Interpelacja w sprawie przyspieszenia prac nad tzw. ustawą odorową

Szanowna Pani Minister,

pragnę zwrócić się do Pani z pilną interpelacją dotyczącą problemu uciążliwości zapachowych w polskich miastach, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji w Zgierzu. Od około tygodnia mieszkańcy całego miasta mierzą się z dotkliwym odorem, a na osiedlu Rudunki problem ten występuje z dużą intensywnością już od dłuższego czasu. Skargi mieszkańców są masowe, a pogorszenie jakości życia – odczuwalne i bezpośrednie.

Chciałabym podkreślić, że uciążliwość odorowa, mimo iż od lat sygnalizowana jako problem środowiskowy i zdrowotny, nadal w polskim systemie prawnym pozostaje niewystarczająco uregulowana. Brak jednoznacznych kryteriów i norm prawnych ogranicza skuteczność organów administracji oraz możliwości dochodzenia roszczeń przez mieszkańców. Przepisy Prawa ochrony środowiska, do których mogą dziś odwoływać się WIOŚ i GIOŚ, praktycznie nie dają realnych szans na szybkie i skuteczne przeciwdziałanie tego typu uciążliwościom.

Składałam w tym zakresie zapytanie w kwietniu, otrzymując odpowiedź z sygn. DPN-WWM.050.17.2025.MW.

W związku z powyższym i nawiązując do deklaracji ministerstwa dotyczących prac legislacyjnych i analiz rozwiązań przyjętych w innych krajach Unii Europejskiej, proszę o odpowiedź na następujące pytania:

1. Na jakim etapie znajdują się obecnie prace nad krajową ustawą lub nowelizacją przepisów, które miałyby jednoznacznie i skutecznie regulować problem odoru w środowisku?

2. Czy ministerstwo przewiduje pilne wdrożenie tymczasowych narzędzi lub wytycznych, które pozwolą inspekcjom środowiskowym i samorządom skuteczniej chronić mieszkańców przed uciążliwymi odorami – ze szczególnym uwzględnieniem przypadków takich jak w Zgierzu?

3. Czy są planowane w najbliższym czasie szerokie konsultacje społeczne i współpraca z jednostkami samorządowymi oraz środowiskami eksperckimi przy ustanawianiu norm i procedur pomiaru uciążliwości zapachowej?

4. Jak ministerstwo odnosi się do możliwości wprowadzenia – wzorem Holandii i Niemiec – systemu mapowania odorów oraz lokalnych limitów czy progów interwencji, które pozwoliłyby na szybką reakcję wobec najpilniejszych przypadków?

W każdym z tych przypadków w mojej ocenie odpowiedź powinna być twierdząca, a działania podjęte możliwie szybko.

Z uwagi na narastający problem oraz realne zagrożenie dla zdrowia i jakości życia mieszkańców zgłaszam konieczność przyspieszenia i priorytetowego potraktowania prac nad przepisami antyodorowymi, tak by efektywna ochrona przed uciążliwościami zapachowymi stała się realną możliwością już w najbliższej przyszłości.

Z poważaniem

Agnieszka Hanajczyk