Interpelacja w sprawie podjęcia przez rząd kompleksowych działań w celu ratowania sektora hutniczego oraz zapewnienia stabilności finansów publicznych, bezpieczeństwa energetycznego i militarnego Polski

Szanowni Państwo Ministrowie!

Polska branża hutnicza znalazła się dziś w stanie praktycznej zapaści – wszyscy hutnicy, działający w ramach central związkowych, alarmują, że rząd nie podejmuje skutecznych działań i zapowiadają „radykalizację działań”. Dane związkowe „Solidarności” wskazują, że koszty energii – kluczowy czynnik produkcji – wzrosły w niektórych przypadkach o 80%.

UE i rząd RP opracowały plan wsparcia hutnictwa, jednak proponowane rozwiązania (np. mechanizmy wyrównawcze, niższe opłaty sieciowe) to działania zbyt spóźnione i bardzo ograniczone.

Przetrwanie hutnictwa stoi pod znakiem zapytania przy obecnym koszcie energii, co może oznaczać konieczność drastycznych wydatków budżetowych na ratowanie zakładów i miejsc pracy.

W przypadku dewastacji przemysłu energochłonnego budżet państwa zostanie dodatkowo obciążony kosztami zasiłków, ubezpieczeń i utraty wpływów z podatków.

Bez aktywnego przemysłu stalowego Polska będzie zmuszona do importu kluczowych surowców – także tych strategicznych dla przemysłu obronnego – z krajów trzecich, narażając się na uzależnienie i niepewność geopolityczną.

Koszty energii elektrycznej rosną nie bez przyczyny – krajowa polityka cenowa, oparta na zamrażaniu taryf i wsparciu gospodarstw domowych, mimo zalet, nie skutkuje ulgą dla przemysłu – co potwierdzają analizy kosztowe z ostatnich lat.

Przyjęta przez Komisję Europejską pomoc w rodzaju schematów wsparcia dla przedsiębiorstw energochłonnych nie rozwiązuje strukturalnych problemów – część środków jeszcze nie została wdrożona.

Długoterminowe decyzje dotyczące polityki energetycznej, np. miks energetyczny, inwestycje w OZE, energetyka jądrowa – są spóźnione lub niewystarczające, co przy najwyższych cenach energii czyni z Polski państwo niekonkurencyjne.

W związku z powyższym wnoszę o natychmiastową interwencję rządu i odpowiedź na poniższe pytania:

1. Jakie konkretne kroki rząd zamierza podjąć w ciągu najbliższych 30 dni, aby skutecznie powstrzymać katastrofę w sektorze hutniczym?
2. Czy i kiedy zostaną wdrożone cegiełkowe regulacje energetyczne dla przemysłu, które zablokują wzrost cen prądu powyżej bezpiecznego progu, np. 60 €/MWh?
3. W jakim terminie ogłoszony zostanie narodowy plan strategiczny dla hutnictwa, uwzględniający jego znaczenie dla sektora obronnego i finansów?
4. Czy planowane jest utworzenie dedykowanego funduszu wsparcia (analogicznego do istniejących w innych krajach UE) w celu zabezpieczenia kosztów transformacji hutnictwa oraz stabilizacji cen energii?
5. Jak rząd zamierza zabezpieczyć ciągłość dostaw surowców strategicznych (np. stali), by nie dopuścić do zależności od importu z krajów potencjalnie nieprzyjaznych?
6. Jakie operacyjne wsparcie sektor otrzyma, np. zwolnienia podatkowe, rekompensaty transmisyjne, kredyty preferencyjne lub inwestycje kapitałowe?
7. Czy przewidziany jest dialog ze związkami zawodowymi i przedstawicielami sektora w celu wypracowania długofalowych rozwiązań?