek ludności od roku 1998 osiągnął 67%.

W związku z powyższym, działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 907), proszę o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:

1. Czy Ministerstwo Infrastruktury prowadzi analizy dotyczące możliwości odbudowy lub odtworzenia linii kolejowej nr 222 w pierwotnym przebiegu w kontekście przywrócenia pasażerskiego transportu szynowego? Kiedy byłaby możliwa realizacja takiej inwestycji?
2. Czy ministerstwo prowadzi rozmowy z samorządami lokalnymi i wojewódzkimi w sprawie możliwego wykorzystania korytarzy kolejowych (np. linii nr 222) w programach odbudowy kolei regionalnej finansowanej ze środków krajowych i unijnych? Jeśli tak, to jak przedstawiają się dotychczasowe ustalenia?
3. Jakie działania podejmowane są obecnie w celu poprawy dostępności komunikacji autobusowej w miejscowościach, które po likwidacji linii kolejowej nr 222 znalazły się w obszarze największego wykluczenia komunikacyjnego w regionie?
4. Czy w ramach rządowych programów walki z wykluczeniem komunikacyjnym przewidziano dedykowane wsparcie dla obszarów wiejskich, które po likwidacji linii kolejowej nr 222 znalazły się w obszarze największego wykluczenia komunikacyjnego w regionie?
5. Czy istnieją plany powiązania polityki transportowej z programami rozwoju regionalnego i polityką demograficzną, tak aby zahamować wyludnianie się wsi i przywrócić mieszkańcom poczucie, że ich potrzeby są dostrzegane przez państwo? Jeśli tak, to jak przedstawiają się ich założenia i kiedy zostaną wprowadzone w życie?
6. Czy ministerstwo zamierza wprowadzić wsparcie dla samorządów gminnych, które chciałyby zorganizować własne linie komunikacji publicznej, ale brakuje im środków finansowych? Jeśli tak, to kiedy?
7. Czy ministerstwo dostrzega konieczność powiązania polityki transportu publicznego z polityką demograficzną i społeczną w regionach, gdzie brak komunikacji publicznej powoduje masowe wyludnianie się i degradację lokalnych społeczności? Czy w tej kwestii zostaną podjęte jakieś działania? Jeśli tak, to kiedy?

Z wyrazami szacunku

Paulina Matysiak
Posłanka na Sejm RP