Interpelacja w sprawie potrzeby wdrożenia systemowych rozwiązań w opiece nad pacjentami z rakiem pęcherza moczowego, w tym formalnej ścieżki diagnostyczno-terapeutycznej oraz rozszerzenia dostępu do terapii skojarzonych

Szanowna Pani Minister!

W ostatnim czasie zgłosiła się do mnie Fundacja „Wygrajmy Zdrowie” im. prof. Grzegorza Madeja – organizacja pożytku publicznego działająca od wielu lat na rzecz pacjentów onkologicznych oraz ich rodzin. Fundacja ta aktywnie współpracuje z instytucjami publicznymi, środowiskiem lekarskim oraz organizacjami pacjenckimi, angażując się w działania mające na celu poprawę jakości opieki zdrowotnej w Polsce.

W przekazanym materiale fundacja zwróciła uwagę na istotne postępy, jakie dokonały się w ciągu ostatnich trzech lat w obszarze leczenia pacjentów z rakiem pęcherza moczowego. Szczególnie podkreślono decyzje refundacyjne dotyczące:

• avelumabu w podtrzymaniu pierwszej linii leczenia (2022 r.),
• enfortumabu wedotyny (2023 r.),
• niwolumabu w pierwszej linii, pembrolizumabu w drugiej linii oraz erdafitinibu w drugiej i trzeciej linii leczenia (lipiec 2025 r.).

Zmiany te – jak podkreśla fundacja – są przełomowe i mają ogromne znaczenie dla pacjentów zmagających się z tą trudną i agresywną chorobą, wpływając nie tylko na poprawę wyników leczenia, ale również na jakość życia chorych i ich rodzin. Równocześnie zwrócono uwagę na potrzebę dalszych działań systemowych w zakresie opieki nad pacjentami z nowotworami urotelialnymi.

W związku z tym fundacja przedstawiła szereg postulatów, w tym:

1. Opracowanie i wdrożenie ścieżki diagnostyczno-terapeutycznej dla pacjentów z rakiem pęcherza moczowego, wraz z określeniem maksymalnych czasów trwania poszczególnych etapów diagnostyki i leczenia.
2. Wprowadzenie wskaźników jakości leczenia uroonkologicznego, umożliwiających adekwatną wycenę świadczeń.
3. Dostosowanie programu lekowego do aktualnych standardów międzynarodowych, w tym rozważenie refundacji terapii skojarzonej enfortumab wedotyna + pembrolizumab w pierwszej linii leczenia raka urotelialnego nieresekcyjnego lub z przerzutami.

Według fundacji dostęp do tej terapii – w oparciu o dane z publikacji medycznych – może istotnie poprawić wyniki leczenia, zwłaszcza u pacjentów kwalifikujących się do chemioterapii opartej na pochodnych platyny. W Polsce każdego roku diagnozuje się ponad 8 tys. przypadków raka pęcherza moczowego, a liczba zgonów przekracza 3,8 tys., co wskazuje na potrzebę dalszych działań w tym zakresie. Choroba często rozpoznawana jest na późnym etapie, a obecnie nie istnieją populacyjne programy przesiewowe dla tego typu nowotworu.

W związku z powyższym zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedź na następujące pytania:

1. Czy Ministerstwo Zdrowia planuje opracowanie i wdrożenie krajowej ścieżki diagnostyczno-terapeutycznej dla pacjentów z rakiem pęcherza moczowego, z określeniem dopuszczalnych czasów oczekiwania na kolejne etapy diagnostyki i leczenia?
2. Czy przewidywane są działania na rzecz opracowania i wdrożenia wskaźników jakości w leczeniu nowotworów urotelialnych, które mogłyby przyczynić się do bardziej adekwatnego finansowania świadczeń?
3. Czy analizowana jest możliwość rozszerzenia refundacji terapii skojarzonej enfortumab wedotyna + pembrolizumab w pierwszej linii leczenia pacjentów z rakiem pęcherza moczowego, zgodnie z rekomendacjami klinicznymi i doświadczeniem innych krajów Unii Europejskiej?
4. Czy w ocenie ministerstwa przewidywane są kolejne zmiany programu lekowego, które przybliżą jego zapisy do międzynarodowych standardów leczenia raka pęcherza?

Z wyrazami szacunku

Małgorzata Pępek
Poseł na Sejm RP