Interpelacja w sprawie wsparcia opiekunów usamodzielnienia w pieczy zastępczej

Szanowna Pani Minister,

działając na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 9 maja 1996 r. o wykonywaniu mandatu posła i senatora oraz na podstawie art. 192 Regulaminu Sejmu RP, zwracam się do Pani Minister z interpelacją poselską w sprawie wsparcia opiekunów usamodzielnienia w pieczy zastępczej.

Ustawa o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej zakłada, że wychowanek ma prawo wskazać opiekuna usamodzielnienia i to może być na przykład pracownik PCPR-u, MOPS-u czy jakaś zaprzyjaźniona osoba dorosła, która przygotuje go do wyjścia z placówki czy rodziny zastępczej. Na zostanie opiekunem usamodzielnienia trzeba wyrazić zgodę. W Polsce przygotowujący się do opuszczenia placówki wychowanek wspólnie z opiekunem, co najmniej na miesiąc przed osiągnięciem pełnoletności, musi przygotować tzw. indywidualny program usamodzielnienia. Wychowanek musi rozważyć, gdzie będzie mieszkał, uczył się, pracował, jak będzie dalej żyć.

W praktyce osoby pełniące tę funkcję odgrywają bardzo istotną rolę w procesie usamodzielnienia, często wspierając wychowanka w decyzjach dotyczących edukacji, pracy czy samodzielnego życia. Jednocześnie opiekunowie wskazują, że przydatne byłoby dodatkowe wsparcie w formie szkoleń, superwizji i doradztwa psychologicznego, zwłaszcza w sytuacjach trudnych emocjonalnie, które mogą pojawić się w procesie usamodzielnienia.

Biorąc pod uwagę powyższe, zwracam się do Pani Minister z następującymi pytaniami:

1. Czy ministerstwo ma w planach wprowadzenie systemu szkoleń i wsparcia dla opiekunów usamodzielnienia?
2. Czy ministerstwo planuje wprowadzenie narzędzi i procedur wspierających pracę opiekuna, w tym metod wzmacniania kompetencji wychowanka i przygotowania go do samodzielnego życia?