Wynik to nasz wniosek z liczb, nie osobne pole w rejestrze. Liczymy go raz, w jednym miejscu, i strona podaje go raz. Reguła progu: gdy Sejm wymaga większości kwalifikowanej, przyjęte jest to, co zebrało tyle głosów za, ile wynosi próg; gdy progu nie ma, wystarczy więcej głosów za niż przeciw.
„Weto utrzymane” piszemy tylko wtedy, gdy mówi to rejestr: głosowanie wymaga większości 3/5, a jego druk jest drukiem wniosku Prezydenta z etapu weta w przebiegu procesu. Sama większość 3/5 nie wystarcza (tak Sejm wybiera też członków KRS), a słowa w temacie głosowania nie bierzemy pod uwagę.
Rejestr zna trzy rodzaje pozycji, a nie jeden. Zwykłe głosowanie kończy się przyjęciem albo odrzuceniem. Apel o kworum nie ma nad czym głosować: posłowie potwierdzają obecność, więc podajemy, ilu nacisnęło przycisk, i nikt tu niczego nie odrzucił. Wybór z listy kończy się nazwiskiem, a nie wynikiem za–przeciw: posłowie stawiają znak przy kandydatach, czasem przy kilku, czasem przy żadnym.
Apel o kworum ma dwa tryby. Zwykle jedynym przyciskiem jest „obecny” i rejestr zapisuje same zera przy „za”, „przeciw” i „wstrzymał się”; tak poznajemy go po liczbach. Pięć razy w tej kadencji (1/125, 15/4, 16/4, 20/4, 33/5) marszałek prosił o naciśnięcie dowolnego przycisku, a rejestr zapisał to jak głosowanie (33/5: 145 za, 47 przeciw). Stenogramy tych dni mówią, że było to stwierdzenie kworum, i tak je pokazujemy od października 2026: bez „Przyjęto”, każde naciśnięcie jako obecność. Wcześniej braliśmy je za zwykłe głosowania. Samego tematu „wniosek o stwierdzenie kworum” nie używamy: nosi go też apel 18/46.
Wstrzymanie się nie jest głosem przeciw, ale bywa tak samo skuteczne: przy większości bezwzględnej „za” musi być więcej niż „przeciw” i „wstrzymujących się” razem. Wymaganą większość i próg podajemy przy wyniku, gdy rejestr je zawiera, i to z nimi porównujemy głosy.
Pasek pokazuje całą izbę, a nie samych głosujących: za, przeciw, wstrzymanie i posłów, którzy nie głosowali (nieobecnych, obecnych bez głosu i nieuczestniczących), razem tylu, ilu posłów liczy rejestr w dniu głosowania. Kreska progu stoi tam, gdzie „za” musiałoby dojść. „Głosowało” pod paskiem to mianownik z rejestru, czyli osoby, które nacisnęły przycisk.
Rozbicie na kluby liczymy z imiennej listy głosów, po przynależności z dnia tego głosowania, tak jak zapisał ją rejestr przy każdym głosie. Poseł, który potem zmienił klub, stoi tutaj w tym, z którego wtedy głosował, a nie w dzisiejszym. „Nie głosował” w wierszu klubu to ta sama grupa co na pasku izby, więc wiersze sumują się do paska.
Imienna lista głosów jest kopią rekordu Sejmu. Nie uzupełniamy braków i nie zgadujemy: jeśli kogoś na liście nie ma, to znaczy, że nie ma go w rejestrze.
Źródłem jest API Sejmu RP. Każdą liczbę da się sprawdzić u źródła, a my nie interpretujemy rejestru. Tam, gdzie podejmujemy decyzję redakcyjną, piszemy o tym wprost.
Coś się nie zgadza? Napisz przyciskiem „Zgłoś błąd” w nagłówku, sam wpisze adres tej strony. Pytania o cały serwis: najczęstsze pytania.

Nasze wyliczenia, wykresy i karty: CC BY 4.0 (otwiera nową kartę). Rejestr Sejmu to informacja publiczna. Jak cytować.

Jak głosowały kluby

Powiązane materiały

Metodologia